Get Adobe Flash player
Reklam

VARLIK FONU MU, İFLAS OYUNU MU?

Kullanıcı Değerlendirmesi: / 38
ZayıfMükemmel 

Devletin kıymetli varlıkları, yeni borçlanmalara teminat mı olacaktı?

Geçtiğimiz gün Ziraat Bankası, Halkbank, BOTAŞ, Türkiye Petrolleri AO, PTT, Türk Hava yolları, Borsa İstanbul ve Türksat’ın sermayelerinde bulunan Hazine’ye ait hisselerin tamamı, Türk Telekom’un da yüzde 6.68 oranındaki Hazine’ye ait hissesi ile Eti Maden ve Çaykur’un Türkiye Varlık Fonu’na  aktarıldı. Ardından THY’nin yüzde 49.12, Halkbank’ın da yüzde 51.11 hissesinin Varlık Fonu’na devri kararlaştırıldı. Uzmanlara göre ise Varlık Fonu, halihazırda güçleşen dış borçlanmada “teminat” olarak kullanılacaktı. Resmi Gazete’nin mükerrer sayısında da Ziraat Bankası, BOTAŞ, Türkiye Petrolleri AO, PTT, Borsa İstanbul ve Türksat’ın sermayelerinde bulunan Hazine’ye ait hisselerin tamamı, Türk Telekom’un yüzde 6.68 oranındaki Hazine’ye ait hissesi ile Eti Maden ve Çaykur’un TVF’ye aktarılmasına karar verildiği belirtilmişti. Öte yandan Bakanlar Kurulunca Savunma Sanayii Destekleme Fonuna ait veya bu fonun tasarrufunda bulunan 3 milyar Lira tutarındaki kaynağın en geç aktarım tarihini izleyen 3 ay içinde geri ödenmek kaydıyla Varlık Fonuna aktarılması kararlaştırılmıştı. Türkiye Varlık Fonu 26 Ağustos 2016’da yapılandırıldı. Özelleştirme İdaresi Başkanı Mehmet Bostan, Türkiye Varlık Fonu Yönetimi AŞ Genel Müdürlüğüne ve Yönetim Kurulu Başkanlığına atanırken, yönetim kurulu üyeliklerine Yiğit Bulut, Kerem Alkin, Himmet Karadağ ve Oral Erdoğan atanmıştı.

 Asıl Amacı “Borç” Teminine İpotek Oluşturmaktı.

Başbakanlık’a bağlı olan Türkiye Varlık Fonu Anonim Şirketi’nin ana faaliyet konusu; sözde fonların kurulması ve yönetimi olan sermaye piyasalarında araç çeşitliliği ve derinliğine katkı sağlamak, yurt içinde kamuya ait varlıkları ekonomiye kazandırmak, dış kaynak temin etmek, stratejik, büyük ölçekli yatırımlara katılmaktı. Oysa gerçekte Kamu kurum ve kuruluşlarının kaynaklarının toplandığı, borçlanmasında devlete ait varlıkların teminat gösterildiği Varlık Fonu, özelleştirmeler ile kamuya ait varlıklardan, işçilerden alınacak zorunlu emeklilik kesintilerinden, işsizler için toplanan işsizlik fonundan finanse edileceği konuşulmaktaydı. Hükümet, çok sayıda projeye alım garantisi, geçiş taahhüdü gibi büyük güvenceler sağlamıştı. Sadece 3. köprüden taahhüt edilenler Hazine’ye büyük zarara yol açmıştı. Örneğin, Osmangazi Köprüsü. Devletin günlük 40 bin geçiş garantisi verdiği köprüyü kullananların sayısı bu rakamın ancak dörtte birinde kalmıştı. Günde 40 bin aracın altındaki her geçiş Türkiye’nin zararına; devlet aradaki bu farkı 15 Temmuz 2035’e kadar yüklenici firmaya ödemek zorundaydı. Öyle ki köprünün iki haftalık zararı Türkiye’ye 20 milyon Dolara patlamıştı. İşte Varlık Fonu, bu büyük tazminatları karşılayacak bir büyük kaynak olacak, daha doğrusu dış borçlara ipotek sayılacaktı.

Türkiye Varlık Fonu ile aslında denetim dışı paralel bir bütçe kurulmaktaydı. Fon’a tahvil ihracı yetkisi de sağlanmıştı, bu yetkiyle fon borçlanmada Hazine ile yarışacaktı. Türkiye’deki Varlık Fonu’nun diğer ülkelerde bulunan ulusal varlık fonları ile isim benzerliği dışında hiçbir benzerliği bulunmamaktaydı. Diğer ülkelerdeki varlık fonları, genellikle cari fazla üreten veya emtia geliri olan petrol üreticisi ülkelerin (petrol, doğalgaz ihracatçıları), bu kalemlerden sağladıkları döviz rezervlerindeki artışı değerlendirmek adına işlettikleri fonlardı. Kamu birikimlerini daha korunaklı yerlerde değerlendirmek için kurulmuşlardı.

“Kamu Kuruluşlarının Hazır Sermayesini Kullanıp Harcayacaklardı!”

“Varlık Fonu, Norveç, Suudi Arabistan, Katar gibi döviz fazlası olan ülkelerin fazla dövizlerini kullanmak için hayata geçirdiği bir yapıydı. Türkiye’de ise bunun tam tersi yapılmaktaydı. Çünkü Türkiye’de döviz açığı vardı, cari açık vardı. Yani, Varlık Fonu Türkiye’de yeni dış borç bulmak için Milli varlıklarımızın ve kazanımlarımızın rehin bırakılmasıydı. Türkiye’nin yabancı ülkelerden borç alması çok zorlaşmış, şartları ağırlaşmıştı. Varlık Fonu bu yüzden oluşturularak, Ziraat Bankası, Çaykur gibi kamu kuruluşlarının varlıkları sermaye olarak gösterilecek ve yeni faizli borç alınacaktı. Gelişigüzel hayata geçirilen ve zarar eden projeler de bu kamu kuruluşlarının sermayesini kullanıp batıracaktı.

Bu uygulamalarının geçmişi de berbattır. ANAP döneminde fiyasko ile sonuçlanmıştır. Fon pratiği şaibeli olan kesintilerin kötü kullanıldığı bir alandır. Yine fiyasko olacaktır, çünkü Varlık Fonu’na, hazine gibi iç ve dış borçlanma yetkisi tanınmıştır. Borçlanmanın bu ülkeyi ne hale getirdiği ortadadır. Varlığı olmayan bir ülke, borçları ödeyemediğinde ne yapacak, kurumları rehin bırakıp ayakta kalmaya çalışacaktır.

Varlık Fonu’nun hiçbir ciddi gerekçesi yoktur, hedefi yoktur, bu yüzden sonucu da olmayacaktır. Çünkü Varlık Fonu şöyle ülkelerde işe yarar. Ülkenin fazla kaynağı vardır ve bu fazla kaynak varlık fonuyla geleceğe aktarılır. Ama Türkiye’de cari açık vardır, tasarruf zayıftır. Kârlarını ve vergilerini bütçeye veren kamu kuruluşlarının bütçeye faydası vardır. Kuruluşların kârlarını ve vergilerini bütçeye aktarmayıp fona aktarılacaksa bütçe açığımız daha da artacaktır.

Birçok insanımız; Varlık Fonu nedir? Sorusunun cevabını ararken, fonun genel olarak tanımı ve amacı üzerine kapsamlı bir yorum ihtiyacıyla bu yazı hazırlanmıştır. Büyük kurumsal firmaların bu fona aktarılmasından sonra insanların en çok merak ettiği sorular cevaplanmıştır.

FON’un anlamı: Fonlar, değişik finansal varlıklara yatırım imkanı hazırlamak, yatırımlar üzerinden gelir sağlamak ve o hedefi tutturmak ve bu işlemleri devlet garantisinde yapmak doğrultusunda yapılan ekonomik icraatlardır. Bu fonun amacı bir ülkede “bütçe fazlalığı” varsa, bütçe fazlası geliri bu fon üzerinden işleme sokmaktır. Ülkede bütçe fazlalığı olduğunda ve bu fona yatırıldığında oluşan işlemler şunlardır:

Harcamaların artması.

Var olan vergi yükünün azaltılması.

Devlet borcu olduğunda o borcun erken kapatılması.

Geleceğe dair “refah ortamı” oluşmasının temellerinin atılması.

Oysa Türkiye’de bütün bunların tam tersi yaşanırken oluşturulan, VARLIK FONU, yoksa gizli ve kirli bir oyunun parçası mıydı? Bu tür fonlar aslında şunları amaçlardı:

Bu fon devlet tarafından kurulduğunda genelde iki amaç taşırdı. 1- Ülkedeki ekonomik dengelerin kötü etkilerden korunması ve 2- Geleceğe dair ekonomik bazda ferahlık ve rahatlık sağlanması. Bu durumda risklerin yüksek olması zorunluluğu vardır.

