ARAMA

Toplam Ziyaretçilerimiz

mod_vvisit_counterBugün564
mod_vvisit_counterDün2791
mod_vvisit_counterBu Hafta5716
mod_vvisit_counterGeçen hafta20243
mod_vvisit_counterBu Ay110346
mod_vvisit_counterGeçen Ay118886
mod_vvisit_counterŞu Ana Kadar18327333

IP'niz: 34.239.177.24
Bugün: 22 Eyl 2021

Bu Ana Kadar Okunan

Sayfa Gösterimi : 12768348

YENİ ÇIKAN KİTAPLAR

mesajmetod150x
istsoz 150x
AA 150X
KT 150X
IY 150X
EIA 150X

ADIL DUZEN 150x

erbakan devrimi 15b 160
bizim ataturk 17b 160
 
 

ADİL DÜNYA YAYINEVİ

Tel-Faks:

0212 438 40 40

0543 289 81 58

0532 660 12 79

 

 

Reklam
Reklam

SİYONİST NETANYAHU “ORDUSUZ FİLİSTİN” İSTİYOR…Bizdeki Sabataist Cunta ise;ORDUYU ZAYIFLATMAYA ÇALIŞIYOR!

Kullanıcı Değerlendirmesi: / 1
ZayıfMükemmel 

 

İsrail baş belası Netanyahu’nun: “Ordusuz bir Filistin’e razı oluruz” sözleri, ülkemizde TSK’ya yönelik sinsi hareket ve hakaretlerin şifrelerini taşımaktaydı. Çünkü Siyonist Netanyahu: “ordudan ve silahlı savunmadan arındırılmış bir kukla Filistin” arzularken, bizdeki sabataist cunta ve işbirlikçi iktidar da “her bakımdan zayıflatılıp kolu kanadı kırılmış; etkisiz ve yetkisiz bırakılmış bir TSK” peşinde koşmaktaydı. İzan ve insaf ehline soruyoruz. Netanyahu’nun teklifiyle, bizdeki Gavura TARAF medyanın, Fetullahçıların, AKP ve yandaşlarının ordumuzla ilgili tertipleri arasında ne fark vardı? Sadece bizdeki uşakları, demokratikleşmeyi ve AB kriterlerini bahane ederken, Siyonist patronları “İsrail’in güvenliğini” öne çıkarmaktaydı. Yoksa hedef aynıydı: büyük İsrail için Türkiye’nin parçalanması lazımdı, bunun içinde, TSK engeli aşılmalıydı!?... Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanları dahil, her rütbedeki askeri sivil mahkemelerde yargılama yolunu açan CMK’nın 3 ve 250. maddelerindeki değişikliği de, mahiyet ve hukuki mazeret açısından değil, asıl sinsi niyet ve hedef bakımından değerlendirmek lazımdı.

Yani bu düzenleme, hukuki ve ahlaki bir ihtiyacın değil, politik ve psikolojik bir amacın sonucu yapılmıştı.

Netanyahu sadece Filistin’i değil tüm insanlık alemini aşağılıyor!

ABD, AB ve işbirlikçilerin “ağzı kulağına varıyor” ve alkış tutuluyordu: "İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu'nun ağzından ilk kez 'Filistin devleti' sözcüğü çıkmışmış… Böylece Filistinlilerin devlet kurma hakkını kabule yanaşmışmış..." diye göbek atılıyordu şeklinde konuya giren Erdal Şafak önemli tespitlerde bulunmaktaydı.

“Peki, nasıl bir devlet? 1- Silahsız olacak. Yani, ordusu bulunmayacak. 2- Hava sahasını kontrol edemeyecek. Yani, Filistin hava sahasında İsrail dilediği gibi cirit atacak. 3- İsrail'in "Yahudi devleti" olduğunu kabul edip açıklayacak. Filistinli göçmenler sorununa İsrail sınırları dışında çözüm aranacak. Yani, yüz binlerce Filistinli vatanlarına, yuvalarına dönmeyi unutacak. 4- Yahudi yerleşim yerlerinin "Doğal yayılması" kısıtlanmayacak. Yani, Filistin topraklarındaki kaçak Yahudi kasabaları yerinde duracak, üstelik daha da yayılacak. 5- Doğu Kudüs, İsrail'de kalacak. Yani, Filistin devleti başkentinden vazgeçecek. Sadece başkentinden değil, can evinden de olacak. 6- Filistinliler İran'la ittifak yapamayacak. Yani, dış politikası için İsrail'den icazet alacak…

Ama Filistinlilere "Kocaman" iki lütufta bulunmuş Netanyahu: "Bayrakları ve ulusal marşları olabilir!" buyurmuş... Bayrağı olacak ama bayrağı taşıyacak askeri, bayraktarı olmayacak. Ulusal marşı olacak ama marşının yükseleceği havası olmayacak!?

