| 2007 - MART 2007 |
Gönlüme bir ateş düştü, Ya Rab aşkın zerresinden
Alevlendi bütün alem; şimdi dünyalar yanıyor!
Masivayı mahveden nur, damlar iman zirvesinden
Tutuşturur mahlukatı; dağlar, deryalar yanıyor!
Sanki bil cümle kainat, kağıda çizilmiş resim
Bak, cayır cayır yanıyor; yatak, yastık ve nevresim
Bir bir yanıp kayboluyor; yer, gök, ay, güneş, dört mevsim
"Külli şey'in halik, illa; vecheh" rüyalar yanıyor!.
Layık mı tevhit ehline; ki, müşrik gibi, "ben" desin
Sadece bir gölgesin, hem sahibine "bende"sin
İkilikten kurtulunca; ben sendeyim, sen bendesin...
Bu hakikat hatırına; hayat hülyalar yanıyor!...
Yangın biter, kıyamettir; her şey döner toz dumana
"Limenil mülkül yevm" der; yanıt veren yok Sultana
Erimeden erişilmez, yanmayan varmaz Yezdan'a
Bu aşk ateşinde nice, Mecnun, Leylalar yanıyor!
Bülbül de yanar, benlik de; alev bağın güllerinden
Teslisten tevhide çıkar, hep kurtulur kirlerinden
Hasret biter, vuslat doğar; bu ateşin küllerinden
Bir sevda uğruna, ey Can; bahca meyvalar yanıyor!
İlim hakikat kaynağı, Allah Resulü, Kur'andır.
Bütün nefsani tutkular, insan boynunda urgandır
Ahmet Ahed'e müştaksa, abdi Rabbine kurbandır
Didar arayan gözlerde, yaşlar damlalar yanıyor!
Bu yazarin diger makaleleri
Bu yorumun beslemesine abone olun
| < Önceki | Sonraki > |
|---|