Korku, insanın fıtratında (yapısında ve yaratılışında) bulunan bir duygudur. Kötülüklerden sakınmaya ve Allah'a sığınmaya yönelten bir olgudur. Evet "her türlü hikmetin ve faziletin kaynağı,  işte bu Allah korkusudur."[1]

İnsanın Allah korkusu ise, onun imanı ve aklı oranındadır.[2] Allah'tan hakkıyla korkan ve bu yüzden kötülüklerden sakınan bir insan, artık hiçbir şeyden ve hiç kimseden korkmayacaktır. Böylece gerçek bir huzur ve güven duygusuna kavuşacaktır. Allah'tan korkmayan, olgun bir imana ulaşmayan ve kötülüklerden sakınmayan kimse ise, herkesten ve her şeyden korkacaktır.[3] Hastalık ve ölüm korkusu, fakirlik ve geçim korkusu, Ayıplama ve dışlanma korkusu, Düşman ve savaş korkusu, amir ve müdür korkusu, Hükümet ve Hakim korkusu gibi vesvese ve endişeler içinde kıvranıp duracaktır. Velhasıl, Allah'tan korkmayan ve ona dayanmayan, bu sefer ihtiyaç duyduğu, çıkar ve yarar umduğu ve zararından sakındığı herşeyden ve herkesten korkmaya ve bir nevi onlara tapınmağa başlayacaktır.

[1]  Hadis: Beyhaki 

[2]  Hadis: İhyai Ulüm

[3]  Hadis: İbni Hibbam