Fonun kurulmasının temel amacı: Ekonomi literatüründe fonun oluşmasındaki temel sebep “devletin elinde oluşan gelir fazlalığı”dır. Mahfi Eğilmez’e göre gelir fazlalığından oluşan fonlar iki şekilde kurulmaktadır. 1- Bir veya birden fazla emtiaya dayalı fonlar: Bunlar genellikle ihraç edilen emtianın gelirleri nedeniyle oluşan bütçe fazlalarından oluşmaktadır. Tipik örnekleri körfez ülkelerinin kurdukları fonlardır. Bu fonların çoğu ihraç edilen petrolden sağlanan gelirlere dayanmaktadır. Norveç’in kurduğu emeklilik fonu da benzer şekilde Kuzey Denizinden elde edilen petrol gelirlerinin yarattığı bütçe fazlasını gelecek kuşaklara aktarmayı amaçlamaktadır. 2- Bir emtiaya dayalı olmayan fonlar: Bunlar ya Dış ticaret fazlaları ile ya da emeklilik fonlarında biriken paralarla oluşturulmaktadır. Bu tür fonların tipik örnekleri Çin, Kore ve Hong Kong gibi ülkelerin kurdukları varlık fonlarıdır. ABD’nin her iki örneğe de giren birden fazla fon bulunmaktadır. Ve tamamına yakını Siyonist sermayenin kontrolü altındadır.

Türkiye’de bu fona devredilen devlet varlıkları ve kurumları?

Başbakan Binali Yıldırım ve Bakanlar Kurulu’nun onayıyla Türkiye Cumhuriyet Ziraat Bankası AŞ, Boru Hatları ile Petrol Taşıma AŞ, Türkiye Petrolleri AO, Posta ve Telgraf Teşkilatı AŞ, Borsa İstanbul AŞ, Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme AŞ'nin sermayelerinde bulunan Hazineye ait hisselerin tamamı, Türk Telekomünikasyon AŞ'nin yüzde 6,68 oranındaki Hazine'ye ait hissesi ile Eti Maden İşletmeleri Genel Müdürlüğü ve Çay İşletmeleri Genel Müdürlüğü fona aktarıldı. Ardından THY, Halk Bankası ve Milli Piyango da bunlara katıldı.

Türkiye Varlık Fonunun İktisadi ve Siyasi Risk alanları.

Türkiye Varlık Fonunu bir bütün olarak değerlendirdiğimizde, Başbakanın yönetiminde, aşırı yetkilerle donatılmış, özel hukuk ve kamu hukuku açısından birçok kanuna tabi olmayan ayrıcalıklı bir şirket olarak yapılandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu şirketin yurtiçi ve yurtdışındaki para ve sermaye piyasalarında her türlü işlemi yapabilmesi, sınırsızca borçlanabilmesi ve yaptığı işlemlerin esas olarak özel firmalardaki denetim usullerine göre denetlenmesi kafaları karıştırmaktadır. Fakat her ne kadar özel bir şirket gibi yapılandırılmış olsa da devlet sahipliğinde olması ve kamusal kaynakları kullanması bakımından diğer UVF’lerde (Ulusal Varlık Fonu) olduğu gibi TVF (Türkiye Varlık Fonu) da hem özel hem kamusal bir kurum olarak siyasi ve kurumsal riski bir arada taşımaktadır. Siyasi bir kriz, şirketin zarar etmesi ve iflasıyla sonuçlanabileceği gibi şirketin zarar etmesi veya burada ortaya çıkan yolsuzluklar da bir siyasi krize yol açacaktır. Bu nedenle TVF’nin (Türkiye Varlık Fonu'nun) kuruluş amaçları ve yapısı üzerine derinlemesine bir değerlendirme[1] yapıldığında meşruiyeti, şeffaflığı, hesap verebilirliği, yurtiçi kurumlarla koordinasyonu ve mali disiplini konularında kapalı ve karanlık, noktalar bulunduğu ortaya çıkmaktadır.

Yukarıda söz edilen siyasi ve kurumsal riskler bütün UVF’ler için geçerli olmakla beraber, Türkiye Varlık Fonu, aşırı yetkilerle donatılmış, amaçları açıkça tanımlanmamış, Merkez Bankası ve Hazine gibi kurumlarla koordinasyonu sağlanmamış, yurtiçinden kaynak toplayacak ve yurtiçine yatırım yapacak bir kurum olarak çok daha büyük riskleri içerisinde barındırmaktadır.

Birincisi, Türkiye Varlık Fonunun amaçlarının açıkça tanımlanmamış olması, fonun izleyeceği yatırım stratejisinin izlenmesini de olanaksız kılmaktadır. Oysa büyük bir kaynağın teslim edileceği bu şirketin kaynaklarını amaca uygun bir şekilde kullanıp kullanmadığının, ülkenin genel çıkarları ve iktisat politikasıyla uyumlu çalışıp çalışmadığının izlenmesi sadece şirketin sahibi olan devlet yetkililerine karşı değil, aynı zamanda fona kaynak sağlayan vatandaşlara karşı da bir sorumluluktur. Amaçların açıkça tanımlanmadığı bir fonda hesap verebilirlik, şeffaflık ve fonun meşruiyeti sekteye uğrayacak, yolsuzluk riski artacaktır.

İkincisi, TVF bu yapısıyla önemli iktisadi riskleri bünyesinde barındırmaktadır. Kanunun o gerekçesini ve TVF’nin kaynaklarını daha yakından incelediğimizde asıl amacının en genel ifadeyle yeni gelir kaynakları oluşturmak olduğu anlaşılmaktadır. TVF’nin, iki temel gelir kaynağından birisi mevcut ekonomiyi borç batağından ve tıkanma noktasından kurtarmak üzere gelir ve gayrimenkuller üzerinden hisse senedi payları, ikincisi ulusal ve uluslararası piyasalardan borçlanmasıdır. TVF’nin hem gelir kaynaklarını, hem yatırım alanlarını dayandırdığı türev ürünlerine bağlı yapısı son derece kırılgan ve karmaşıktır. Diğer ülke örneklerinde UVF’lerin temel stratejisi riski dağıtarak uzun vadeli getiri sağlamak için ülke içi risklerin tersine hareket edecek yurtdışı alanlara yönelmek olmasına rağmen Türkiye’de bunun tam aksi yapılmakta, zaten riskli olan yurtiçi uzun vadeli yatırımlara yönelik türev ürünler çıkartılması planlanmaktadır. Bu kâğıtların değerinde ortaya çıkabilecek ani bir düşüşün ülke ekonomisine ve sözü geçen projelere zararının yanında, ülke ekonomisinde çıkabilecek bir krizin bu kağıtların değerine yansıması ve genel bir İFLAS’a yol açması kaçınılmazdır. Ayrıca dünyada halen yaşanmakta olan iktisadi krizin ortaya çıkışındaki en önemli nedenin bu tür türev ürünler olduğu da unutulmamalıdır.[2]

Asıl temel risk kaynağını ise, fona verilen sınırsız borçlanma yetkisi oluşturmaktadır. Türkiye Varlık Fonu’nun 4749 sayılı Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanunun kapsamı dışına çıkarılması ve Hazine Müsteşarlığına verilen borçlanma yetkisi ile hiçbir bağlantı kurulmaması, tek elden yürütülen borç yönetiminin temel ilkesinin sekteye uğraması anlamını taşımaktadır. Üstelik, TVF’nin uluslararası kredi derecelendirme kuruluşlarından alacağı puanın en iyi ihtimalle ülke puanıyla aynı olması durumunda bile TVF’nin, yurtdışı borçlanmalarda Hazine ile rekabet edebilmesi mümkün olmayacak, ancak daha yüksek faizli ve daha kısa vadeli borçlanabilmesi mümkün olacaktır. Bu ise ülkenin genel borç yükünün artmasına yol açarak ekonominin kırılganlığını artıracaktır. Bir başka önemli nokta, mali disiplinle ilgili olarak ortaya çıkabilecek sorunlardır. Bir yandan kamu kurumlarının mevcut fonları TVF’ye aktarılacağı için bütçe gelirlerinde bir azalma ortaya çıkması, bir yandan da yüksek maliyetli ve sınırsız borçlanmayla borç yükünün artması ihtimali yüksek bulunmaktadır. TVF’nin gelirleri ve harcamaları özel şirket statüsü nedeniyle kamu hesaplarına girmeyeceği gibi kamu hesaplarına konsolide edilmesi de mümkün olmayacaktır. Bütün bunlara ek olarak Hazine Müsteşarlığının yönettiği borçlanma işlemlerini ve Merkez Bankasının yönettiği para piyasası işlemlerini etkileyecek olan TVF’ye birçok konuda yetki verilmiş ve muafiyet tanınmış, fakat bu kurumlar arasında bir koordinasyon mekanizması tanımlanmamıştır. Bu durum, hazinenin birliği ilkesine aykırılık oluşturmakta, TVF ile bir tür paralel Hazine kurulacağı ve bunun Cumhurbaşkanı tarafından denetimsiz kullanılacağı yönünde kaygılar uyandırmakta, mali disiplin ve iktisat politikalarının koordinasyonu açısından önemli riskler doğurmaktadır.