Uzun sözün kısası, Netanyahu, Filistinlilere “egemenlik hakkı bulunmayan bir devlet” öneriyor. Ya da, ekonomide özerk ama siyasette, savunmada, diplomaside bağımlı bir devlet sunuyor! Böyle bir devlet düşünülebilir mi? Kurulsa bile ayakta kalabilir mi? Ve nihayet, uluslararası topluluk böyle bir oluşuma devlet gözüyle bakabilir mi?... Ne şahinler, ne de güvercinler, Filistinlilere böylesine aşağılayıcı bir öneride bulunmadılar. Netanyahu bir halka pervasızca hakaret ediyor.

Sadece Filistinlileri değil, BM Güvenlik Konseyi'ni de aşağılıyor. Çünkü Konsey'in ciltler dolusu kararlarında hep İsrail'in 1967 Haziran'ındaki Altı Gün Savaşı'ndan önceki sınırlarına çekilmesi, boşalacak topraklarda tam bağımsız bir Filistin devleti kurulması öngörülüyor.

Sadece Filistinlileri ve BM Güvenlik Konseyi'ni değil, Arap ulusunu, Arap devletlerini ve onları bir çatı altında toplayan Arap Birliği'ni (tüm insanlık ve İslam alemini) de aşağılıyor. Çünkü hepsinin de 1967 savaşından önceki sınırlarına çekilmesi, Filistinli göçmenlerin dönüş hakkını tanıması ve başkenti Doğu Kudüs olacak bir Filistin devleti kurulmasını kabul etmesi karşılığı tüm acılarını içlerine gömüp İsrail devletini topluca tanımayı, diplomatik ilişki kurmayı taahhüt ettiği biliniyor.

ABD, Netanyahu'nun önerisini Başkan Obama'nın politikalarının başarısı olarak görüyor, AB ise "İyi yönde atılmış bir adım..." şeklinde değerlendiriyor. Ya Filistinlilerin ve de Arap dünyasının derin düş kırıklığı, acısı ve öfkesi? Onu da en iyi Filistin sözcüsü Saib Erekat dile getiriyor: "Barış kaplumbağa hızıyla ilerliyordu. Ama Netanyahu o kaplumbağayı da sırtüstü çevirmiş bulunuyor!"

İsrail, Filistin'de neden ordu istemiyor ve Türkiye’de neler oluyor?

Netanyahu, Filistin'i bir koşulla tanıyacaklarını bildiriyor; ordusu olmazsa! Ne kadar zihin açıcı, şifre çözücü bir lâf! Ortadoğu'nun kilit önemi haiz ülkesi Türkiye'de de bütün tertipler ordu üzerinden yürütülüyor. Büyük İsrail denilen hayalin gerçekleşebilmesi için en büyük engel sayılan ve peygamber ocağı olarak tanınan Türk ordusunun çökertilmesi için uğraşılıyor. AB'de Bilderberg, Chattom House ve ABD'de CFR ve bunları üstten birbirine bağlayan elbette alttan da bağlayan örümcek ağı gibi kurumlar; kurumcuklar toplamı olan Siyonist şebekenin tek derdinin Türkiye ve askeriye olduğunu izan ve vicdan sahibi herkes biliyor. Erbakan Hoca kırk yıldır bu gerçekleri konuşuyor. Ayrıca bazılarına şunu da sormamız gerekiyor: Erbakan Hoca'nın ordumuz için "şanlı ordumuz" dan başka bir niteleme kullandığını ve ters tavır takındığını hiç duyup gördünüz mü? diye soran Afet Hanım haklıydı.

Darbe girişimi aşikâr, ama kim kime karşı tezgâhlıyor?

Muhakkak ki bir darbe girişimi var. Şimdilik belli olmayan darbe girişiminin askeri mi, yoksa sivil kanattan geldiğidir" sorgulamasıyla yazısına başlayan Hürriyet yazarı Cüneyt Ülsever, "belge" olayını ilginç bir detaya bağlıyordu.

