| 2010 - EYLÜL 2010 |
Hiçliğin karanlığından
Alıp yoktan, var eyledin!
Hem de, ey yar; varlığından
Şükür, haberdar eyledin!
Gaflet cehalet yolumdan
Zillet rezalet huyumdan
Çekip çevirdin lütfunla
Demirdim dinar eyledin!
Nimet rahmetle doyurup
İhsan hidayet buyurup
Can kulağıma duyurup
Hak’ta sebatkâr eyledin!
Kur’an’la hayra çağırdın
Fena hevadan ayırdın
Seçip lütfunla kayırdın
Beni ihtiyar eyledin!
Katlanmasaydım Hızır’a
Kavuşamazdım huzura
Tembel, alışmış hazıra
Nefsim tarumar eyledin!
Alem aynasında ayan
Cemalini gören hayran
Ayrılmam kapından, ey Can
Çün arz-ı didar eyledin!
Hiç mü’min, şirk edinir mi
Dosta; “usandım”, denir mi
Bunun şükrü ödenir mi
Afvına mazhar eyledin!
Kanma dünya bolluğuna
Davran ukba yolluğuna
Layık gördün kulluğuna
Böyle bahtiyar eyledin!
Hazırlıksız göçülür mü
Hizmet eden, küçülür mü
Para pulla ölçülür mü
Bize Hak nazar eyledin!
Çıraklıktan kaçan kişi
Pirizden çekilir fişi
Atıp kalbimden teşvişi
Zindan, hoş diyar eyledin!
İhtiyar etme: Tercih edip seçme
Bahtiyar: Çok mutlu
Ayan: Görünen
Teşviş: Şüphe ve vesvese
Arz-ı didar: Yüz gösterme
Ukba: Sonsuz ahret
Bu yazarin diger makaleleri
Bu yorumun beslemesine abone olun
| < Önceki | Sonraki > |
|---|