Özetle, son derece geniş yetkilerle donatılmış olan TVF, yapısı, kaynakları ve planlanan faaliyet alanları açısından bakıldığında bir yolsuzluk riskini de barındırmaktadır. Türkiye Varlık Fonunun benzeştiği Ulusal Kalkınma Fonlarında yolsuzluk yapma ihtimalinin daha yüksek olduğu bilinmektedir. Kalkınma fonlarının yurt içindeki şirketlere uygun olmayan yatırımlar yapması ve rant kollama faaliyetlerine açık olması bunun en temel nedenleri sayılmaktadır. Ayrıca fonun kötüye kullanılması örnekleri oldukça fazladır. En basit şekliyle UVF’ler oy satın almak ve yandaşları palazlandırmak için ve siyasi patronaj için kullanılmaktadır. Bunun en bilinen örneği, Malezya’nın 1MDB adlı Kalkınma Fonu ile ilgili olarak ortaya çıkan skandaldır. Malezya Başbakanının, bu fondan milyonlarca Doları seçim kampanyalarında kullandığı, kişisel hesabına ve yakınlarının hesabına büyük miktarda paralar aktardığı resmiyet kazanmıştır.[3] Bu fonun 13 milyar Dolar zarara uğradığı, bu dönemde fonun üst düzey yetkililerinin 4 milyar Dolardan fazla bir miktarı zimmetlerine aktarıldığı ve bir çok ülkede elde edilen bu paraların kara para aklamak suretiyle harcandığı saptanmıştır. Bu fonla ilgili olarak halen 10 ayrı ülkede soruşturma yapılmakta, kara para aklama iddiasına konu olan kurumlar kapatılmaktadır. Başta da belirttiğimiz gibi şirketin riskleriyle siyasi risklerin iç içe girdiği bir yapıda ortaya çıkacak bir yolsuzluğun iktisadi ve siyasi bir kriz doğurması da kaçınılmazdır.

Velhasıl; Türkiye Varlık Fonu, tasarruf ve döviz fazlasını değerlendirmek üzere kurulan Ulusal Varlık Fonları açısından bakıldığında geleneksel varlık fonlarından çok ayrı bir yerde durmaktadır. Hem cari açık hem de bütçe açığı veren bir ülke olarak Türkiye’nin zaten değerlendireceği bir tasarruf fazlası bulunmamaktadır. Ayrıca burada da başka bir sorun daha karşımıza çıkmaktadır. TVF’nin amaçları açısından bir inceleme yaptığımızda birbiriyle çelişebilecek çok sayıda amacın sıralandığı ve istikrar, İslami finansal araçların arttırılması gibi konuların da fonun amaçları arasında yer aldığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle TVF’nin geleneksel Ulusal Varlık Fonlarından birisi olmadığını söylemek lazımdır. Türkiye Varlık Fonunun kuruluşundaki gerçek amaç, fonun kaynakları ve kanunun gerekçesindeki amaçlar dikkatle incelendiğinde ortaya çıkmaktadır: Bunlar: Kamuya ait arazilerin, yolların, köprülerin gelirlerinin ve mümkün olduğu ölçüde bunların mülkiyetlerinin satışı yoluyla gelir sağlamaktır. Fonun gerçek amacını bu şekilde ortaya koyduğumuzda fonun amaçlarındaki karmaşa ortadan kalkmakta, araçlarla amaçlar ve finansman yöntemlerinin birbirine karışması sorunu da çözülmüş olmaktadır. TVF, hem finansmanını hem yatırım yapacağı alanları kamu varlıklarına ve bunların üzerinde yapılan otoyollar, Kanal İstanbul, Üçüncü Köprü ve Havalimanı gibi büyük projelere dayandıracaktır. Zaten bizzat Ekonomi Bakanının ağzından kaçırdığı beyanlarıyla da bunlar açıklığa kavuşmaktadır. Boğaz köprüleriyle üçüncü havalimanının gelirlerinin fon kapsamına alınacağını belirten Ekonomi Bakanı bu konuyu şu şekilde anlatmıştır. (Sabah, 14/10/2016): “3. Havalimanı için her yıl Hazine’ye 1 milyar olmak üzere 25 yılda 25 milyar Euro ödenecek. Hazine’ye diyeceğiz ki, bu gelirini devret. Bu gelir de uluslararası piyasalarda satılacak. Kanal İstanbul dehşet bir proje. Darphane gibi para basan köprü gelirlerimiz var. Bu haklar fona devredilince, ben bu geliri bugünden 10 yıllığına satacağım. Hazine’ye de bu geliri aynen ödeyeceğim. Bütün gayrimenkul ve taşınmazları tek tek kâğıda çevireceğiz.”

Anlaşılan odur ki Varlık Fonu ifadesindeki “varlık”, maalesef kamu varlıklarını kapsamaktadır. Ulusal Varlık Fonlarındaki “wealth” sözcüğünün Türkçe karşılığı sanmak yanıltıcıdır. Erbakan Hocanın mükemmel benzetmesiyle: AKP iktidarının VARLIK FONU, iflas eden tüccarın, zengin görünme hevesiyle ziyafet çekme girişimini hatırlatmaktadır.

Türkiye Varlık Fonu’nun yapısı, finansman kaynakları ve planlanan işlemleri sonucunda ortaya çıkabilecek iktisadi ve siyasi riskleri derinlemesine tartışmak lazımdır. Çünkü Ulusal Varlık Fonları genelde petrol gibi doğal kaynakların azalması veya gelecekte ortaya çıkabilecek risklere karşı gelecek kuşakların refahının garanti altına alınması üzere kurulan fonlar olmasına karşılık, Türkiye Varlık Fonu tam tersi bir amaçla yapılandırılmıştır. Kamu arazilerinin ve yeraltı kaynaklarımızın ve geçmiş nesillerin birikimleriyle oluşturulan varlıklarımızın bu şirket eliyle finansal piyasalara aktarılmasıyla gelecek nesillerin refahı hatta ülkemizin bekası ve bağımsızlığı tehlikeye atılmaktadır.

Çünkü bu Varlık Fonu oyunu, devletin kefil olduğu Özel Şirketlerin borcu da dahil 800 Milyar Doları aşan dış borçlarımızı faizleriyle birlikte ödeme sıkıntısı yüzünden Türkiye’ye artık kredi açmayan Siyonist Sömürü Sermayesi Bankalarına elde kalan devlet varlıklarını ipotek etmenin bir kılıfıdır!

450 Ton Altınımız İngiltere’ye Niye yollandı?

Dönemin Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, Türkiye’nin 490 ton olan Altın rezervinin 450 tonunun, İngiltere Merkez Bankası Bank Of England’da emanette olduğunu açıklamıştı. Bu açıklama, Türkiye’nin karmaşık gündeminde yeterince ele alınmamıştı. Hiçbir bağımsız devlet, geleceğinin güvencesi olan birikmiş servetini, başka bir devlete; borç vermezdi, emanetine koymazdı, rehin bırakmazdı. Türkiye’de, askeri harcamalar artıp dış borç ödeme sınırını aşarken ve ekonomik bunalım derinleşirken, hazine 450 ton altını neden ve ne karşılığı yabancılara teslim etmek zorunda kalmıştı? Libya’nın 200 milyar Dolarına el koyan Batı’ya nasıl güven duyulacaktı? Elde kalan son devlet varlıklarını, “Varlık Fonu” adı altında elden çıkarılmasının, altın olayıyla bir ilişkisi var mıydı? Soruları halâ yanıtsızdı.

Düyun-u Umumiye ve acı sonuçları:

Osmanlı Devleti, ilk dış borcu 1854 yılında almış ve kendini yıkıma götürecek borç sarmalına yakalanmıştı. Yüksek faizle alınan borçlar, saray yapımı gibi tüketim harcamaları ya da askeri giderler için kullanılmıştı. Üretimsizliğe bağlı gelir yoksunluğu nedeniyle, alınan her borç yeni bir borcu gerekli kılmış ve Osmanlı devleti, 1875 yılında iflasını ilan etmek zorunda kalmıştı. Alacaklılar, 1881 yılında İstanbul’da toplanmış, üst yönetimini Avrupalı devletlerin oluşturduğu ve devlet gelirlerini alacaklılar yararına yönetmek üzere Düyun-u Umumiye İdaresi kurmuşlardı. Padişah ll. Abdulhamid döneminde yapılan bu anlaşma Muharrem Kararnamesi olarak anılmıştı. Osmanlı Hükümeti, Muharrem Kararnamesi’nin 8. maddesi gereği; tahsil edilmesi kolay devlet gelirlerini, “mutlak ve değişmez” bir biçimde borç ödemelerine ayırmıştı. Bu gelirler şunlardı: tütün ve tömbeki (nargile tütünü) rüsumatı (vergileri), ipek öşürü (ondalık vergi), pul ve ispirto resimleri (harçlar), tütün ve tuz inhisarları (tekelleri), İstanbul ve civarı balık avı vergisi, Bulgaristan vergisi, Kıbrıs gelirleri, Doğu Rumeli vergisi, gümrük resimlerinde ve gelir vergisinde oluşacak gelir artıkları. Türkiye, Kurtuluş Savaşı’ndan sonra yapılan Lozan Konferansı’yla Düyunu Umumiye rejimine son vermiş ve yeni devletin üzerine düşen borçlardan ülke kurtarılmıştı. Böylece siyasi bağımsızlık yanında mali bağımsızlığımız da sağlanmıştı. Türkiye’nin 2002’de 130 milyar Dolar olan brüt dış borcu 2016’nın ilk yarısı itibariyle 421.4 milyar Dolara çıkmıştı. Bu çok hızlı ve yüksek bir artıştı ve Türkiye’nin yaşadığı cari açık nedeniyle (cari açık: kazandığından çok harcamak gibi bir şey) ödenebilirlik boyutunu çoktan aşmıştı. Türkiye AKP elinde maalesef Osmanlı’da olduğu gibi, borç alarak borç ödeyen bir ülke haline gelip tıkanmıştı.