 Muhakkak ki bir darbe girişimi var. Şimdilik belli olmayan darbe girişiminin askeri mi, yoksa sivil kanattan geldiğidir. Üç ihtimal var:

1) Genelkurmay direktifi ile bir "irtica planı" hazırlanmıştır. 2) Genelkurmay'ın direktifleri dışında ama TSK'nın içinde birileri "durumdan vazife çıkararak" bu planı hazırlamıştır. 3) Belge sahtedir ve TSK'yı yıpratmak amacı ile sivil birileri, muhtemelen emniyet güçleri tarafından hazırlanmıştır.

Ancak, her üç ihtimal de eşit derecede vahimdir, her üç ihtimal her bir vatandaşı "Ben ne biçim bir ülkede yaşıyorum?" sorusu üzerine derin derin düşündürecektir.... Belge sahte de çıksa, gerçek de olsa durum vahimdir.  Açıkçası, birileri Türkiye'nin kalbine hançer saplamaktadır. Toplumda; TSK ile Emniyet Güçleri, TSK ile Adalet mekanizması arasında uyumsuzluk, hatta çekişme olduğu inancı gittikçe güçlenmektedir. Görünen odur ki, bu belge ya TSK'nın, ya da Emniyet Genel Müdürlüğü'nün başını çok ama çok ağrıtacak. Kriminal ortamda belgenin sahte mi, yoksa gerçek mi olduğu çıktığında benim gözümde asli sorumlu ya Genelkurmay Başkanı ya da İçişleri Bakanı olacak ve millete hesap vermek zorunda kalacaktır. Belge Genelkurmay'ın bilgisi dışında ama TSK içinde hazırlanmışsa, Genelkurmay Başkanı yine sorumludur. Karargahına hakim olamayan bir Başkan kendisi demokrat olsa ne yazar, olmasa ne yazar?..” sözleriyle, lafı eveleyip geveleyip yine Genelkurmayı suçluyor, Başbakanı GKB.na  karşı kışkırtıyor ve kinini kusuyordu.

Başbakan Erdoğan'ın 'tansiyonunun yükseldiği' söyleniyor.  Belli ki bir 'şey' kıpırdıyor Ankara'da" diyen Taraf yazarı Ahmet Altan, "Bu cumhuriyet kurulduğundan beri belki de ilk kez 'bir şey' oluyor bu toplumda" ifadelerini kullanıyordu. Acaba, gerçekten bir şeyler oluyor muydu?..

 Erdoğan'ın "tansiyonunun yükseldiği" söyleniyor.  Belli ki bir "şey" kıpırdıyor Ankara'da.  Benim anlayabildiğim şu, bizim gazetede yayımlanan belgeyle "büyük bir balık" yakalandı.  Ama balık galiba "sandaldan" da büyük çünkü balığı çekip sandala alamıyorlar.  Bırakamıyorlar da...  Tuhaf bir kilitlenme hali çıkıyor ortaya.  Bunun böyle süremeyeceği açık.  Ya balığı bırakacaklar, ya da yakalayıp gereğini yapacaklar.  İkisi de çok riskli olduğu için karar vermekte zorlanıyorlar.  Bazı gazetelerde çıkan haberler "Genelkurmay'ın bu belgeyi külliyen inkâr edeceğini" gösteriyor.  Bunu yapabilirler ama halkı ikna etmeleri çok güç...

Genelkurmay zor durumda. Sabıka dosyası çok kabarık olduğu için açıklamaları ikna etmiyor kimseyi.  Hükümet de zor durumda, çünkü ne yapacağına tam karar veremiyor.  Muhalefet de nasıl durması gerektiğini belirleyemiyor.  Herkes, bu belgeden sonra "bir şeylerin" değişeceğini biliyor.  Bunun nasıl bir değişiklik olduğunu ise bilen yok.  Kulislerde, hükümetin şu anda hepimizin bildiğinden daha fazlasını bildiği söyleniyor.  AKP'nin yeni bir "kapatma davasıyla" karşılaşmaktan endişeli olduğu da söylentiler arasında.  Bütün bu belirsizliklerin ortasında kesin olan tek bir gerçek var.  Bir Ergenekon sanığının ofisinde bir "darbe" planı ele geçti.  Bu plan, ya "emir komuta" zinciri içinde hazırlandı.  Ya bir cuntanın emriyle yazıldı.  Ya da bunu Ergenekon yaptı.  Her üç halde de mutlaka hukuki bir hamle yapılması gerekiyor.  Türkiye, bu planı yazanı yakalamak ve yargılamak zorunda. 

