YENİ ÇIKACAK KİTAPLARIMIZ

ÖZEL MENÜ

DERGİLER

Ay Seçiniz
category
661afe88be776
0
0
6401,171,6356,117,28,27,170,98,3,144,26,4,145,113,17,6330,1,110,12
Loading....

TOPLAM ZİYARETÇİLERİMİZ

Our Visitor

2 0 7 6 1 9
Bugün : 1316
Dün : 26764
Bu ay : 299902
Geçen ay : 453014
Toplam : 23078866
IP'niz : 3.238.235.248

SON YORUMLAR

Son Yorumlar

YENİ ÇIKACAK KİTAPLARIMIZ

ÖZEL YAZILAR

YENİ ÇIKAN KİTAPLARIMIZ

ADİL DÜNYA YAYINEVİ

Tel-Faks:

0212 438 40 40

0543 289 81 58

0532 660 12 79

 

“Milli Görüş Lideri” Geçinen Oğuzhan Asiltürk’ün

DİNİ GAYRETİ VE DAVA HAMİYETİNİ KÖRLETME NİYETİ

         

“Acemi tabip candan, cahil bilgiç imandan eder” atasözümüze uygun ve uyuşuk tavsiyelerini “hikmet” diye yutturan, niyeti ve tıyneti bizce malum olan kişi, kendisini “Milli Görüş Lideri” diye tanıtıp, 29 Temmuz 2020 tarihli Milli Gazete’nin ilk sayfasının başına, Erbakan Hocamızın benzetmesiyle; “Zeki Müren tarzı siyaset” yaklaşımını ortaya koymuşlardı. Elde kalan bir avuç insanımızın Dini gayretini ve dava hamiyetini törpüleyip körletmek amacıyla gerçekleri yamuklaştırmaya çalışmaktaydı.

Adam başka bir şey bilmiyor, sürekli: “Üslubunuzu yumuşatın, ılımlı ve tatlı sözler kullanın!..” deyip duruyordu. Hâşâ; Allah’a, Kur’an’a, Resulüllah’a, İslami esaslara, ahlâki kurallara ve Hak davamızın şahsı manevisi olan Aziz Erbakan Hocamıza hakaret edenlere; “Onlar gibi mukabelede (aynı şekilde karşılık vermede) bulunulmayacakmış… Tatlı ve yumuşak üslup kullanılacakmış…”

“Mücadelesini verdiğimiz değerleri savunmak adına, diğer insanlara (kutsalımıza, davamıza, Hocamıza sataşan saldırganlara) tahkir edici ve hedef gösterici söylemlerden kaçınılacakmış…”

Bu yaklaşım; Erbakan Hocamızın ifadesiyle tam bir “Zeki Müren siyaseti ve tavrıdır.”[1] Oysa Cenab-ı Hak Kur’an-ı Kerim’de, bizzat Aleyhisselatü Vesselam Efendimize şöyle buyurmaktadır;

“Ey Nebi(m), kâfirlerle ve münafıklarla cihad et, onlara karşı şiddetli ‘sert ve caydırıcı’ davran. (Tıynetleri ve niyetleri bozuk olduğundan, saldırgan kâfir ve münafıklar, sizin yumuşak yaklaşımınızı, yağcılık ve zayıflık zannedebilirler). Onların (sonunda) varacakları son durakları cehennemdir ve orası, ne kötü ve kahredici bir dönüş yeridir.” (Tevbe: 73)

“Ey Peygamber! Kâfirlerle (güç ve dirayetle) ve münafıklarla (ilim ve siyasetle) cihad et; onlara karşı ğılzet (netlik, sertlik ve ciddiyet) göster. Onların varacakları yer cehennemdir. Orası dönülüp gidilecek ne kötü bir yerdir.” (Tahrim: 9)

“(Elbette ve kesinlikle Hz.) Muhammed (S.A.V) Allah’ın Resulüdür; beraberinde bulunanlar (ve kıyamete kadar O’nun yanında ve yolunda olanlar) da; inkârcı (zalimlere) karşı şiddetli (cesaretli, mert ve metin), kendi aralarında ise (gayet müsamahalı ve) merhametlidirler. Onları rükû ve secde ederek (her hizmet ve ibadetlerinde sadece) Allah’ın fazlını ve rızasını ararken görürsün. Onların nişanları, (nurlu) yüzlerindeki secde izleridir. Bu onların Tevrat’taki vasıflarıdır. İncil’deki vasıfları ise şöyledir: Sanki bir ekin (tohum kabuğunu) yarıp filizlerini çıkarmış, gittikçe onu (bitki fidesini ve gövdesini) kuvvetlendirerek kalınlaşmış, derken sapları üzerine doğrulup boy atmıştır. Ki bu durum (emek çeken) ziraatçıların da hoşuna gider. Allah’ın (mü’minleri ve İslami hareketleri böyle tedricen geliştirip güçlendirmesi) bunlarla kâfirleri öfkelendirmek (ve zalimleri kahretmek) içindir. (Ama onlardan, sonunda inadından ve inkârından dönüp) İman eden ve salih ameller işleyenlere Allah (yine de) mağfiret ve büyük mükâfat va’ad etmiştir.” (Fetih: 29)

Bu ayetlerde geçen “Ğılzet-ğaleze” kelimeleri “sertlik, netlik, haşinlik, caydırıcı bir tepki” anlamlarını taşır. (Bak: Müfredat-Rağıb el-İsfehani.)

“Ey iman edenler! (Dininizi ve Hakk davanızı) İnkâr edenlerden (ha dışarıdan, ha içeriden) size (zarar ve saldırı ihtimali) en yakın olan (düşman kâfirlerle) çarpışın ve onlar sizde ‘Ğılzet=Sert bir tavır, (güçlü bir kararlılık ve caydırıcılık)’ görsünler… Ve kesinlikle biliniz ki Allah (münkirler ve münafık kesimlerle değil) takva sahipleriyle beraberdir.” (Tevbe: 123) ayeti de gayet açıktır.

Evet, doğal ve normal tebliğde=Hakka ve hayra davette, elbette kavl-i leyyin=yumuşatıcı ve gönül alıcı sözler kullanılır, şefkatli bir tavır takınılır. Ancak saldırgan, sataşmacı, kutsalımıza hakarete kalkışıcı kişi ve kesimlere ise, herhalde caydırıcı, İslam’ın izzet ve gayretini hatırlatıcı bir tavır takınılması esastır.