Hazine Altınları Neden İngiltere’ye Aktarılmıştı?

İşte Hazine altınları, borç miktarının arttığı ve ödeme güçlüğü çekildiği bir aşamada İngiltere’ye yollanmıştı. Gönderimin nedeni ve amacı konusunda herhangi bir açıklama yapılmamıştı. Bu nedenle, irdelemeyle bir sonuca ulaşmak zorundayız. Durum şudur: Türkiye altın rezervinin tümüne yakınını (% 92), emanet adı altında rehin bırakmıştır. Bu durum, verilen ödünün dışardan gelen ciddi ve önemli bir dayatmanın mecburi karşılığı olduğunun kanıtıydı. Ve İngiltere bu tür rehin’lerin hiçbirisini geri ödemeye yanaşmamıştı.

Merkez Bankası’ndaki rezervin önemli bölümü, özel şirketler ya da kişilerden tahvil senedi ve kredi karşılığı alınan paralardan oluşmaktadır. Yani Hazinenin kendi parası olmamaktadır. Yeterli rezerv bulunmazsa, günü geldiğinde tahvillerin ödemesi yapılamayacaktır. Ekonominin kırılganlığı ve yaşanmakta olan çatışmalı ortam göz önüne alındığında, yapılan işin yol açacağı felaketler kendiliğinden ortaya çıkmaktadır. Kaldı ki İngiltere’nin Türkiye ile kurduğu ticari ilişkiler konusunda sicili kirlidir. Birinci Dünya Savaşı öncesinde, Osmanlı devletinin parasını peşin ödeyerek yaptırdığı gemileri bile, savaşı gerekçe yaparak teslim etmeye yanaşmamıştır. Fırsatını bulduğunda bir gerekçe uydurup 450 ton altınımıza el koyma olasılığı vardır.

Altınlar Rehin mi Bırakıldı?

Belki de bu altınlar borca karşılık rehin bırakılmıştır. Dış borcumuzun önemli bölümü, devletin kefaletinde özel şirketlere ait borçlardır. Özel şirketler ekonomik durgunluk ve Dolardaki artış nedeniyle güç durumdadır, dışarıya olan borçlarını ödeyememe olasılığı vardır. Bu durumda devlet kendi borcuyla birlikte özel şirket borçlarını da ödemek zorunda kalacaktır. Oysa, bugün Türkiye borç alarak borç öder duruma düşülmüş durumdadır. Gelir düzeyi düşük, ürettiğinden çok tüketen bir ülke haline gelen Türkiye, süreklilik arz eden cari açıkla, borç ödemek bir yana, günlük yaşamını bile borç alarak yürütmeye çalışmaktadır. Bu nedenle, eğer 450 ton altınımız borca karşılık rehin bırakıldılarsa, altınların geri verilmemesi oldukça yüksek bir olasılıktır.

Maalesef AKP Türkiye’si, Osmanlı’nın son dönemine geri dönmüş durumdadır. Borçlar ödeme sınırını aşmış, gelirler oldukça azalmıştır. Artık Türkiye varlıklarını satarak ayakta kalmaya çalışmaktadır. Borç ödeyemez duruma düşen Osmanlı İmparatorluğu, borç ödeme işini Düyunu Umumiye İdaresi’ne bırakmak zorunda kalmıştı. Benzer uygulama, farklı yöntem ve araçlarla günümüzde de yapılmaktadır ve işte VARLIK FONU bunun bir kılıfıdır. Ülkenin en değerli ve geçerli altın varlığını dışarıya aktarma kolaycılığı, “Kemal Derviş yasalarıyla” Türk hukuk sistemine yerleştirilmiş ve 14 yıldır uygulanmıştır. Özelleştirmeler, toprak satışları, madenler, işletme imtiyazları ve kiralamalarla toplanan paralarla harcama yapılmış, bunlar yetmeyince dışarıdan borç alınmıştır. Bugün gelinen yer, borç alarak borç taksiti ödeme noktasıdır.

Varlık Fonu, iflasın ilanıdır!

Varlık Fonu, Düyun-u Umumiye’nin günümüzdeki devamıdır; onun yaptığı işleri yapacaktır. Yabancılar da bu sistemle kolay toplanan devlet gelirlerine el koyacaktır. Varlık Fonu uygulaması, bütçesi fazla veren zengin ülkelerin, refahın geleceğe taşınması için uyguladığı bir yapıdır. Türkiye’de tam tersi bir amaç için uygulamaya sokulmaktadır. Belli ki, refah değil borç ve yoksulluk geleceğe taşınacaktır. Devlet varlıklarının elde kalanları, yeni borç alabilmek ve ayakta kalmak için kullanılacaktır. Varlık Fonu’nun amacı; “dış kaynak temin etmek” ve “büyük ölçekli yatırımlara kaynak sağlamak” olarak açıklanmıştır. Bu açıklama, parasız kalmanın ve borç bulamamanın itirafı niteliği taşımaktadır. Çünkü “Dış kaynak temin etmek”, yeni dış borç bulmak anlamındadır. Ayrıca, hükümet, “büyük ölçekli yatırımlara kaynak” ayırmamakta bunları kefil olarak özel şirketlere yap-işlet-devret ile yaptırmaktadır. Bu nedenle, resmi açıklama gerçeği yansıtmamaktadır. Gerçek şudur: Altınların rehine verilmesi yeterli sayılmamıştır ve para elde etmek için kalan devlet kurumları elden çıkarılmaktadır. Ziraat Bankası, BOTAŞ, TPAO, PTT, borsa İstanbul Anonim Şirketi, Türksat Uydu Haberleşme Kablo TV ve İşletme Anonim Şirketi, Eti Maden ve Çaykur, THY, Halkbank… evet bunların hepsi, İngiltere’ye aktarılan 450 ton altınlarımızı bekleyen sona doğru yola çıkarılmıştır.

AKP iktidarı döneminde Avrupa’ya kaynak aktarımı; dış borca ödenen faizlerden ayrı olarak, farklı yöntem ve araçlarla sürekli hale gelmiş durumdadır. Türkiye, Gümrük Birliği Protokolü’nü imzaladığı 1995 yılından 2016 yılına dek, Avrupa’yla yaptığı dış ticarette verdiği açık 267 milyar Dolardır. Bu açık; borç faizleri, özel şirket ve kişi aktarımları gibi açık olanlar dışındaki muazzam bir dolaylı kaynak aktarımıdır ve bütün bu gaflet ve hıyanetlerin hesabı elbette sorulacaktır.[4]

Normalde asla yanına yaklaşılamayacak ve kılına bile dokunulamayacak böylesine stratejik kuruluşların, olağanüstü hal dümeniyle, kanun hükmünde kararnamelerle, sorgusuz sualsiz, fona aktarılması tarihi bir skandaldır. Seka gitti, Sümerbank gitti, limanlar komple gitti, madenler satıldı. Tekel gitti, Türk Telekom gitti, Telsim gitti, Tüpraş gitti, Erdemir gitti, Petkim gitti, Türkiye demir çelik işletmeleri satıldı. Bankalar gitti, sigorta şirketleri gitti, araç muayene istasyonları gitti, şeker fabrikaları gitti, gübre sanayi satıldı. Özel hastaneler gitti, hipermarketler gitti, marinalar, feribotlar, oteller gitti, tuzlalar satıldı. Ne porselen fabrikası kaldı, ne kundura fabrikası, devlete ait 135 bin adet bina satıldı, dereler satıldı, ormanlar satıldı. Kısaca vatan topraklarımız ve stratejik kurumlarımız bir bir elden çıkarıldı. Ve şimdi, Meclis'i devre dışı bırakarak, Sayıştay denetimini devre dışı bırakarak, Hazine'yi devre dışı bırakarak, devlet ihale kanununu, devlet personel kanununu, rekabet kanununu, özelleştirme kanununu yok sayarak, THY'nin, Ziraat Bankası'nın, Halkbank'ın, TPAO'nun, Botaş'ın, PTT'nin, Türksat'ın, Borsa'nın, Milli Piyango'nun, Çaykur'un, Savunma Sanayi'nin tek adamın kafasına ve insafına bırakılması… Tek adamın bu kuruluşlara ait milyarları kendi hevasına ve hesabına göre harcaması, kimseye hesap vermeden, keyfince, vergisiz denetimsiz, canının istediğini satması… Evet bu acı gerçekleri hiç hoşlanmadığınız adamlar hatırlatsa da, bunlar açıkça bir İFLAS’tır ve İNTİHAR’dır.