Ayrıca, bu "planı" her kim hazırladıysa mutlaka başka belgeler de hazırlamış olmalı.  Onlar da herhalde bir yerlerde duruyor.  Sanırım bu belgenin yayınlanmasıyla birlikte "ordu-toplum" ilişkileri ciddi bir değişim geçirdi, ordu büyük bir tepki gördü, ilk kez bu tür andıçların "suç" olduğunu kabul etti.  Eğer bu yakalanan andıç "suçsa", daha önce yakalanan andıçları yazanlar hakkında ne yapılacak?  Bu da cevaplanması gereken ayrı bir soru.  Şimdi herkes durmuş, ne yapacağını bilemeden birbirine bakıyor.  Ama bu cumhuriyet kurulduğundan beri belki de ilk kez "bir şey" oluyor bu toplumda!” diyen gavura TARAF yazarı Ahmet Altan bu belgenin CIA güdümlü Fetullahçılar ve AKP iktidarınca hazırlandığı ihtimalini niye atlıyordu?

AKP'nin içinde bile çekişme yaşanıyordu. Hukukçu Meclis Başkanı Köksal Toptan "Buna mevcut haliyle belge denemez, aslı bulunmalı" derken hukukçu Başbakan Yardımcısı Bülent Arınç "Biz buna müstahak değiliz, bu halkın seçimine, demokrasiye ihanettir" sözleriyle belgenin gerçek olduğuna peşinen inandığını açıklıyordu.

Bu arada Başbakan da 4 Haziran'da "bulunduğu" söylenen ve savcılık soruşturması zaten devam eden "belge" için ayrıca savcılığa "suç duyurusu" yapıyor (bilmece gibi...) böylece "inandığını" daha da vurguluyordu. Başbakan Erdoğan'ın "Çirkin bir senaryo ama yine de vahim tablodur. Eğer gerçek olursa daha da vahimdir" sözündeki çelişki dikkat çekiyordu.

Belgenin aslı bulunur, gerçek olduğu anlaşılırsa "ordu içinde darbe planlayan bir grubun mevcut olduğu" ortaya çıkıyordu. Durum vahimdi, lâkin çözümü mevcuttu. Daha vahim seçenek "belgenin sahte çıkması" durumuydu, çünkü o zaman devlet üzerinde "bazı amaçlar için ciddi bir oyunun oynanmakta olduğu, ordunun da kasıtlı olarak yıpratıldığı" ispatlanıyordu, bunun çözümü ise çok daha zordu!...

Ülke nereye kayıyor?

Ülkenin geleceğini belirleyecek önemde bir problemle karşı karşıya olduğumuz kesin ve açıktı.

Toplum hem kurumlarına, hem kendine olan güvenini kaybetmeye başlamıştır. Sonuncu "belge" sanki "son darbe" için saklanmış zehirli bir bıçaktı. Nitekim kurumlar arasındaki güvensizliği hemen açığa çıkarmıştı. Başbakan'la Genelkurmay Başkanı'nın gerçekleştirdikleri görüşme Türkiye'nin kriz yönetebilecek liderleri zor anlarda çıkarabileceğini göstermesi bakımından cesaret verici sanılsa da yanıltıcıydı. Görüşme ardından çıktığı meclis grubu kürsüsünde Başbakan Erdoğan, ilk andan itibaren Genelkurmay Başkanlığı'nın yansıttığı sorumlu tepkiyi ve verdiği güvenceyi övmüş, iktidar-silahlı kuvvetler ilişkilerini tanımlarken "kurumlarımızın birbirine güveni tamdır" demiş, ama ardından suç duyurusunda bulunmaktan da sakınmamıştı. Başbakan'ın bu sözleri "hükümetle silahlı kuvvetleri karşı karşıya getirme tuzağı"nın farkına varıldığı şeklinde mi yorumlanmalı, yoksa biri birine çelme takmak için fırsat kollandığı şeklinde mi okunmalıydı?!