Üstad Bediüzzaman’ın: “Cephe hattında ve saldırgan düşman karşısında, askerlere; ‘Aman ha, yumuşak ve şefkatli davranın, kimseyi incitmeye kalkışmayın!’ şeklinde nasihat eden komutanın bu tavrı merhamet değil, hıyanet sayılır!” (Muhakemat.) Çünkü orası, askere cesaret ve metanet aşılama makamıdır. Ama tabi ki; “Tenkit meşru, tahkir memnudur!” ölçüsü dikkate alınacak, sövgü ve hakaret içerici, çevresini ve ailesini incitici sözler kullanılmayacaktır. Ancak Kur’an’ın açık beyanıyla “Ğılzet=sert, net ve mert tavırların, caydırıcı ve uyarıcı mesajların” verilmesi şarttır.

Bizzat Hz. Peygamber Efendimiz, saldırgan müşrik ve münafıklara karşı, onların moralini bozan, şeytani cesaretlerini kıran ve hizaya sokan, Hassân b. Sâbit gibi hicvedici şairlerini teşvik ve taltif buyurmuşlardır.

Hassân b. Sâbit, İslam’dan önceki dönemde Ukâz panayırında düzenlenen şiir müsabakalarına da katılırdı. Hassân’ın Cahiliye devrinde geçen yaklaşık altmış yıllık hayatı şarabı ve şarap meclislerini övgüyle anlatmak, zenginlerin ihsanlarına nail olmak için Gassânî ve Hîre hükümdarlarını ziyaret edip onları övmek, Evs ve Hazrec arasındaki çarpışmalara katılıp kendi kabilesinin asalet, şeref ve kahramanlıklarını dile getirmekle geçmiş bir insandı. Altmış yaşlarında iken İkinci Akabe Biatı’nın ardından (622) Müslümanlara katıldı. Hz. Peygamber’in hicretten sonra Hassân’ın kardeşi Evs ile Osman b. Affân’ı kardeş ilân ettiği biliniyorsa da bu hususta Hassân’la ilgili bilgiye rastlanmamıştır. Onun İslâmiyet’i kabul etmesiyle Müslümanlar, şöhreti Hicaz bölgesini aşıp diğer Arap topraklarına yayılmış olan güçlü bir şair kazanmışlardır. Hassân’ın bundan sonraki hayatı tamamıyla Resul-i Ekrem’in yanında geçmiş, en güzel şiirlerini Onun için söylemiş, artık fahriyyelerinde Allah’ın Resulünü savunmakla ün ve şeref kazanmıştır.

Resul-i Ekrem’le birlikte Müslümanlar, ilk dönemlerden itibaren Kureyşliler’in ve onları destekleyenlerin hem fiilî hem de sözlü saldırılarına mâruz kalmakta, özellikle Abdullah b. Ziba‘râ, Ebû Süfyân b. Hâris, Amr b. Âs ve bunlara eşlik eden Dırâr b. Hattâb, Ebû Uzzâ el-Cumahî, Hübeyre b. Ebû Vehb el-Kureşî ve Ümeyye b. Ebü’s-Salt gibi şairlerin hicretten sonra da devam eden hakaretli hicivleri Müslümanlar için bir üzüntü kaynağıydı. Bu hicivlere aynı yöntemle karşılık vermenin gerekli olduğu kanaatine varan Resul-i Ekrem, Müslümanlardan bu konuda kendisine yardım etmelerini emir buyurmuşlardı. Bu isteği Hassân b. Sâbit, Kâ’b b. Mâlik ve Abdullah b. Revâha yerine getirmekle beraber özellikle Hassân’ın hasımlarına yönelttiği, Cahiliye Devri’nin kokuşmuş değer yargılarını ve soy saplantılarını kınayan hicivleri son derece etkili olmaktaydı. Hz. Peygamber Efendimiz Hassân b. Sâbit’i işaret ederek, “Yemin ederim ki Busrâ ile San’â arasında (Hicaz’ın kuzeyi ile güneyi arasındaki bölgelerde) beni bunun kadar sevindirecek bir dil yoktur” övgüsüne mazhar olmuşlardır. Resul-i Ekrem’in, “Onları ne şekilde hicvedeceksin, çünkü ben de onlar gibi Kureyşliyim?” sorusuna Hassân, “Seni yağdan kıl çeker gibi Kureyş müşriklerinin arasından çekip çıkaracağım” diye yanıtlamış, böylece şiirleriyle İslamiyet’e büyük hizmetlerde bulunan Hassân hakkında Hz. Peygamber, “Hassân’ın fıtrî kabiliyetini ve ilhamını Rûhu’l-kudüs teyit ediyor” buyurmuşlar, ayrıca onun için; “Allah’ım, Hassân’ı Rûhu’l-kudüs ile teyit et!” şeklinde dua buyurmuşlardır. (Bak: Buhârî, “İlim”, 68, “Bed’ü’l-ḫalḳ”, 6, “Megâzî”, 30, “Edeb”, 91).

Hassân b. Sâbit Medineli olduğu için Kureyş’in ensâb ve eyyâmı hakkında yeterli bilgiye sahip olmamakla birlikte bu konuda Hz. Ebû Bekir’den aldığı bilgileri şiirinde etkili bir şekilde kullanmayı başarmıştır. Bu sayede müşrikleri hicveden ve küçük düşüren şiirleri Resulüllah’ın, “Bu hicivler onlara karşı oktan daha etkili olacaktır” şeklindeki iltifatına mazhar olmuşlardır. (Müslim, “Fezâ’ilü’s-sahâbe”, 157). Hassân, Kureyşliler’den başka Kâ‘b b. Eşref ve Rebî’ b. Ebü’l-Hukayk gibi Yahudi şairlerine de aşağılayıcı karşılıklar vermiş ve İslam’ın izzetini korumuşlardır (Dîvân [nşr. Velîd Arafât], I, 211, 426).