Varlık Fonunun 5 kişilik yönetim kurulu içinde Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın Ekonomi Baş Danışmanı Yiğit Bulut da vardı ve bu şahsın çok karanlık bağlantıları ve bağnazlıkları konuşulmaktaydı. Hükümet kararına göre, güya Fon Başbakan Binali Yıldırım'ın kontrolünde olacaktı. Ama, eğer Anayasa referandumunda "Evet" çıkarsa, zaten Başbakanlık diye bir şey kalmayacak, bütün yürütme yetkileriyle birlikte muhtemelen bu fon da Cumhurbaşkanlığına bağlı çalışacaktı. O yüzden peşinen Varlık Fonu yönetimine Yiğit Bulut'un getirilmesinin şeytani bir mantığı ve amacı olduğunu kabul etmemiz lazımdı. Zaten Ziraat Bankası kurucusu Mason Mithat Paşa'dan sonra şimdi Yiğit Bulut’un atanması bir tesadüf sanılmasındı. Kısaca diğer ülkelerdeki bu tür fonlarda, değer fazlası fona aktarılarak ülke geleceğine fazladan miras bırakılması hedeflenirken, biz de ise eldeki değeri daha fazla borç, evet belki daha düşük faiz umuduyla da olsa daha fazla borçlanmak amacıyla borç verenlere teminat olarak göstermek amaçlanmıştır. Bu hamle Türkiye ekonomisinin gelinen noktada ne kadar dış borca bağımlılık ihtiyacı içinde olduğunu ortaya koymaktaydı. Şimdi ülkenin değerli şirketleri, alınacak faizli dış borç karşılığında teminat olarak sunulmaktaydı.

Yurt içinde ve yurtdışında finansman sıkıntısı

Bu tür karanlık ve karmaşık FON hamlelerinin, aslında başlatılan projelerin finansmanını kolaylaştırmak ve bu işlemlerin kamu denetiminden çıkarılmasını sağlamak için yapıldığını düşünen ekonomistler ağırlıktadır. Çünkü artık yurt içindeki bankalardan da yurtdışındaki bankalardan da istenen finansman temini zorlaşmıştır. Yurt içinden sağlanamamasının nedeni, "yurtdışından gelen ve sadece konuta ve lüks tüketime yönelen sıcak sermaye akımlarıyla çok hızlı bir kredi artışı ve borç batağı yaşayan Türkiye'de bu akımların kesilmesiyle finansal sistemin kredi hacminin sınırlarına yaklaşması yani iflasın eşiğine dayanmasıdır". Ülke içindeki kredi yaratma kapasitesinin içerdeki mevduat artışıyla sınırlı kaldığını ve bu artışın da giderek azaldığını düşünürsek, mecburen yurtdışından finansman sağlanması amacıyla dış sermaye bankalarına ipotek garantisi olmak üzere VARLIK FONU yapılandırılmıştır!

• Bir anonim şirket olarak faaliyet gösterecek olan bu fonlar, en az beş kişilik bir yönetim kurulundan oluşmaktadır. Şirketin yönetim kurulu ve genel müdürünün hukuk, finans, ekonomi, maliye ya da bankacılık alanlarında en az beş yıl tecrübesi olması şartı vardır. Şirket buna ek olarak gerekli gördüğü halde alt fonlar ve şirketler de kuracaktır. Yönetim kurulu tarafından hazırlanacak ve Bakanlar Kurulu tarafından onaylanacak 3 yıllık strateji planı çerçevesinde yönetilmiş olacaktır. Türkiye Varlık Fonu’nun yönetim kurulu üyeliğine, tartışmalı ekonomik görüşleriyle bilinen Cumhurbaşkanı Başdanışmanı Yiğit Bulut’un da dahil olduğu isimler atanmıştı. TVF, yapısı itibariyle Sayıştay denetiminden muaf tutulacak, sadece bağımsız denetim şirketince hesaplarına bakılacaktı. Başbakan Yardımcısı Numan Kurtulmuş’un bu şirketlerin daha iyi yönetilmesi için kurulduğunu öne sürdüğü TVF hakkında ‘Düyun-u Umumiye’ benzetmesi boşuna yapılmamıştı. Varlık Fonu, referandum sürecinde adım adım ‘ekonomik kriz’e giden Türkiye’yi nasıl etkilemiş olacaktı?

• Fonun denetlenmesi nasıl olacaktır? Varlık Fonu ve alt fonları bağımsız denetime tabi olacaktır. Denetçiler belli aralıklarla fonun banka hesaplarını ve diğer varlıklarını inceleyerek bağımsız denetim raporlarını açıklayacaklardır. Buna ek olarak başbakan tarafından görevlendirilecek üç uzman tarafından hazırlanan rapor Haziran ayının sonuna kadar bakanlar kuruluna sunulacaktır.

Fonun kuruluşuna ilişkin resmi gazete kararında fonun 6362 sayılı Sermaye Piyasaları Kanunu kapsamında kurumsal yönetim düzenlemelerine uyacağı vurgulanmıştır.

Fon nasıl finansman sağlayacaktır?

Fon, özelleştirme programında bulunan ve fona devrine karar alınan varlıklar ve Özelleştirme Fonundan Türkiye Varlık Fonuna aktarılmasına karar verilen nakit fazlasından finansman sağlayacaktır. Buna ek olarak Fon yurt içi ve yurt dışı sermaye piyasalarından da Fon banka ve diğer finans kuruluşlarından da teminatlı ya da teminatsız olarak borç alacaktır. Fon adına finansman sağlanırken, fon teminat olarak ipotek, rehin ve kefalet sunacaktır. Yani fon elindeki varlıkları teminat göstererek borçlanmış olacaktır. Ve asıl bu amaçla kurulmuş bulunmaktadır. Evet: Sahipsiz Vatanın, batması haktır. Millet uyanırsa, kurtulacaktır!”

“SUKUK”: Faize Kira Kılıfı!

İslami bono” ya da “kira sertifikası” olarak bilinen "sukuk", aslında gayrimenkul kira gelirleri karşılığında çıkarılır ve vadesinin sonunda da senedin nominal bedeli üzerinden geri alınacağı garantisi sağlanır. Peki bu durumda tahvil ile sukuk arasında ne fark vardır? Tahvil belli bir faizi Garanti eder, sukuk ise tanımlanmış Gayrimenkul geliri olan kirayı Garanti eder. Aradaki önemli fark sukuk’ta tanımlanmış bir Gayrimenkul Kira gelirinin olmasıdır ve bu özellik sukuk'un tahvile göre risklerini biraz azaltır. Çünkü tahvil borçlanmasında belirli bir varlık karşılığında taahhüt söz konusu değildir. Böylece Faiz almak istemeyen yatırımcı için sukuk alternatif bir Yatırım aracı olarak sunulmaktadır. Yani “sukuk”; kıymetli mal varlıklarını ipotek gösterip “faiz”e kira kılıfı takmaktır. Gelelim sukuk’un finansal piyasalardaki hacmine… Son on yılda sukuk aracılığıyla 1.2 trilyon Dolarlık varlık piyasaya sürüldü. Peki kimler yapıyor bu işlemi en çok derseniz... En çok sukuk işlemini Batılı banka ve finans kuruluşları başlatmıştır. Örneğin Citibank otuz yıldır sukuk ve diğer İslami finans hizmetlerini veriyor. HSBC, Deutsche Bank, Commerzbank, Standard Chartered ve pek çok Batılı banka sukuk ihraç işlemleri yapmaktadır.

Hazine Müsteşarlığı, 18 Eylül 2012'de Citigroup, HSBC ve Liquity House üçlüsüne yetki vererek 1.5 milyar dolar tutarında sukuk satışa çıkarmıştı. Ve bu satışa yaklaşık beş katı talep artmıştı. Bu sukuk satışının önemli özelliği şöyle açıklanıyordu: Güya sukuk'un arkasında tanımlanmış bir gayrimenkul geliri olduğu için hem borçlanma maliyetini düşürüyor hem de gayrimenkullerin menkul kıymete dönüşerek ekonomiye kazandırılmasını sağlıyordu. Bu yolla Hazine 2018 vadeli ve 1.5 milyar Dolarlık sukuk satışına yılda yüzde 2.8 kira ödüyor, bir de elindeki gayrimenkulleri menkul kıymete çevirip ekonomiye kazandırıyordu. Yani millete ve devlete ait mal varlıkları ipotek gösterip borç alınıyordu.