Ordu içinde demokrasiyi devirmek isteyen bir gurup varsa, gerekenin yapılacağını İlker Başbuğ açıklamıştı.  Yoksa... O zaman bu korkunç komployu hazırlayanlar için gereken yapılacak mıydı? İşte orda şüphemiz vardı.  Çünkü…  Belge denen şey, İstanbul Savcılığının dosyalarında bulunması gereken gizli bir kayıttı. Bu devletin gizli kaydı bir gazeteye nasıl sızmıştı? Bunu arayıp bulacağını, devlete güveni sarsan bu bozgunun hesabını soracağını söyleyen tek kişi çıkmamıştı.  Üstelik bu ilkte  değildi.. Polis ve savcılık gizli dosyaları Allah’ın günü gazetelere sızmaktaydı. Devlet süzgece döndürülmüş, ama Başbakan, İçişleri Bakanı, Adalet Bakanı hep sessiz kalmıştı!.. Üstelik bu işbirlikçi iktidarın yandaş medyası  Başbuğ görevden alınmalı!” diye havlayacak kadar azmıştı.

Bu belge dalgasıyla birlikte kurumlar arası psikolojik savaşta belli bir dozun aşıldığı açıktı.

Başbuğ: “Bana bu soruyu bile sormanız hakarettir!” diyor

Ertuğrul Özkök soruyor, GKB yanıtlıyor:

“Kamuoyu merak ediyor. Gazetenin yayınladığı belgede adı geçen albay böyle bir çalışma yapmış mı, yapmamış mı?”

·   İlgili şahısların ifadeleri alındı. Kendilerine soruldu. Böyle bir çalışma yapmadıklarını söylüyorlar.

"Bürosunda, evinde bilgisayarlara bakıldı mı?"

·   Bütün bilgisayarlara el kondu. Yapılan bütün incelemelerde, teknik bir ize rastlanmadı. Yani o bilgisayarlarda böyle bir şey yazılmamış.

"En kritik soruya geliyorum. Komuta kademesinden, yani sizlerden böyle bir çalışma talimatı verildi mi?"

·   Bana bu soruyu sormanız bile abestir, hakarettir. Böyle bir talimat kesinlikle verilmemiştir...

"Öyleyse çıkıp neden kesin ifadelerle 'Yok böyle bir şey. Belge dedikleri şey sahtedir' demiyorsunuz?"

·   Olay mahkemeye intikal etti. On binde bir ihtimali bile dikkate alıp, çok temkinli konuşmamız doğru değil mi? Askeri savcılık kendi açısından incelemesini yaptı ve Genelkurmay'da böyle bir planın hazırlandığına dair somut hiçbir ize rastlamadı...

"Ya belge gerçek çıkarsa?"

·   Silahlı Kuvvetler bu konuda çok ciddi ve şeffaftır. Gereken neyse onu yapacağız.

"Ya belge sahte çıkarsa?"

·   Ne yapacağımızı hep birlikte göreceğiz. Bütün Türkiye görecek...[1]

Taraf'ın yayınladığı belgenin sahteliği sırıtıyor!

Taraf Gazetesi’nde yayınlanan ve gerçekten büyük tartışma yaratan haberin özeti şöyleydi:

Ergenekon Operasyonu kapsamında emekli asker aynı zamanda avukat Serdar Öztürk’ün ofisinde yapılan aramada; iddialara göre polisler bir belge bulmuştu. Nisan 2009 tarihli ve “Deniz Kurmay Albay Çiçek” imzalı belgede Fetullah Gülen ve AKP’ye karşı planlanan bir dizi komplo sıralanıyordu.

Şimdi önce bir dakika durup düşünmenizi öneriyoruz: Türkiye tarihinde bugüne kadar görülmemiş şekilde hükümet ve cemaat ile sorunlu askerlerin, akademisyenlerin, siyasetçilerin seri halde tutuklandığı bir dönemden geçiyorsunuz. Ordunun üst kademelerinde bir albaysınız. Cemaate veya hükümete muhalif pozisyonundasınız. Siz kalkıp ta bir dizi komplo projesi yaparak, bunu artık orduda görev almayan bazı insanlara yollar mısınız? Bu belgenin ele geçirilmesi durumunda, nasıl yorumlanacağını ve bunun başınıza ne işler açacağını hesaba katmaz mısınız?