Hicretle birlikte kurulan İslâm devletinin ortaya koyduğu yeni dünya görüşü ve değerler sistemi Hassân’ın önüne engin ufuklar açmış, ona şiirde yeni temalar işleme imkânı sağlamıştır. Bedir Gazvesi’nin ardından Mekke’ye giderek bu savaşa katılan ve ölen müşrikler için söylediği şiirlerle Kureyşliler’in intikam duygularını tahrik eden Yahudi şair Kâ’b b. Eşref ve onu evlerinde misafir edenler hakkında Hassân’ın söylediği şiirler o kadar etkili olmuştur ki artık İslam ve Peygamber düşmanı bu Yahudi Kâ’b’ı evinde misafir etmeye hiç kimsenin cesareti kalmamıştır (a.g.e., I, 211-212, 426-427). Hassân’ın Asr-ı Saâdet’te meydana gelen bütün önemli olaylar için bir veya birkaç şiiri bulunmaktadır.

Hassân b. Sâbit’in en büyük başarılarından biri de H. 9. (M. 630) yılında, Müslümanların elindeki esirlerini kurtarmak ve saygınlıkta Müslümanlarla boy ölçüşmek için hatip ve şairleriyle birlikte yetmiş-seksen kişilik bir heyetle Medine’ye gelen Temîmoğulları’na karşı söylediği şiirleriyle onları mağlûp edip Müslüman olmalarını sağlamasıdır (geniş bilgi için bk. İbn Sa’d, I, 294; Ebü’l-Ferec el-İsfahânî, IV, 152-157).

Resul-i Ekrem, şair Hassân’ın (R.A) şahsına ve sanatına çok değer verirdi; hatta şiirlerini okuması için ona Mescid-i Nebevî’de bir minber ayırmıştı. Ayrıca bazı savaşlara çıkarken hanımlarını Hassân’ın Beyraha malikânesine bırakır, döndüğünde ganimetten ona da pay ayırırdı. Hz. Peygamber’in vefatı sırasında artık iyice yaşlanmış olan Hassân’ın yıldızı da sönmeye başlamış ve bundan sonra bir nevi inziva hayatı yaşamışlardır. Bununla birlikte Hz. Ömer döneminde birkaç defa mescitte şiir okuduğu, hatta bir defasında halifenin mescitte şiir okumayı doğru bulmadığı için Hassân’ı oradan uzaklaştırmak istemesi üzerine, “Burada senden daha hayırlı olan kimse (Peygamber) bulunurken bile şiir okuduğumu biliyorsun” deyince, Hz. Ömer’in itiraz etmeyip oradan ayrıldığı rivayetler arasındadır (Ebü’l-Ferec el-İsfahânî, IV, 150). Hassân’ın bu dönemde hayatının sönük geçmesinde şiirin Arap toplumunda eski önemini kaybetmiş olmasının da payı vardır. Zira Resul-i Ekrem’in vefatı esnasında hemen hemen bütün Arabistan halkı, bu arada Hassân’la karşılıklı hiciv söyleyen şairler bile Müslüman olmuşlardı.

Hz. Peygamber (S.A.V) Şairi Kâ’b b. Mâlik’in Hayatı ve Hatıraları

Medine’nin sınırlarını tespitte görevli kılınması

Hz. Peygamber Efendimiz, Medine’ye hicretten sonra yeni devletin sınırlarını tespit çalışması başlattı. Bu doğrultuda hicretten birkaç ay sonra Medine’yi harem bölge yaptı. Kendisinin işaret ettiği tepelere Ashâb-ı Kiram’dan şair Kâ’b b. Mâlik’i göndererek İslâm devletinin o günkü hudutlarına işaret etmek üzere duvarlar ve sınır taşları ayarladı. Kâ’b b. Mâlik Medine hudutlarının tespit görevini kendisinin yerine getirdiğini şöyle anlatır: “Resulüllah beni Medine’nin harâmını (hudutlarını göstermek üzere) yüksek yerlere birtakım işaretler dikmek için vazifelendirip gönderdi. Ben bu işaretleri, Zâtü’l-Ceyş, Müşeyrib, Mahîd tepeleri ile Hufeyyâ’, el-Uşeyre, Teym yükseklikleri üzerine diktim.”[2]

Resulüllah’la Birlikte Cihadı

Henüz cihad farz kılınmamış iken, Kâ’b b. Mâlik ile Ensar’ın diğer büyük şairleri olan Hassan b. Sâbit ve Abdullah b. Revâha şiirleriyle düşmana karşı mücadele ediyorlardı. Kâ’b b. Mâlik, şiir yoluyla mücadele etmenin dini durumunu merak ederek “Ya Resulüllah! Şiir hakkında ne buyurursunuz?” diye sorduğunda Hz. Peygamber (S.A.V): “Mü’min kılıcıyla da diliyle de cihad eder.” buyurmak suretiyle Müslüman şairleri şiir söylemeye teşvik ediyordu.

Şair Kâ’b b. Malik (RA), yapılan savaşların çoğuna katılmıştır. Kendi ifadesiyle Allah Resulünün katıldığı savaşlardan sadece Bedir ve Tebük’ten geri kalmıştır. O, Allah’ın düşmanlarıyla diliyle mücadele ettiği gibi kılıcıyla da cihad yapmış, Resulüllah da onu bu yönüyle takdir buyurmuşlardır.

Ka’b ve Uhud Savaşı (3/625)

Bedir’de yakınlarını kaybeden Mekke müşrikleri Ebû Süfyân’a gelerek kervandan elde edilen kârı Hz. Muhammed (AS)’dan intikam almak için kullanmayı teklif ediyorlardı. Ebû Süfyân zaten oğlu ve akrabalarının intikamı için buna hazırdı. Kureyşliler Arabistan kabilelerini gezerek asker toplamışlardı. Mekke’de oturan Hz. Abbas, Kureyş’in savaş hazırlıklarını bir mektupla Medine’ye ulaştırdı. Hz. Resul, Medine’de kalıp savunma savaşı yapmayı istemesine rağmen, sahabenin çoğunluğu meydan savaşı yapma isteğinde ısrar edince çoğunluğun isteğine uymuşlardı. Kâ’b b. Malik, Müslümanlar için hayati bir önem taşıyan Uhud Savaşı’nda bulunmuş ve tarihçiler savaşta yaşanan birçok olayı onun ağzından aktarmışlardır.