“Sukuk”, basit anlatımıyla “faizsiz bono” diye yutturulmaktadır. Bono sahibine faiz yerine başka isimler altında ödeme yapılmaktadır. “Şeriat” kaidelerine göre, farklı borçlanma yolları olan: İcar karşılığı borçlanma; İcarah ürün karşılığı borçlanma “Muzara“, sulama karşılığı borçlanma “Musaqa”, ağaçlandırma karşılığı “Mugarasa” diye adlandırılan borçlanma yollarına benzetip toplumu aldatmaktır. Ve hele “Sukuk”u “Selem Senedine” benzetmek tam bir sahtekârlıktır. Çünkü “Selem” para peşin, üretilecek ihtiyaç maddeleri ise birkaç ay sonra ödenmek üzere yapılan ve aslında faize alternatif sayılan bir alışveriş uygulamasıdır. “Sukuk” ise eldeki mal varlığını alınan borç karşılığı ipotek bırakıp, ödenecek faize “kira ve kâr payı” kılıfı takılmasıdır. Yani “Selem” üretimi artırmakta ve ucuzlatmakta, “Sukuk” ise tüketimi azdırıp faizi meşrulaştırmaktadır. Daha doğrusu faizli borç alabilmek için, en verimli ve kıymetli varlıkların ipotek bırakılmasıdır.

Standart&Poors’un Körfez ülkeleri finans kuruluşlarında yaptığı araştırmaya göre, Körfez ülkelerindeki fonların yüzde 80’i faizli olarak çalıştırılmaktadır. Yüzde 20’si ise güya faizsiz yatırım araçlarına bağlanmıştır. Körfez ülkelerinde faizsiz yatırım araçlarına bağlanan paranın toplamının 1.2 trilyon Dolar dolayındadır. AKP Hükümeti 2003 yılında sukuk ile borçlanmaya kalkıştı. Biz o zaman kamuya (halka) ait malların ve kurumların bir varlık şirketine aktarılacağını, bu mallar mülkler karşılığı “İslam Bonosu” bastırılacağını, bu bonoların genellikle Araplara satılacağını ve dolaylı yoldan Siyonist sermayeye aktarılacağını yazdık. Kamu (halk), mülkiyetini devrettiği mala ve mülke kira sağlanacak, bu kira bedeli de faiz yerine İslam Bonosu satın alan Araplar eliyle küresel sermaye baronlarına kazandırılacaktı. Bunlara ödenecek kiranın belli bir faiz gelirinin altına düşmeyeceğinin garantisi de, bu işin “takiye”sini oluşturacaktı.

Oysa daha fazla borçlanmaya kılıf aramak yerine kendi kendimize yeter olmaya çalışılmalıydı ve Adil Ekonomik Düzen kaçınılmazdı.

Böyle “Sukuk” sahtekârlığı ve “Varlık Fonu” kılıflarıyla sadece Türkiye’nin iflası hızlandırılırdı. Bu fonun gizlenen amacı; işler iyice sıkıştığında dışarıdan finansman bulmak, gerekirse bu varlıklarımızı teminat gösterip borç almaktı. Halbuki yapılacak iş süratle ülkenin dış finansman bağlılığını azaltmak olmalıydı. İkinci olarak; ülke içinde üretilebilecek ve geçmişte üretilen bütün ara malların ülke içinde tekrar üretilmeye başlanmasıydı. Bunu planlarken geçmişten daha verimli, yüksek teknolojiye dayalı üretim için çalışılmalıydı. Üçüncü acil işimiz tarımı yeniden canlandırmaktı. Birleşmiş Milletler 2050 dünya nüfusunu 9 milyar tahmin ediyor ve önümüzdeki dönemde en önemli konu gıdaydı, yani bu insanların ne yiyeceği olacaktı. Türkiye’nin bu alanda önünde altın fırsatlar vardı.

Bakınız Türkiye’nin sulanabilir ama henüz suyla buluşmayan 4 milyon hektar toprağı vardı. Son 10 yılda yaklaşık 27 milyon dönüm arazinin işlenmesinden vazgeçilmiş bulunmaktaydı. Doğru planlama, yüksek standartta paketleme ve pazarlama ile gerek tarım ürünleri, gerek tarım sanayi mamulleri gerekse hayvancılık gelirleriyle çok kısa sürede büyük bir dış ticaret fazlası oluşturma imkânı vardı. 41 bin kilometrekarelik Hollanda’nın tarım ve gıda sektöründe dış ticaret fazlası yıllık 44 milyar Dolardı. Türkiye ise 780 bin kilometrekare ama bırakın fazlayı 7 milyar Dolar açık veriyor olması tam bir başarısızlıktı. Planlı bir tarım politikasıyla 3 yıl içinde 10 milyar Dolar dış ticaret fazlasına ulaşılırdı, 5 yıl içinde Hollanda yakalanırdı. Bütün bu sıkıntı ve sarsıntılar ortamında BAŞKANLIK MACERASI ise tam bir siyasi ve iktisadi intihardı.

 

                                                                         Abdullah AKGÜL

                                                               Kur'an Meali Sahibi ve Özel Sektör Yöneticisi

 

 

 


[1] 82 Eğitim Bilim Toplum Dergisi / Education Science Society Journal Cilt / Volume:14 Sayı / Issue:56 Güz / Autumn: 2016 Sayfa / Pages: 55-90

[2] Bak: (Meltem Kayıran 83 Eğitim Bilim Toplum Dergisi / Education Science Society Journal Cilt / Volume: 14 Sayı / Issue:56 Güz / Autumn: 2016 Sayfa / Pages: 55-90)

[3] (Eğitim Bilim Toplum Dergisi / Education Science Society Journal Cilt / Volume:14 Sayı / Issue:56 Güz / Autumn: 2016 Sayfa / Pages: 55-90)

[4] Bak: http://kuramsalaktarim.blogspot.com.tr/2017/02/turkiyenin-altinlari-ve-varlik-fonu.html

Abdullah AKGÜL -

Karşılaştırmalı İslam ve Batı Hukuku araştırmacısı.

El-Ezher Üniversitesi Usuliddin Fakültesi Mezunu.

Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Mezunu

Devami
Bu e-posta adresini spambotlara karşı korumak için JavaScript desteğini açmalısınız Heyecan

Bu yazarin diger makaleleri

EY UTANMAZ!
  Arz-ı Mev'ud için hırlar, kuduz İsrail Mazlumların evin barkın; yıkar...
Devami
“LİKAULLAH” ALLAH’LA KARŞILAŞMAK VE RIZASINI KAZANMAK
  Lika;bir kimse, bir nesne veya bir hadise ile karşı karşıya...
Devami
Fetullahcılar ve Parti İçi Fırsatçılar: “ERBAKAN DÖNEMİ KAPANDI” Diye mi Seviniyorlar!
Zaman Gazetesinden Mustafa Ünal, Siyonist Yahudilerin ve ABD lobilerinin sevincini...
Devami
DAHİLER, YALNIZ KALINCA DEVLEŞİR!
  Sesar, Türkiye'nin sorunlarıyla ilgili, bir takım doğru ve değerli...
Devami
İSLAM DOĞALLIK VE KOLAYLIKTIR Zorlaştıran da, Yozlaştıran da Kınanmıştır!
 “Öyleyse sen yüzünü Allah'ı birleyen (bir hanif) olarak dini (İslam’a...
Devami
Kur’an’ın asıl sakındırdığı YAHUDİ VE HRİSTİYANLARIN SİYONİST TAKIMIDIR!
  En az 40 yıllık ciddi ve mesuliyetli bir araştırmanın ve...
Devami

Makale Okunma Sayısı: 1860

Yorumlar  

 
+7 #7 Perşembenin gelişisaffet 14-02-2017 21:56
Perşembenin gelişi çarşambadan belli olur ata sözü tam da içinde bulunduğumuz durumu ifade ediyor sanırım.Bu hükümetin eski maliye bakanı KeMal Un A kıtan "Babalar gibi satarım" furyasıyla özelleştirip peşkeş çektiği Türkiye'nin en karlı işletmeleri bugünde aynı kafayla siyonist sermayeye peşkeş çekilmektedir.A ziz Erbakan Hocamız siyonizmin Haim Nahum doktrinini uyguladığını ifade ederken Haim Nahum planının , aç bırak, işsiz bırak, borca esir edip, bölüp, parçalayacağını dile getirirken sanki bugünleri anlatır gibiydi.Tüm medyanın kör olduğu bu çıkan " Darlık fonu" bunun bir göstergesi gibiydi. Tabi bu kafayla yönetilen ülkemizin siyonist sermayeye peşkeş çekilmesini önleyecek bizi bu bataklıktan kurtaracak Adil Ekonomik Düzenin kurulması ve uygulanmasını sağlayacak yeni bir oluşum; muhterem Ahmet Akgül Hocamızın önderliğinde Milli mutabakat hükümetine acil ihtiyaç duyulmaktadır. Buda Allahın izni ile çok yakında gerçekleşecekti r.Ve Allah (c.c)nurunu tamamlayacaktır .
Alıntı
 