Nitekim evinde bu belgenin bulunduğu iddia edilen Serdar Öztürk de kesinlikle bu belgenin kendisine ait olmadığını ve bir komploya maruz bırakıldığını söylüyor. Serdar Öztürk’ün ofisi aranırken yapılan bir dizi hukuksuzluk ta, avukatı Hasan Gürbüz tarafından dile getiriliyor.

Peki, bu belge nasıl ortaya çıktı? Haberi yapan Taraf muhabiri Mehmet Baransu bu haberi nasıl yaptı? Serdar Öztürk’ten çıksa dahi şu an savcılıkta olması gereken bu belge nasıl oldu da Taraf’a sızdı?

Kim bu Mehmet Baransu?

Mehmet Baransu, Batum’da valilik yapmış bir dededen, Ermenilerle savaşan bir sülaleden geldiğini söylüyor. O halde Yalçın Küçük’ün “Gizli Tarih” kitabından şu alıntılar bizce konuyu açıklıyor: “Blue Book…, açık açık, pek çok Müslümanın ve pek çok valinin bu yapılanları tasvip etmediğini ve karşı çıktığını, kaydetmektedir.” Blue Book (Mavi Kitap), Ermeni Kırımı üzerine yazılmış bir kitaptır. Demek ki, Mehmet Baransu ya Ermenilerle savaşından övünç duyduğu dedesini çok iyi tanımıyor; ya da dedesi “Tur olamayan Türklerden!? Aynı kitaptan devam edelim. Yalçın Küçük, Anadolu’da cereyan eden Yahudi-Hıristiyan Savaşı’na dikkat çekiyor ve tabii ki Ermenileri ve Yahudileri farklı cephelere yerleştiriyor.  Hatta, Ermeni tehciri ve 6/7 Eylül olayları gibi olayların, sadece bu iki kutbun çatışması olduğunu ve Türklerin adeta seyirci kaldıklarını söylüyor.

Bunları da söyledikten sonra sıra isim-bilime geldi. Mehmet, Sabetay Sevi’nin Müslümanlığa geçtiğini söylediğinde aldığı isim. Bir de soyadına yani Baransu’ya bakalım. Her bilimde olduğu gibi, isim-bilimde de parçalamak ve gereksizleri ayırmak durumundayız. Burada gereksiz bir ek gözükmüyor; ancak parçalamak durumundayız. Baran ve Su diye ikiye ayırıyoruz. Baran, Koç anlamına gelir ve İbrani bir isimdir. Kars’tan Anadolu’ya yayılıyor, 1878 yılında Kars’ı rusifiye etmeye çalıştıklarında, Ruslar, Rusya’dan göçmen getirdiler ve göçmenlerin Yahudi olanları Baran ad ve soyadını çok kullandılar. İsimlerin İbranileştirilmesi kitabında buna bir örnek olarak da Amerikalı sosyalist iktisatçı Paul Baran veriliyor.

Taraf'ın gündem oluşturan, daha doğrusu gündemi saptıran haberlerinin altında hep onun adı var.

Mehmet Baransu Taraf’ta şu önemli haberleri yapmıştı:   

·   Karargah evleri soruşturmasını yürüten Hava Hakim Mehmet Çevik hakkında "dünyanın en zengin hakimi" haberi yaptı. (13 Mart 2009) Hakimin aileden zengin olduğunu Yeni Şafak gazetesi bile yazmak zorunda kaldı. Baransu askeri mahkemede yargılanıyor.

·   "İşte medya patronu Ergenekon İşbirliği" (9 Şubat 2009) Mehmet Emin Karamehmet'in dönemin Jandarma Genel komutanı Şener Eruygur'u ziyaretinin sohbet dökümünü ele geçirip yazdı. 

·   2 Haziran 2008 tarihinde “Genelkurmay’ın Yeni Kontrgerilla Planı” başlıklı bir haber yaptı. Yine gizli bir genelkurmay belgesini yayınladı.

·   29 Haziran 2008’de Dağlıca Baskını ile ilgili yaptığı haberde baskının PKK ile TSK işbirliği sonucu gerçekleştiğini haber yaptı. Baransu’ya göre ordu yetkilileri adım adım önlemleri azaltarak PKK’nın saldırısına izin vermişti. Daha sonra Aktütün ile ilgili aynı iddiaları ortaya atmıştı.