Uhud Savaşı’nda Müslümanların bozguna uğrayıp dağıldığı bir sırada, şehit edildiği sözleri kulaktan kulağa yayılan Hz. Peygamber’i ilk önce gören ve Müslümanlara “Müjdeler olsun ey Müslümanlar! Resulüllah yaşıyor” diye seslenen şair Kâ’b b. Malik olmuştur. Kâ’b, Resulüllah’ı miğferinin altından ışıldayan gözlerinden tanımıştı. Bu şaşkınlık içerisinde, kendisine Hz. Peygamber, parmağını dudağına götürüp Kâ’b’a “sus” anlamında işaret etmesine rağmen o, sevincinden kendisinden geçerek Müslümanlara bu müjdeyi haykırmışlardır. Kâ’b, bu savaşta yaşanan birtakım olayları ve kişileri yaptıkları görevlerle birlikte rivayet etmek suretiyle tarihe katkı sunmuşlardır. Bunlardan biri de Ümmü Süleym bint-i Milhân’ı ve Hz. Âişe’yi anlattığı olaydır. O, bu kişilerin sırtlarında su taşıdıklarını ve yaralıları tedavi ettiklerini aktarmıştır.[3]

Şair Kâ’b b. Malik, bu savaşta on yedi yerinden yara almıştı. Müşrik şairler Uhud’da şiir söylemek, Hz. Peygamberimizi ve mü’minleri yermek için uygun bir ortam bulmuşlardı. Bunlardan biri de Kureyşli şair Amr b. el-Âs’dır. O, bu savaşla ilgili bir kaside söyleyip, kendisini ve müşrik kavmini övmeye başlamıştır. Kâ’b b. Mâlik, ona aynı şekilde kışkırtıcı ve aşağılayıcı bir şiirle cevap vermiştir. Kasidesinde Kureyşlilere hitap etmiş ve bu şekilde devam ettikleri takdirde karşılaşacakları karanlık son ile onları tehdit etmiştir. Ve onlara; “kendisiyle bizi ayıpladığınız ölüm bizim için şehadettir. Hiçbir nimetle kıyaslanamayacak bir fazilettir, Müslümanlar savaşı Allah’a ve Resule itaat gereği yerine getiriyorlar. Heva ve hevesleri sebebiyle değil. Hal böyleyken mü’min ile kâfir nasıl birbirine eşit olur” diyerek Hz. Resulüllah’ın beğenisini kazanmışlardır.

Kâ’b b. Mâlik’in Uhud şehitleri için söylediği kasideye karşılık olarak müşrikler de meşhur şairleri Dırâr b. el-Hattâb el-Fihrî’den Kâ’b’a bu konuda şiirle cevap vermesi için kışkırtmışlardı. Dırâr, kasidesinde Müslümanların savaşçılığıyla alay edip müşriklerle iftihar etmeye başlamıştı. Kendilerinin savaşta cesaret gösterdiklerini, zorluğa göğüs gerdiklerini dizeleriyle ifade ederek, Müslüman şehitlerin dövüşmelerini, çarpışmalarını alay konusu yapmıştı. Bunlara gereken cevabı da Ka’b b. Malik hazırlamıştı.

Yaralayıcı şiirleriyle Mekkeli müşrikleri Müslümanların üzerine kışkırtan ve Müslümanları hicveden muhteris bir Yahudi ve meşhur bir şair olan Kâ’b bin Eşref’in öldürülmesini bizzat Peygamberimiz emir buyurmuşlardı.

Kâ’b bin Eşref, muhteris bir Yahudi ve meşhur bir şair sayılırdı. Bilhassa muhteşem Bedir muzafferiyetinden sonra, kıskançlık ve düşmanlığından Peygamberimiz (S.A.V) ve Müslümanları hicvedip durmaktaydı. Mekke’ye giderek de müşrikleri Müslümanlara karşı tahrik eder, Bedir’de öldürülen müşrikler için mersiyeler düzerek, onların intikam ve düşmanlık hislerini kabartmaya çalışırdı. Medine’de ise, Müslümanların kız ve hanımlarına dil uzatacak kadar küstahlığını artırmıştı. Şiir ve hitabetin Arap hayatında büyük rol oynadığı bilinen bir olaydı ve o günün medyası konumundaydı. Dolayısıyla bu Yahudi şairin İslâm düşmanlığı yalnız kendisine ait kalmıyor, etrafa da sirayet ediyordu. Bu bakımdan Resul-i Ekrem bu menhus adamın şiirleri üzerinde fazlasıyla duruyor, önüne geçmek için çareler arıyordu.

Kâ’b’ın, yalnız şiirleriyle İslâm düşmanlığı yapmakla iktifa etmediğini, hatta Peygamberimiz (S.A.V)’in vücudunu ortadan kaldırmak için menfur bir planla suikast tertiplediği de kaynaklarda yer almaktadır. Böyle bir adamın varlığı, İslamiyet için büyük bir zarardı. Bu bakımdan da yok edilmesi gerekiyordu. Bu işi Resul-i Ekrem’in müsaadesiyle Ashab’dan Muhammed bin Mesleme iki-üç arkadaşıyla üzerine aldı. Bir gece vakti evine giderek onu cehenneme yollamışlardı. (M. 625)

Kâ’b bin Eşref gibi şöhret sahibi birinin öldürülmesi Yahudiler arasında büyük bir paniğe yol açmıştı. Kabilesinden bazıları Hz. Resulüllah’ın huzuruna çıkarak, Kâ’b’ın masum olduğunu, öldürülmeyi hak etmediğini şikâyet suretinde arz edince, Hz. Peygamberimiz şöyle çıkışmışlardı:

“O, bizi hicvedip hakarete ve Müslümanlara diliyle eziyet etmeye çalıştı. Müşrikleri de bizimle savaşmaya, bizimle uğraşmaya teşvik edip duran bir insandı.”[4]

Bu hâdiseden sonradır ki, tarihte fitne ve fesat çıkarmakla meşhur olan Yahudiler, bir nebze de olsa Peygamber Efendimiz ve Müslümanlara karşı hürmetkâr ve yumuşak davranmaya mecbur kalmışlardı. Açıktan açığa hakaret ve tahrikte bulunmaktan sakınmaya başlamışlardı. Ama âdeta kanlarına karışmış bozgunculuk mesleklerinden gizli ve aşikâr hiçbir zaman da vazgeçmiş sayılmazlardı.