 
+8 #6 Sizce şu an dünyanın en büyük devleti hangisidir? İçten dıştan yıkmak için yıllardır çalışıldığı halde ayakta duran Türkiye Cumhuriyeti Devletidir.Mus ab 14-02-2017 11:46
Osmanlı Devleti’nin “çöküş süreci”nde görev yapan Keçecizade Fuat Paşa, yabancı devlet adamları ve diplomatlarla bir sohbet toplantısına katılır. Dünyada olup biten hadiselere dair haberlerin, farklı görüşlerin ve çeşitli konular hakkında fikir alışverişleri yapılır. O toplantı esnasında yabancı devlet adamlarından biri şöyle bir soru ortaya atar:
-“Sizce şu an dünyanın en büyük devleti hangisidir?”
İngiliz diplomat hemen atılır:
-“Elbette Büyük Britanya Krallığı (İngiltere)! Topraklarımızın bir ucunda güneş batarken öbür ucunda doğuyor. Bu yüzden de ‘Güneş Batmayan İmparatorluk’ unvanını hak ediyoruz.” der.
Onu Fransız, Alman, Rus ve diğer devlet adamları ve diplomatlar takip ederler ve her biri kendi devletlerinin büyüklüğünü askeri, ekonomik, siyasi ya da kültürel delillerle ispatlamaya çalışırlar.
Keçecizade Fuat Paşa şöylekonuşur:
-“ Devletlerinizin büyüklüğünü ispatlamak için kendinizi gereksiz yere yormayınız; en büyük devlet Osmanlı Devletidir. Zira yıllar yılı siz dışarıdan, biz de içeriden bu devleti yıkmak için elimizden geleni yaptığımız halde bu devlet hâlâ ayakta kalmaya muvaffak olabilmişse, şüphesiz Osmanlı Devleti’nden daha büyük, daha güçlü ve daha mukavim bir devlet tasavvur edilemez.”
Keçecizâde Fuat Paşa’nın siyasi literatüre geçmiş olan, “siz dışarıdan, biz içeriden yıkmaya çalıştığımız halde…” ifadesi, o günün dünyasında Osmanlı mirasına konmak için adeta leş kargaları gibi bekleşen Batılı devletlerin kendi aralarında kurdukları “Haçlı İttifakı”na dikkat çektiği kadar, onlarla işbirliği yaparak kendi devletine ve milletine ihanet eden ekiplerin varlığının da itirafıydı.
Bugünde devletimize hangi ihanet yapılırsa yapılsın,
Yetkililer ne kadar kandırılırsa kadırılsınlar,
İhanetlerin arkasında yedi değil, yetmiş düvel olsa da,
Yetkili makama vasıfsızlar getirilse de, peşkeş tavan yapsa da,
Halk, HAK söze değil; yalana-kandırıl maya-BATILA-işb irlikçiye yönelse de,
Eşkıya sınırda ve içer de diş bileyip, hıncını almak için canı ortaya koysa da,
ERBAKAN HOCAMIZIN MUHTEŞEM HAZIRLIKLARI, MİLLİ ÇÖZÜMÜN- ZEHRİN PANZEHİRİ OLUŞU, VATANIMIZIN İNSANLIĞIN SON UMUDU OLUŞU, ÜLKEMİZİN ŞUURLU EVLATLARI, MİLLİ ÇÖZÜMÜN ve Şahsı manevisi Ahmet AKGÜL Üstadımızın “EMR-İ Bİ'L-MA'RUF NEHY-İ ANİ'L-MÜNKERİ” , RABBİMİZİM TAKDİRİ İLAHİSİ SAYESİNDE; DÜŞMANIN OYUNU-HAİNİN HİLESİ-GAFİLİN GAFLETİ KENDİ BOYUNLARINA DOLANMAKTA ve HER YAPTIKLARI TÜRKİYE’NİN ÖNCÜLÜĞÜNDE YENİ BİR DÜNYANIN KURULMASINA HIZ KATMAKTA İNŞALLAH.
Alıntı
 
 
+14 #5 kıssadan hisselerveysel 13-02-2017 12:23
Anlaşılan o'dur ki:
1. Memlekette satılacak bir şey kalmamış, olanın hepsi iki elin parmaklarının sayısını geçemeyecek kadarmış!
2. İster istemez bir telaşeye kapılan iktidar, zehire çikolata jelatini sarma işini abartmış, güya zenginlik göstergesi olsun diye varlık fonu kurmuş ama ne yazık ki adından başka hiçbir şeyi zenginlerin kurduğuna benzemeyen bu fonun hemen cılkı çıkmış
3. Geldiği günden bu yana bir kez olsun milli ve vicdana uygun bilinçle hareket etmeyen, her işinde cebinin derinliğini arttırmaya çalışan bu iktidar, son kalanları da haraç mezat elden çıkarıp Vatanı mı elden çıkaracakmış?
4. Devletin kendi kurallarına göre kurulmuş ve buna göre denetlenen Hazine'sinden sıyrılıp yeni bir hazine kurulmuş ve ne hikmetse bu da denetlemeden mahrum bırakılmış! (Sn. Maliye Bakanı'nın dediğine göre bağımsız kuruluşlar denetleyebilirm iş lakin, kendileri bile uluslararası kuruluşların siyasi kuruluşlar olduğunu defalarca söylediler. Acaba bir denetleme kuruluşu tarafından kandırılma durumu olur mu diye de akla gelmiyor değil.)
Alıntı
 
 
+17 #4 HATIRLATMA!A,hakan 12-02-2017 22:51
Mevcut İşbirlikci iktidarın ve aynı kafanın ürünü olan muhalefetin kapitalizm ve sosyalizm dayatma safsatsafsatala rından başka argumanları olmasığından başka pazarlayacak şeyleri kalmamıştır. Son sermayede VARLIK FONU olarak gözükmektedir.
Duyuni Umumiye Osmanlının yıkılışının sembolu oldu VARLIK FONU kapitalist sol sağ dinci işbirlikci zihniyetin sonunu getirecektir.
Tabi hayalin teminatı sonunda vatanıda pazarlık konusu yapacaktır.
Ey vavur aşıkları sizlere bu hainlik ve ihanetinizin sonunda elbette uygun fatura da kesilecektir.
Kıbrıs ve Anadolunun değişik bölgeleri bu pazarlıkta çoktan verilmiş ama unutmayın ki bu vatan iki haine bırakılacak kadar değersiz değildir.
Gavur Libyanın Paralarına nasıl el koyduysa elbette bizim altınların hesabınıda o bağlamda yapmaktalar yani vermeyecekler.
Milli Çözüm dergisinin yıllar önce çıkan sayısında güzel bir pankart vardı; KIBRISI SATAN KARISINI SATANDAN ALÇAKTIR! Bu sözü işvirlikcilere hatırlatır bu mihvalde muameleye tabi tutulacaklarını peşinen hatırlatırız.
Strateji neymiş hesap neymiş hazin akıbetinizle beraber göreceksiniz.
Alıntı
 
 
+16 #3 Belki de son bir fırsat!...Necmettin 12-02-2017 22:19
Ve deniz tükendi!..İşbir likçi zihniyet,15 yıldır uyguladığı faizci kapitalist sistemle ,Cumhuriyet tarihi boyunca 80 yılda birikmiş 230 milyar dolar seviyelerinde olan iç-dış borç toplamını,900 milyar dolar seviyelerine çıkartarak tarihimizin en büyük borçlanmasını yaparak ŞAMPİYON(!?..)o lmuşlardır!..Bi r yandan her yıl ana para hariç 50 milyar dolar seviyelerinde FAİZ ÖDEMESİ yapmış, ancak borçlanma azalmak bir yana KARTOPU BÜYÜMESİ misali sürekli artmıştır!..Bur ada en önemli noktalardan biri de devletin neredeyse tüm stratejik kurumlarını,lim anlarını...vb hatta bizzat vatan topraklarını futursuzca ve yok pahasına elden çıkarmışlardır!

Makalede ilmi ispatlara dayalı bir sekilde vurgulandığı üzre,yeni oluşturulan 'Varlık Fonu'oyunuyla da yaşanılan tükenişi ,yeni borçlanmalara İPOTEK OLUŞTURARAK çözmeye çalışmaktadırla r!..Tüm bu elim manzaraya rağmen hala,Aziz Erbakan Hocanın Refahyol Hükümetinde uyguladığı "üretim-istihda m ve ihtacat"a dayalı REEL EKONOMİ den ibret alarak uygulayacakları yerde ,sunni kağıt oyunlarına dayanan "finans kapital" sisteme ısrarla devam etmektedirler.

Anlaşılan o ki;SANDALYE HIRSI yüzünden gözleri her türlü gerçeğe kapanmış,makam- imkan sarhoşu zerzevat takımı öyle bir kısım hatırlatmalarla gözlerini gerçeğe açacak halde değildirler!Hat ta her türlü doğru sözü, aleyhlerinde yapılan saldırılar olarak görmekte ve gittikçe hırçınlaşmaktad ırlar!Temelde hidayet kararması neticesinde düşülen bu durum,bu yıkım prokesine taşeronluk yapma hali ,devletin stratejik dayanaklarından olan toplam 490 ton altın rezervinin, 450 tonunun siyonist sermayeye PEŞKEŞ çekilmesine kadar götürülmüştür!!!

Ne hazin manzaradır ki;böyle gerçekler karşısında yer yerinden oynaması gerekirken,hiç bir şey yokmuş gibi davranılmakta,b u HOYRATÇA TUTUMLAR,"Varli k Fonu Kumpası"yla yeni bir boyut kazanmaktadır.

