Bu konuda daha önce Yalçın Küçük ve Soner Yalçın da bir takım iddialar ortaya atmışlardı. Ancak onlarınki sadece Milli Görüş'ü karalamaya ve Erbakan Hoca üzerinde şüphe bulutları oluşturmaya yönelik bir yaklaşımdı.

Ve elbette bütün bu iddiaları yanıtlamak ve varsa yanlışlığını ispatlamak, Sn. Bülent Arınç'a kalmıştı.[1]

Dileyen "Haftanın Kitapları" bölümünde birinci sıradaki kitap olan "Hüsnü Yadis Hortladı"ya başvurmalıdır. Belgelerin hepsi orada kayıtlıdır. Nedim Çakmak'ın 317 sayfalık araştırmasının sonucu herkesi şaşırtacaktır.

Bu kitabı okuyanlar, bizzat Bülent Arınç'ın işaret edildiği kanaatına varmıştır... Hatta bazı internet sitelerinde bu durum saklanmayıp açıkça yazılmıştır...[2] Sn. Meclis Başkanının yapacağı doğru ve doyurucu bir açıklama, hem kamuoyunu rahatlandıracak, hem de suizandan kurtaracaktır.

Ne talihsiz ve yörüngesiz bir ülkeyiz. Bir tarafta "Cumhuriyet Şehitlerini Anma Haftaları" yapılıyor, bir yandan bu komploları kurgulayan adamların torunları en yukarılara taşınıyor!..

Cumhurbaşkanı Sezer'den, muhalefetten ve malum marazlı merkezlerden ittifakla yükselen;

"Tayip Erdoğan köşke çıkamaz!.." nakaratları, yoksa, Meclis Başkanı Bülent Arınç'ın önünü açma ve yolunu kolaylaştırma hazırlıkları mıydı?

Unutmayınız, Hak davalara hıyanet edenlerin, sadece huyu bozuk değil, genellikle soyu da karanlıktır. Yani Milli Görüş'ten AKP'ye kaytaranların kurmay takımı, gerçekte, kendi asıllarına dönmüş durumdadır.

Bu niyeti ve tiyniyeti bozuk tiplerin Milli Görüşte iken İslami konularda sırıtacak biçimde sert ve sivri söylem ve eylemlere girişmeleri de;

• a- Hem kendilerini gizleyip aklamaya ve Milli Görüş camiasında kahramanlaşmaya
• b- Hem de ve özellikle Erbakan Hoca'nın ve teşkilatın başını belaya sokmaya ve yanlış tanınmasına vesile olunmasına yönelik kasıtlı ve hesaplı tavırlardı.

Bizlerin otuz yıldır camiamızı uyarmayı ve bu tür hile ve hıyanetlere karşı uyanık bulunmayı amaçlayan ikaz ve iddialarımızın % 90'ı çıktığı halde, hala anlamamak için direnen safdil dostlarımız da, yakında her şeyin farkına varacaktır.

Selam, siyonizme ve emperyalizme karşı, Milli ve İslami cephede ve ezilenlerin kurtuluş mücadelesinde safını alanlara!..

Yeri gelmişken hatırlatalım: Menemen'de toplanıp "kahrolsun gericiler, yaşasın devrimciler" diye slogan atan sahibinin sesi zavallı zırtolar; Menemen hadisesini de, İzmir suikastini de aynı sabataist dönme İttihatçıların tertiplediğini ve şu anda beslendikleri gazete ve televizyon patronlarının da bu hainlerin sülalesinden geldiğini artık anlamaları ve ona göre onurlu ve sorumlu bir tavır takınmaları lazımdır. Çünkü açıkça söylemeye yürekleri yetmese de, irtica diye, İslamı ve Müslümanları hedef aldıkları oldukça sırıtmaktadır ve asil Türk Milletinin sabır taşı çatlama noktasındadır.

Bu sürtüşme ve sertleşme sürecinde aklımıza takılıyor: Yoksa AKP, köşk meselesini bile bile bir krize dönüştürüp, Ordu'yu bir muhtıraya mecbur bırakarak, önümüzdeki genel seçimlere yine mağdur rolüyle girmek ve bu bahaneyle oy devşirmek hesapları mı yapmaktadır?

AKP'nin 2007 Stratejisi

"Peki AKP yönetimi Cumhurbaşkanlığı makamına talip olduğunda ortaya çıkacak büyük gerilimi ne kadar taşıyabilir ya da bunu taşımak ister mi? Acaba AKP, Cumhurbaşkanlığı makamından çok, gerilim stratejisinden bir seçim başarısı çıkarmayı mı umuyor? Sözgelimi ortamı iyice gererek, örtülü ya da açık bir muhtıraya maruz kalarak, seçime mağduriyet söylemiyle mi girmek istiyor?

Belleklerimizi yoklayalım. 27 Mayıs 1960 hareketine karşı çıkan AP ve YTP, 1961 genel seçimlerinde CHP'den daha fazla oy toplamışlardı. Daha sonra AP, Süleyman Demirel Genel Başkanlığında 1965'de tek başına iktidara yürümüştü... 12 Mart 1971 Muhtırası'na ilk günden karşı çıkan CHP Genel sekreteri Bülent Ecevit, 1973'te genel başkan olarak CHP'yi birinci parti durumuna getirmişti... 1983 Genel seçimlerinden bir gün önce devlet Başkanı Kenan Evren, televizyon ekranlarında Turgut Özal ve partisi ANAP'ı sert biçimde eleştirmiş, bir gün sonra 6 Kasım 1983'te ANAP tek başına iktidara gelmişti.

AKP, bu yolla bir dönem daha seçim kazanmayı mı umuyor?.. Düşünmeye değer doğrusu..."[3]

Tam bu sırada eski Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Sabih Kanadoğlu, muhalefetin Meclise katılmaması halinde, AKP'nin 354 Milletvekiliyle tek başına Cumhurbaşkanı'nı seçemeyeceğini; seçse bile bunun Anayasa mahkemesinden döneceğini açıkladı.

Çünkü Anayasanın 102. maddesi, Cumhurbaşkanlığı seçiminin başlayabilmesi için Meclis oturumunda 3'te 2 çoğunluğu şart koşmaktadır. Buda 367 rakamına ulaşmaktadır. Oysa AKP'nin toplam sayısı 354'te kalmaktadır. Bu nedenle 9 bağımsız Milletvekili oturuma katılsa bile, muhalefetin Meclise gitmemesi halinde AKP'nin tek başına Cumhurbaşkanı seçme oturumlarına geçemeyeceği tartışılmaktadır. Geçse ve Cumhurbaşkanı seçse de, bu sefer Anayasa Mahkemesi devreye sokulacaktır.

Evet, Fecri Kazip olan AKP, mukadder akıbetine doğru yol almaktadır ve inşallah çok yakında hakikat güneşi doğacaktır.

[1] Bak: A. Nedim Çakmak, İşgal Günlerindeki İşbirlikçiler, Hüsnü Yadis Hortladı, Kum Saati Yy. 4. Baskı İst. Sh. 201-240

[2] http://www.acıkistihbarat.com/ / http://www.millicozum.com/administrator/www.kuvayimilliye.net

[3] Vakur Kayadar / Aydınlık