“MUKÂBELE bi’l-MİSL” Hakaretlere aynı şekilde ve ölçüde yanıt vermek hem İslam hukukunda hem Batı hukukunda yer almaktadır.

Sözlükte “aynı şekilde, benzeriyle karşılık vermek” manasına gelen “mukâbele bi’l-misl”, klasik İslam hukuk literatüründe kavram olarak sözlük anlamı çerçevesinde ele alınmıştır, sadece devletler arası ilişkilerde değil, özel hukukta ve kamu hukukunun diğer dallarında da geniş bir kapsam ve kullanıma sahip bulunmaktadır.

Meşrû müdafaa ile mukâbele bi’l-misl; bir devletin bir devlete, bir kişinin başka bir kişiye saldırısına karşı bir davranış olma noktasında birleşirse de, meşrû müdafaanın amacı silahlı ve gayri meşrû bir tecavüze karşı koymak, tecavüzü önlemeye çalışmaktır. Bu haliyle meşrû müdafaa bir savunma özelliği taşırken, mukâbele bi’l-mislin amacı ise saldırgan devleti veya kişiyi bu saldırısını sürdürmekten alıkoymak ve yaptığını karşılıksız bırakmamak olup bu özelliğiyle caydırıcı bir anlamı vardır.

“Mukâbele bi’l-misl” bir hakkın ihlâli sebebiyle başvurulan haklı bir tepki olup, yapılan haksızlık ve hakaretin hatırlatılmasıdır. Hatta devletler hukuku ilminde misilleme, anlaşmazlıkları çözmenin ve hukuk kuralını ihlâl etmeden zararı gidermenin bir yolu olarak görülüp, Birleşmiş Milletler Antlaşması’na aykırı sayılmamıştır. Karşılıklılık (reciprocity), devletler hukuku örfünün de bir kuralı olup bir devletin başka bir devlet tarafından kendi vatandaşlarına, diplomatik temsilcilerine veya tüccarlarına karşı başvurulan uygulamanın aynısını yapmasını anlatır. Bu örf devletlerin eşitliğine ve devletlerarası mücamelenin gereklerine dayanır ve devletlerarası ilişkileri ihlâle herhangi bir sorumluluğun terettüb etmediği alanlarda uygulanır.

Kur’an-ı Kerim haksızlık ve tecavüzlere “denk bir ceza ile karşılık verilmesi” üzerinde önemle durmaktadır. Hudeybiye Antlaşması öncesinde Müslümanların Mekke’ye umre için gitmelerinin engellenmesi üzerine nâzil olan, Hürmetli ay, hürmetli aya karşılıktır. (Haklara ve anlaşmalara riayetler karşılıklıdır.) Haramlara (işlenen cinayet ve suçlara) karşı da (misliyle-dengiyle karşılık) kısas vardır (hürmetler karşılıklıdır). Kim size saldırırsa, siz de ona size yaptıklarının misliyle-dengiyle saldırın. (Ama daha ileri gitmeyin ve zulme meyletmeyin.) Allah’tan korkun. Biliniz ki Allah müttakilerle beraberdir.” (Bakara: 194) “Eğer ceza verecekseniz size yapılan eziyetin misliyle ceza verin. Eğer sabrederseniz elbette bu sabredenler için daha hayırlıdır” (Nahl: 126), meâlindeki ayetlerle, “(Ancak) Kötülüğün karşılığı yine onun misli gibi (onun kadar) bir kötülüktür. (Fazlası zulümdür.) Kim (intikam imkânı ve fırsatı eline geçince) affedip bağışlarsa ve ıslah edip barışı sağlarsa onun mükâfaatı da Allah’a aittir. Doğrusu O (Allah) zalimleri asla sevmeyendir.” (Şûrâ: 40) ve “İşte bu böyledir: Her kim kendisine yapılan haksızlığın benzeriyle (misliyle) karşılık verirse (bu adalet gereği onun hakkıdır, ama) sonra (yine kendisinin) aleyhine azgınlık ve saldırıda bulunulursa, Allah mutlaka onun yardımcısıdır. Şüphesiz Allah Affedicidir, Bağışlayıcıdır.” (Hac: 60) mealindeki ayetler mukâbele bi’l-misl kavramının Kur’an’daki dayanaklarıdır. Bu ayetlerde saldırıya verilen karşılığın saldırı, uğranılan bir eziyete verilen karşılığın eziyet ve yapılan kötülüğe verilen karşılığın kötülük diye anılmasının Arap dilindeki “mukâbeletü’l-kelâm bi-mislih” kuralı çerçevesinde mecazi birer anlatım olduğu ve aslında bu ifadelerin anılan türden karşılıkların meşruiyetini gösterdiği vurgulanmıştır. (Cessâs, I, 31; Serahsî, el-Mebsût, XI, 50; İbnü’l-Cevzî, I, 200; Kurtubî, II, 354). Öte yandan bu ayetlerde, dine ve devlete yapılan bir kötülüğe ve uğranılan saldırıya karşılık verilmesi meşru kabul edilmekle birlikte, şahsımıza yönelik tecavüzlerde bağışlamanın daha uygun olacağı hatırlatılmaktadır. Bu ayetler, gerçekleşmiş bir tecavüz ve haksızlık durumundan söz etmekle birlikte, diğer tarafın hıyanet edip antlaşmayı bozacağı yönünde kuvvetli emarelerin bulunması halinde anlaşmanın bozularak bunun kendilerine bildirileceğini hükme bağlayan “Amma bir kavmin ihanet edeceğinden (ve huzur ve hürriyet içinde yaşadığınız ülkenize hücuma geçeceğinden) kesin olarak korkarsan, Sen de açık ve adil bir tutumla (onlarla olan anlaşma metnini ve diplomatik ilişkiyi) bozup atabilirsin. Gerçekten Allah, ihanet edenleri sevmez.” (Enfâl: 58) ayeti, tecavüzden önce mukâbele bi’l-misl tedbiri almanın meşruiyetine bir dayanak sayılmıştır. Burada ölçü şudur: Bir kimse kendi şahsi hukukuna ve çıkarlarına yönelik saldırıları dilerse bağışlayabilir, ancak kutsalına, davasına, davasının şahsı manevisi olan Zat’a yönelik hakaret ve haksızlıkların karşısında susması dilsiz şeytanlıktır.