Birde hiç utanmadan herkesi sersem yerine koyar gibi, yeni borçlanmalara ipotek oluşturacak"Mod ern Duyun-u Umumiye oluşumu= Varlık Fonu"tezgahını; Milli kaynakları tek bir hesapta kontrol altına alarak herhangi bir borçlanma yapmadan Milli İmkanlarla kalkınma yı sağlayan"Havuz Sistemi"uygulam ası ile bir tutmaya kalkışmışlardır!

Artık mızrak çuvala sığmamakta,yoll ar tükenmiş durumdadır.Bu vahim durumdan,ancak ve ancak Rabbimizin rahmetiyle;Mill i Devlet Aklının devreye girmesi sonucu oluşturulacak, Milli hassasiyetli-Bi lge bir Şahsiyet'in liderliğinde, Aziz Erbakan Hocanın "Adil Düzen"sistemine geçilerek çıkarılabilir!. .Belki de bu ülkemiz için son bir firsattır!...
Alıntı
 
 
0 #2 ERBAKAN HOCA BÖYLE GİDERSE EKONOMİK CEHENNEMDE YANARSINIZ DİYE DEFAATEN UYARMIŞTI AMA UYANAN VE GERÇEĞİ GÖREN İNSAN SAYISI ÇOK AZ MAALESEF!Necmettiin Harun GÜL 12-02-2017 17:44
800 Milyar doları aşkın dış borç, ekonomide iflas sinyalleri, cari açık ve elde avuçta kalan devlet malların ve varlıkların fona devredilmesi. Tüm bunlar göstermektedir ki, maalesef Türkiye Osmanlının son döneminde olduğu gibi büyük bir borç sarmalında ve içinden çıkılmaz bir ortama doğru sürüklenmekte. Yani iflas bayrağını çekmek üzere. Buna da şimdilik fon kılıfı uydurularak; "Efendim fona bu varlıkları devrederek, geleceğe yönelik gelir elde edeceğimiz bir yapı oluşturuyoruz" gibi süslü ama kof ve boş sözlerle insanımız uyutulmakta ve aldatılmaktadır . Fon gelişmiş, ekonomisi iyi ve cari açık vermeyen ülkelerde kullanılan, gelecekte yapılacak yatırımlara kaynak sağlama adına oluşturulan bir yapı. Ama bizim gibi ekonomisi çökme noktasına gelmiş, milli parası doların yükselmesiyle değer kaybeden ve dışarıdan alınan borçla ayakta durmaya çalışan ülkeler için tam bir fiyasko ve sonun başlangıcının habercisidir. Bizdeki fonun asıl amacı şudur. Biz 800 milyar doları aşkın bir dış borç edindiğimiz için şu anda artık borç alacağımız ve bize borç verecek bir ülke kalmadı. Ama bu fon sayesinde; "Biliyoruz siz bize aşırı borçlanmamızdan dolayı artık borç vermek istemiyorsunuz. Ama bakın, bize borç vermeniz karşılığında elimizdeki çok değerli varlıkları size ipotek olarak gösterebiliriz" diyerek, borç batağına yeni borçlanmaları ekleyerek, maalesef ülkemizi daha da içinden çıkılmaz bir girdaba sokmaya yönelik bir plan ve ihanetin kapıları açılmaktadır. İngiltere'de bir nevi rehin olarak bekletildiği söylenen 450 ton altınımızın da, akıbeti belirsizliğini korumaktadır. Yani şu anda bu yaşanan olumsuzluklar karşısında, muhalefetinden siyasetin her kanadına, bürokratından ekonomistine, yazarından yorumcusuna, sağcısından solcusuna, muhafazakarında n dincisine, spor dünyasından sanat alemine, milli ve duyarlı vatan sevdalılarından tüm ülke insanına her kesin ve her kesimin artık ülkesini, vatanını, milletini, geleceğini ve bağımsızlığını korumak adına vicdanının ve inancının gereğini yapma zamanı değil midir? Yarın çok geç olabilir. Erbakan hocamızın farklı programlarda dile getirdiği şu tespitleriyle konuyu toparlamak ve bağlamak istiyorum. "ÜLKEMİN ÜZERİNDE KARABULUTLARIN DOLAŞTIĞINI GÖRMEKTEYİM. BU GİDİŞE BİR SON VERMELİYİZ. YOKSA YARIN EKONOMİK CEHENNEMDE YANARSINIZ. BÖYLE GİDERSE DÖVECEK DİZ DAHİ BULAMAZSINIZ. BU AKP KİREÇ SUYUNU MİLLETE SÜT DİYE YUTTURUYOR. SANA SESLENİYORUM EY SAKALLI HÜSNÜ, AMPÜL HASAN. EY SAKALLI HÜSNÜ BÖYLE KENDİNİ KANDIRIP CEHENNEME BİLET ALIYORSUN. BİR GÜNDE ŞU SİYONİZM BENİ ANLAMADAN ÖNCE SİZ BENİ ANLAYIN. ŞU SİYONİSTLER VARYA, YOK BEN SİYONİZME HİZMET ETMEM ŞARKISINI SÖYLETE SÖYLETE SİZİ KENDİLERİNE HİZMET ETTİRİRLER. UYAN ARTIK EY MİLLET UYAN."
Alıntı
 
 
+18 #1 Milli Çözüm; ERBAKAN'I, RESULULLAH'I, ALLAH'I (Kur’an’ı) EN İYİ ANLAMIŞ KAVRAMIŞ VE GEREĞİNİ YERİNE GETİREN GETİRMEYE GAYRETLE DEVAM EDEN CENAH'IN ADIDIR!..Osman Nuri 12-02-2017 17:19
Muhterem Erbakan hocamız defaatle şöyle haykırmıştı:
‘’Kırk senedir, kırk senedir ben siz anlayacaksınız diye bekliyorum bir de bakıyorum ki başınızı yarmışsınız, gözünüzü yarmışsınız ağlayarak geliyorsunuz. Ben size ne diyorum yav bu kapıya gelmekten başka çare yok buraya geleceksin hiç çaresi yok neden çünkü kurtuluş kapısını Milli Görüş tutmuş sende kurtulmak istiyorsun başka kapı yok.’’
Kaynak: www.youtube.com/.../

Malumunuz Varlık Fonu adı altında bişey çıkardılar. Tek kelimeyle ülkemiz adına bunun manası maalesef ki malesef İFLAS edildiğine ispattır. Ekonomide bittik. Tıkanmış vaziyetteyiz.

Dış politikamızda ekonomiden çok da farklı durumda değil. Daha bir hafta önce Kültür bakanı Nabi Avcı İsrail’e gitti ve ''Biz sizdeniz Siz Bizdensiniz'' mesajlarını verirken!!!’’ ki konuşmaları tansiyonumuzu fırlattı attı. Hem de o esnada İsrail Filistinli Müslümanlara yine bombasını atıyordu. Zulmüne devam ediyordu.
İşte o videosu: www.youtube.com/.../
Onlarca buna benzer dış politikada onursuz tabloları duyarlı insanlarımız gördü görmeye de devam ediyoruz.

Dilipak kaç kez itiraf etti Akp bir proje partisidir diye ( İncelemek için: necmettinerbakan.net/.../... . AKP PROJE PARTİSİ İSE PROJENIN SAHIBINE GÖRE KİŞNEMESİ de gayet doğal değil mi?!!!

Ekonomik olarak İflasın eşiğinde, dış politikadaki onursuz tablolar olarak, insan haklarındaki haksızlıkların artması olarak ve ahlaki bozukluğun had safhasına geldiği şu günlerde artık AKP’NİN anahtarları TESLİM ETME ZAMANI gelmiştir. ERBAKAN hocamızın dediği gibi İsteseler de istemeseler de ‘’Mesele Basit, Çok açık konuşuyorum Getireceksiniz Anahtarları Teslim Edeceksiniz, Hiç Çaresi Yok.’’ (www.youtube.com/.../
Milli Görüş’ün tek temsilcisi Bilge Şahsiyete teslim edeceksiniz!... Milli Çözüm; ERBAKAN'I, RESULULLAH'I, ALLAH'I (Kur’an’ı) EN İYİ ANLAMIŞ KAVRAMIŞ VE GEREĞİNİ YERİNE GETİREN GETİRMEYE GAYRETLE DEVAM EDEN CENAH'IN ADIDIR!. Karanlığın en koyu olduğu an sabahın en yakın olduğu andır prensibi mucibince şuan ekonomik olarak sosyal olarak dış politika konularında, ahlak konularında her sahada maalesef çökmüş çivisi çıkmış bir ülke haline getirildi Türkiye. Tıkanmış vaziyette sistem. Kapitalizm fiilen çöktü resmiyetine gün sayıyoruz
Gözümüz aydın Müjdeler olsun ADİL DÜZEN geliyor!....

Bu arada makaleyi kaleme alan yazarımızın eline yüreğine sağlık diyorum Allah kendilerinden sonsuz razı ve dahi memnun olsun.
Saygılarımla
Alıntı
 

YABANCI DİLDE KİTAPLARIMIZ

SON YORUMLAR