| 2009 - ŞUBAT 2009 |
Arkadaş var, gıda gibi; her an lazımdır
Kimi de meyveye benzer; bazen gerektir!
Dert ortağım, yüküm taşır; kahrım, nazımdır
Bazısı acı patlıcan; yersen geğirtir!
Yarı yolda koymaz seni; derdi Mevla'dır
Sadık kıtmir, sahte dosttan; elbet evladır
Mecnuna her aşık olan, sanma Leyla'dır
Çıkarını kimde görse, ona seğirtir!
Boşuna sularsın; meyve, verir mi söğüt?
Bozuk fıtratlı adama, neylesin öğüt
Duası: "Rabbena, hep bana"; dostuna züğürt
Kendisi kebap yer; sana, kemik kemirtir!
Gülün de dikeni vardır; diken de gül açar
Ama birisi kan; diğeri hep, koku saçar
Kara gün dostun var ise; kalmazsın naçar
Gevşek adam, sen dardayken, özür belirtir!
Dost, hatanı yüzen söyler, için kavurur
Amma, seni gıyabında; mertçe savunur
Uzak dur kof arkadaştan; esip savurur
Gaz verir, sonra namerde, boyun eğdirtir!
Hep dinle ve değerlendir; dost acı söyler
Yaranı sızlatır amma, ilacı söyler
Yalancı dost, yarım ağız; kiracı söyler
Ne oldurur, ne öldürür; seni delirtir!
Her şeyin yenisi makbul, dostun eskisi
İster dürtsün, amma dürüst, olsun tepkisi
Cömert lazım, cimrilerin; boştur tepsisi
Davet eder seni açken; muhtaç getirtir!
Ehli dünyanın dostluğu, hepsi geçici
"Kişi dostun dini üzre", olun seçici
Sana şerbet verir, kendi: zehir içici
Böyle dost bulup kurban ol; ruhun diriltir!
Kâbe şerif, kıblemizdir; baniy Halil'dir
Gönül ise, dost sarayı; Beyti Celildir
Hiç kimseye hor bakma kim; Rabbe delildir
Amma zulmü hoş görme sen; iman kirletir!
| ||||||
Bu yazarin diger makaleleri
Bu yorumun beslemesine abone olun
| < Önceki | Sonraki > |
|---|