Hz. Peygamber’in tatbikatında “mukâbele bi’l-misl” örneklerine sıkça rastlanır. Örneğin: Benî Kurayza Yahudileri Hendek Gazvesi sırasında Kureyş ve müttefikleriyle iş birliği yaparak Resul-i Ekrem’le olan antlaşmalarını bozdukları için savaştan hemen sonra bertaraf edilip etkisiz bırakılmışlardı (Vâkıdî, II, 496-518; İbn Hişâm, II, 220-221, 233-241). Aynı savaşta müttefik ordusuna destek veren Benî Esed kabilesine karşı Ukkâşe b. Mihsân kumandasında Gamre’ye gönderilen seriyyenin amacı da misilleme kasıtlıydı (Vâkıdî, II, 550). Hz. Peygamber’in mektubunu Bizans hükümdarına götüren Dihye b. Halîfe el-Kelbî dönüşte Benî Cüzâm kabilesinin saldırısına uğrayarak soyulunca, Resulüllah bu kabile üzerine Zeyd b. Hârise kumandasında bir birlik sevk edip suçluları cezalandırmıştı (İbn Hişâm, II, 612-613).

Hz. Peygamberimizin, düşmanların ve münafıkların saldırı hazırlıkları yaptıklarını öğrenince beklemeden mukâbele bi’l-misl yoluna girdiği de vardır. Uhud Savaşı’nda müşriklerin galip gelmesi bazı kabileleri Müslümanlara karşı cesaretlendirmişti. Benî Esed kabilesinin Medine’ye baskın yapacağını haber alan Resulüllah, Ebû Seleme el-Mahzûmî kumandasında 150 kişilik bir seriyye göndermiş, seriyye Benî Esed’in çobanlarını esir alarak sürülerini ele geçirince kabile mensupları çatışmayı göze alamayıp kaçmışlardı (Vâkıdî, I, 340-346). Kureyş’i destekleyen Benî Lihyân kabilesi reisi Hâlid b. Süfyân’ın Uhud Savaşı’nın hemen ardından Hz. Peygamber’e karşı komşu kabilelerden asker topladığı öğrenilince Resulüllah, Abdullah b. Üneys el-Cühenî’yi kabile reisi Hâlid b. Süfyân’ı öldürmekle görevlendirmiş, o da görevini başarıyla tamamlamıştı (İbn Hişâm, II, 619-620). Bu olaydan yaklaşık bir ay sonra Adal ve Kâre kabilelerine gönderilen altı veya on kişilik öğretici heyeti Recî’ suyu civarında Benî Lihyân kabilesinin saldırısına uğramış, bir kısmı şehit edilmiş, Mekke’ye götürülerek Kureyş’e teslim edilenler de onlar tarafından katlonulmuşlardı. Bu olayın ardından Resulüllah misilleme için uygun bir fırsat kollamış ve H. 5 (M. 626) yılında 200 kişilik bir birlikle Benî Lihyân’ın üzerine varmışlardı. Bunu haber alan kabile dağlara çekildiğinden Hz. Peygamber onların topraklarında iki gün kaldıktan sonra Medine’ye avdet buyurmuşlardır (a.g.e., II, 169-172, 279-280). Kureyş kabilesinin müttefiki olan Benî Mustalik’in Medine’ye saldırı hazırlıkları yaptığı haber alınınca, Resul-i Ekrem onların üzerine yürümüş ve Müreysî’ mevkiinde yapılan savaşta düşmanı hezimete uğratmıştır (Vâkıdî, I, 404-413; İbn Hişâm, II, 289-297).

Müslüman hukukçular, gerek iç hukuk gerekse milletlerarası hukuku ilgilendiren konularda mukabele kavramı üzerinde durup, mahiyet ve sınırlarını tartışmışlardır. Hakların korunmasına ilişkin birçok tedbir ve düzenlemenin insanın tabiatında mevcut karşılık verme duygusuna dayandığına dikkat çeken Cessâs, borçların yazılmasını tavsiye eden ayetin (Bakara: 282) uyarısına rağmen bu tür ilişkilerde bir belge düzenlenmemesi, şahit tutulmayıp rehin alınmaması halinde, hak inkâr edilince insanların diğer tarafa aynı şekilde veya daha fazlasıyla karşılık verip onu daha çok zarara uğratabileceğini, sonuçta her iki tarafın bundan maddi ve manevi zarar göreceğini aktarmıştır (Ahkâmü’l-Kur’ân, I, 535).[5]

 


[1] Erbakan: “Zeki Müren gibi muhalefetle iktidar Olunmaz!” – 29.12.2009 – Milliyet

[2] Hamidullah, İslam Peygamberi, I/194; Hamidullah, Muhammed, Hz. Peygamber’in Savaşları, Çev. Erinç Yurter, İstanbul 2002, s. 30.

[3] Vâkıdî, Kitâbü’l-Meğâzî, I/221.

[4] 1. Sîre, 3/58-59; Tabakât, 2/33.

[5] Bak: TDV İslam Ansiklopedisi – Ahmet Özel

0 0 votes
Değerlendirmeniz

Makale Paylaşım Sayısı: 

Ahmet AKGÜL

Ahmet AKGÜL

Yorumu Takip Et
Bildir
guest
12 Yorum
En Yeniler
Eskiler Beğenilenler
Inline Feedbacks
View all comments
Mus ab

Milli Çözümün Uyarıları Kurtuluş Reçetemizdir.
“Milli Görüş Lideri” Geçinen Oğuzhan Asiltürk’ün Milli Görüş’ün temel duruşuna aykırı tavırları ve Aziz Erbakan Hocamızın şahsını töhmet altında bırakacak sayısız iftiraları ortada. Aynı zamanda yapmış olduğu girişimler ve yönlendirmeler sayesinde Milli Görüş camiasının haklı davasına rağmen nasıl haksız duruma düştüğü ve seçim meydanlarında taşlandığı teşkilat mensupları tarafından bilinen bir gerçek. Tüm bu ihanetten öte girişimlerin sadece bir tanesini, hata en Milli Çözüm tarafından yapılmış olsaydı çarmıha gerilirdi. Vicdan, insanlık, adalet bu olmasa gerek. Ancak vicdanı çürümüşler bu gibi çifte standarda meyleder. Vicdanı daha körelmemiş olanlar sorabiliyor, ne yapalım? Makaleyi dikkatle okuyalım, neyin doğru neyin yanlış olduğunu samimiyetle idrak etmeye çalışalım. Ve Milli Çözüm uyarılarının ne kadar isabetli olduğunu fark edelim.