·   2008 Temmuzunda bir yazı dizisinde Ergenekon’un Temel Belgesi’ni açıkladı. Bu belgeler, Baransu’nun haberine göre örgütün anayasası idi.

·   "Hocasından darbe dersleri" (13 nisan 2009) Bu sürmanşet haberden sonra Erol Manisalı tutuklandı.

·   24 Mayıs 2009 tarihinde Genelkurmayın yine gizli olduğu iddia edilen gizli bir belgesini haber yaptı. Bu belgeye göre Genelkurmay, askerlere Abdullah Gül ve Hayrunisa Gül desteği ile yürütülen “Türkiye Okuyor” kampanyasına katılmama çağrısı yaptı.

Bu ve benzeri onlarca Ergenekon Davası’nı ilgilendiren onlarca gizli belgenin haber kaynağı neden hep Mehmet Baransu’ydu. Mehmet Baransu neden Taraf’tan ayrılıp, ardından tekrar geri dönüyordu? "AKP ve Gülen'i Bitirme Planı" haberini manşet yapmak için mi çağrılıyordu?

Peki, Mehmet Baransu hiç yargılandı mı?

Elbette hakkında açılan onlarca dava devam ediyor. Ancak bunlardan biri var ki oldukça önem taşıyor.

28 Mart 2008 tarihinde "Büyükanıt Hedefte" başlığı ile yaptığı haberde İşçi Partisi'nde çıkan belgeye göre, Büyükanıt'a suikast yapılacaktı. Ancak haberin doğru olmadığı mahkemede ortaya çıktı. Baransu mahkemede verdiği ifadede haberi emniyetten aldığını itiraf etmek zorunda kaldı. Kısacası Mehmet Baransu gibi genç bir gazeteciye sansasyonel haberleri polisin verdiğini Mehmet Baransu bizzat kendisi açıklamıştı. Yine Serdar Öztürk’ün avukatı Hasan Gürbüz’ün şu sözleri de aynı iddiayı destekliyordu: “Bu belgeler emniyetten çıkıyor. Savcıların sızdırdığına inanmıyorum. Bu haberin yapılmasının bir sebebi de önümüzdeki günlerde bazı muvazzaf subaylara hatta generallere yönelik gözaltı için altyapı oluşturmaktır."

Peki, Baransu gibi genç bir gazeteciye polis içindeki haber kaynakları neden bu bilgileri veriyordu? Bunun yanıtı belki de Baransu’nun gazetecilik kariyerinde saklı bulunuyordu. Baransu Taraf Gazetesi’nden önce Aksiyon Dergisi’nde çalışıyordu. Aksiyon Dergisi, Fetullahçı cemaatin haftalık yayın organı olarak biliniyordu. Kısacası Taraf’ın başarılı(!) muhabirinin cemaat ile böyle bir geçmişi ve ilişkisi saptanıyordu. Bu haliyle düşününce “AKP ve Gülen’i Bitirme Planı” haberi daha bir anlam kazanıyordu.

Şimdi bu haberde ilginç gördüğümüz bazı noktalara değinelim:

·   Öncelikle şunu söyleyelim Taraf’ın haberinde belgenin altında şöyle bir imzadan söz ediliyor: “Deniz Kurmay Albay Çiçek”. Oysa hiçbir askeri belgede böyle bir imza kullanılmazdı. Yani yalnızca soyadı ile hiçbir belge imzalanmadığı gibi belgelerin altında imzalayan askerin unvanı ayrıntısı ile yazardı.

·   Şimdi belgeden bir bölümü aktarıyoruz: “Fethullah Gülen (FG)’ciler gemi azıya aldılar, doğrudan TSK’ya saldırıyorlar” teması işlenecek, bu kapsamda muhafazakâr vatandaşların bile “Pes doğrusu biz de Elhamdulillah Müslüman’ız, ama FG’ciler resmen TSK’ya saldırmak için provokasyon yapıyorlar” dedirtecek çalışmalar yapılacaktır.” Bugüne kadar pek çok askeri belge kamuoyunun gündemine geldi ancak böyle bir dilin bugüne kadar hiçbir askeri belgede örneği yok. Bu arada belgenin kamuoyunda “Fethullahçılar” olarak tabir edilen ifadeyi kullanmadığını Fethullah Gülen’ciler dediği dikkatlerden kaçmıyordu.