N. Gündüz

İman GERÇEĞİ GÖRMEK DEĞİLDİR. GEREĞİNİ YAPMAKTIR…
Biz Müslümanlar, şayet bulunduğumuz halden şikayet ediyorsak, ya iz’anımızda ya da ahlakımızda bir sorun var demektir. Biz Milli Görüşçüler olarak şu anda arzu ettiğimiz hayat şartları bakımından konumumuz, aldığımız mesafe eğer bir hiç ise, demek ki İslam davası uğrunda gösterdiğimiz çaba da bir hiçtir. Hasılı, ne yapıyor, ne kazanıyorsak, biz kazanıyoruz; ne kaybediyorsak kendimiz kaybediyoruz.
Bu gün ; idealleri ve hedefi olan, ümmetin durumunu dert edinmiş, dertli ve hüzünlü, Allah’ı Allah’ın davasını ve ümmetin kurtuluşunu herşeyin önüne geçirmiş ve hayatında hiç bir şeye bunlardan daha çok önem vermeyen, Aziz Erbakan Hocamızın en sadık talebesinin iş başına geçmesiyle bütün bu zorluklardan kurtulmamız mümkün olur.
Bu incelikleri bilip ve haksızlıklar karşısında susan tüm Milli Görüş camiası bu vebalden sorumludur.
Milli Görüşü bir tarikata çevirmek için uğraşanları gördükleri halde menfeatı gereği susan genel merkez ve parti yetkilileri, çok şey kaybettiğinizin ve bu sorumluluktan asla kurtulamayacağınızdan hiç endişe etmiyormusunuz?.. Ümmetin vebali sizin omuzlarınızda bunu hiç unutmayın. Ve bir daha düşünün kendinize gelin kazanan siz olursunuz?

Yakup G.

Kitabın Ortasından Konuşmak…
Bu makale bana daha önce Milli Çözüm Dergisinde yayınlanan “Hiciv ve Mizah Sanatı” makalesini hatırlattı. Tebliğ erlerine metodlar öğreten bu iki yazıdan da çok istifade ettim. Allah razı olsun.

Makalede geçen şu ifade tam olarak kitabın ortasından konuşmanın yansımasıdır;

“…ölçü şudur: Bir kimse kendi şahsi hukukuna ve çıkarlarına yönelik saldırıları dilerse bağışlayabilir, ancak kutsalına, davasına, davasının şahsı manevisi olan Zat’a yönelik hakaret ve haksızlıkların karşısında susması dilsiz şeytanlıktır.”

Ve yine makalede defalarca siyer-i Nebi’den verilen örnekler ve ayetlerle belirtilen kesin naslar bu konuda Mümince tavrın nasıl olması gerektiğini belirtmektedir.

Oğuzhan Asiltürk gibilerin durumu ise Fetih Suresi 29. Ayet içindeki şu Hakk sözlerin mefhumu muhalifinde saklıdır: “…kıyamete kadar O’nun yanında ve yolunda olanlar) da; inkârcı (zalimlere) karşı şiddetli (cesaretli, mert ve metin), kendi aralarında ise (gayet müsamahalı ve) merhametlidirler….” Yani Oğuzhan Asiltürk ve onun bu tavrını metod edinenler, yani inkarcı zalimlere müsamaha ve merhamet gösterip, hak dava erlerine şiddetli tutum sergileyenler, Allah ve Resulünün yanında ve yolunda değildirler…

Necati

HAMİYETSİZ HAİNLERİN HAYSİYETSİZLİĞİ!
Hâşâ; Allah’a, Kur’an’a, Resulüllah’a, İslami esaslara, ahlâki kurallara ve Hak davamızın şahsı manevisi olan Aziz Erbakan Hocamıza hakaret edenlere; “YUMUŞAK ÜSLUP” göstermek hamiyetsiz hainlerin haysiyetsizliğidir!
Üslup belirlerken mutlaka iki sorunun cevabını vermek gerekir:
1- KİMLERE KARŞI?
2- NASIL BİR ÜSLUP?
İşte münafıklar bu iki sorunun cevabını vermeden, hatta daha da ileri giderek Hak davamızın şahsı manevisi olan Aziz Erbakan Hocamıza hakaret edenlere bile; “Onlar gibi aynı şekilde karşılık vermemekten tatlı ve yumuşak üslup kullanmaktan” bahsetmektedir.
Oysa Kur’an-ı Kerim’de:
“KENDİ ARALARINDA gayet müsamahalı ve merhametli olmak”
“KÂFİRLERE VE MÜNAFIKLARA KARŞI şiddetli ‘sert ve caydırıcı’ davranmak, netlik, sertlik ve ciddiyet göstermek” emredilmektedir!
Kimlere karşı ve nasıl bir üslup gösterilmesi belirtilmeden, daha da ileri giderek davamıza ve liderimize karşı hakaret edenlere karşı: “ÜSLUBUNUZU YUMUŞATIN, ILIMLI VE TATLI SÖZLER KULLANIN!” gibi laflar ŞEYTAN FISILDAMASIDIR! Şeytanların sinsi fısıldamalarına uyanlar DİLSİZ ŞEYTAN olurlar!
Erbakan Hocamıza, Ahmet Hocamıza, Milli Görüş’e, Milli Çözüm’e her türlü hakaret ve hıyanet etmek ve hakaret ve hıyanet edenlere “YUMUŞAK ÜSLUP” göstermek HAMİYETSİZ HAİNLERİN HAYSİYETSİZLİĞİDİR!
İşte MİLLİ ÇÖZÜM; KİMLERE VE NASIL BİR ÜSLUP GEREKTİĞİNİ göstermektedir!