·   Yine belgenin bir yerinde şöyle yazılıyordu: “İzleyici veya dinleyici kitlesi fazla olan radyo, televizyon programlarına farklı bir kimlikle, canlı yayın esnasında, telefonla bağlanılarak; FG’ci maskesi altında konuşmalar yapılarak tahrik olmuş bir FG’ci gibi, “Evet kardeşim, bizimle uğraşan herkes Ergenekoncudur. Onlarla uğraşmak bizim boynumuzun borcudur. Bizimle uğraşmaya kimsenin gücü yetmez” şeklinde açıklamalar yapması sağlanacaktır.” Fethullah Gülen’e karşı olan rapor nedense cemaatçiymiş gibi yapan askerler hakkında “FG’ci maskesi altında” gibi küçültücü bir ifade kullanıyordu!..

·   Bu arada belgede cemaat karşıtı propaganda için “kara propaganda” ifadesini kullanması dikkat çekiciydi. Belgede kendi faaliyetinin amacı için kullanılan “bilgi kirliliği yaratmak” ifadesi de bir diğer dikkat çekici ifadeydi.

Sonuç olarak ortaya gerçekten şüpheli bir durum çıkmakta ve bu belgenin “kâğıt parçası” olduğu anlaşılmaktaydı!

Ama, ister gerçek çıksın, ister sahteliği kanıtlansın; bu belgeden sonra artık Türkiye’de hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı!

Belge gerçek ise, cemaat ve AKP, ordunun üstüne hücumlarını arttıracaktı... Cemaati birincil tehlike olarak gören Genelkurmay, Fetullahçılar tarafından açıkça hedef yapılacaktı. Cemaate karşı eleştirel yayınlar yapan medya organları da bu planın kaynağı ile ilişkili olmakla suçlanacaktı.

Belge gerçek değilse, bu durumda yine çok konuda değişimler yaşanacaktı. Cemaatin orduya bu belgeler aracılığıyla komplo düzenlediği ortaya çıkacak, bu durum benzer belgeler ile gözaltına alınan pek çok Ergenekon sanığını da kapsayacaktı. Cemaatin yalnızca Ergenekon ile sorunlu olmadığı, bütün orduyu yıpratmaya çalıştığı çok net olarak anlaşılacaktı!?.

Kısacası bu belge olayı; artık Türkiye’de geri dönülemez bir süreci açıkça başlatılıyordu. Bunun yönünü anlamak için ordunun yürüttüğü soruşturmanın sonucu ipuçları veriyordu.

Evet, Askeri Savcılık bu belgenin TSK bünyesinden çıkmadığını, imzaların Albay Çiçek’e ait olmadığını açıklıyordu. Yani TSK bu sahte belge üzerinden, sivil ve sinsi komployla karşı karşıya bulunuyordu.

 

 

 



[1] Hürriyet


Bu yazarin diger makaleleri

KAVRAMA VE YORUMLAMA SANATI VE ÖCALAN’IN DİN İSTİSMARI
Yerel seçimler öncesi dile getirilen bir tahmin-yoruma göre Türkiye’de bütün...
Devami
BARZANİ DOSYASI VE PKK'NIN SİYASALLAŞMASI
  PKK, Avrupa'da ahtapot gibi örgüt kurmaktadır ABD Dışişleri Bakanlığı...
Devami
SİYON PROTOKOLLERİ TÜRK TARIM VE SANAYİ’NİN BİTİRİLMESİ
Siyonist Yahudi Liderlerinin hedef ülkeleri zayıflatmada kullandıkları sinsi yöntemleri içeren...
Devami
SARAYIN SOLCULARI VEYA “CIA”NIN YOLCULARI
  SARAYIN SOLCULARI VEYA “CIA”NIN YOLCULARI        Erdoğan, Bahçeli ve Perinçek İttifakı; Görünüşte “Aykırı”lıkların,...
Devami
ERDOĞAN’A GÜVENMENİN FATURASI!
Herhalde Rıfat Ilgaz’ın bir fıkrasıydı: Aldatıp kışkırtarak cinayet işlettiği ve...
Devami
STRATEJİK KÖLELİK
  ABD yönetimine yakınlığı ve muhafazakârlığı ile tanınan Heritage Foundation'ın...
Devami

Makale Paylaşım Sayısı: 2522

YABANCI DİLDE KİTAPLARIMIZ

SON YORUMLAR