Orhan

Erbakan hocamıza (Davamıza) hakaret alay edenlere yumuşak.! Millî çözüm savunmasına ve hücumuna sert ve kırıcı.!!!
Erbakan hocamızin ve davamizin aleyhinende,alay edici yalan yanlış ve hakarete varan bazı açıklamalar kartel medyasında basinda one çıkmakta, bu hakaret alaycı yazı ve konuşmalara
Enguzel ve sert ve Mert cevabı
Milli çözüm dergisi vermekte,
Bu cevapları verirken bırakın teşekkür almayı sözde davamız ” yöneticisi ” ve üst yönetiminden,
Millî çözüme karşı ,sert tavırlar ” aman ha millî çözüm okumayın teşkilatlara almayın” talimatları devamlı duyduğumuz ve gördüğümüz olaylar.

Şu anki Millî görüş hareketinin başında olan şahıs,
“Üslubunuzu yumuşatın,
ılımlı ve tatlı sözler kullanın!..” deyip duran kişi
Erbakan hocamıza davamıza hakaret eden ve alay edenlere ,birkez olsun incitici söz söylememiştir.

Ama konu; Milli Çözüm dergisi olunca, şiddet ve asabiligini her fırsatta dava yöneticilerine talimat yağdırarak belirmiştir.

Ali ÇAĞLAYAN

Maide Suresinden…
Mâide 33
Allah’a ve Resulüne (bunlara bağlı adil bir devlete ve hükümete karşı) savaş açanların ve yeryüzünde (ülkesinde ve bölgesinde) bozgunculuk çıkaranların (anarşiye ve isyana kalkışanların) cezası; (vuruşma anında) öldürülmeleri, (çarpışma sonucu yakalananlardan tedhişçi ve tehlikeli olanların) asılarak idam edilmeleri (ve ibreti âlem olsun ve caydırıcılığı bulunsun diye herkese gösterilmeleri), veya (terörde çok ileri gitmiş, nice asker ve sivil masum insanı katletmiş, isyan ve bölücülüğe önderlik etmiş ise) elleriyle ayaklarının çaprazlama kesilmesidir. Yok eğer (istemeden ve bazı mazeret ve mecburiyetlerle anarşiye katılmış, sonra pişmanlık duymuşsa ve kendi bölgesinde kalması fitne ve fesada yol açacaksa, bunların ve yakınlarının da bulundukları) yerden (başka yörelere) sürgün edilmeleri (ve böylece uyumlu ve yararlı vatandaş haline gelmelerine fırsat verilmesidir). Bunlar (onların) dünyadaki rezillikleridir, ahirette ise onlar için daha büyük bir azap (var edilmiştir).

Mâide 34
Ancak, siz onlara güç yetirmenizden (terör şebekesini tepelemenizden) önce tevbe edip (anarşiden vazgeçen ve pişmanlıkla devlete teslimiyeti seçenler) hariçtir; (onlar için genel af çıkarmak suretiyle bu kandırılmış ve mecbur bırakılmış kimseleri yeniden topluma kazandırmak gerekir. Çünkü) Biliniz ki Allah da Bağışlayıcı ve Esirgeyicidir.

Mâide 35
Ey iman edenler! Allah’tan korkun (isyan etmekten sakının) ve O’na (yaklaştıracak ve zafere ulaştıracak) vesile (çare ve yöntem) arayın; (bu amaçla) O’nun yolunda cihad edin. (Böylece) Umulur ki kurtuluşa erersiniz.

Veysel

Bu dava sinmez!
Her dedikleri, her yaptıkları Milli Görüş tabanını siyasetten uzaklaştırıp bir cemaat-tarikat seviyesine indirgemek üzerine kurulu bu kafaların yarın biz siyaset konuşmayız demesi de bizi şaşırtmayacaktır. Ne hikmetse Aziz hocamıza, davamıza, partimize her türlü hakareti edenlere şefkat merhamet kapılarını sonuna kadar açan durmuş durduyan sıra Aziz hocamızın projelerine gelince, sıra bu projeleri savunanlara gelince ejderha kesiliyor ve kendi ile aynı ayarda bir sürü ayarsızı üstümüze salmaktan geri durmuyor. Bu nasıl bir çifte standart? Bu nasıl bir marazlı tavır?! Çöreklendiği makamda derdinin bu hareketi ileri götürmek yerine sindirip, ezip, yok etmek üzerine tavır takındığını artık bilmeyen yok.. Ancak o ve onun gibilere bu niyetleri sebebiyle Aziz Erbakan Hocamız cevap vermişti: “Bizi toprağa gömüp üzerimize beton dökmeye çalışanlar bilsin ki,
Bizi mağmaya da koysalar lav gibi fışkırıp o mağmadan çıkar, Yeni Dünyayı kurarız.”

Muhammet Seydi

ERBAKAN HOCAMIZI ANLAMANIN YOLU MİLLİ ÇÖZÜMÜ ANLAMAKTAN GEÇİYOR
Fazla söze gerek yok. Milli Çözümü anlayan, idrak eden ve kavrayan herkes Erbakan Hocamızı anlar ve gereğini yerine getirir. Gerisi teferruattır.

Ali ÇAĞLAYAN

Allah Yardımcımız Olsun
Şiir; duadır, hikmettir, etkili tebliğ aracı, vakti geldiğinde özel bir silah ve mektup içeriğine haizdir.
Kur’an ı Azimüşşanın şiirsel bir yanı da vardır.
Ortaya söylendiğinde hukuken sakıncalı durumlardan koruyan iletişim yoludur.
Efendimizin şiir ve şairlerini övdüğü, şiirle etkli mücadele ve meshiyetle bağlantı kurması, Milli Çözüm sadıklarına müjde yerindedir. Bu işaretle asrımızda bu metodu en etkin Milli Çözüm kullanmaktadır.
Ülkemiz ve bölgemiz tarihin en önemli günlerini yaşamaktadır. Allah yardımcımız olsun.

Abdullah Alp

SUSANLAR KUSANDAN ALÇAK!
SUSANLAR KUSANDAN ALÇAK!

Bir mü’mine, iftiraya

Susanlar, kusandan alçak!

Her hileye, entrikaya

Susanlar, kusandan alçak!

Tek Allah’a biat eden

Malla canla, cihat eden

Kutlu Zat’a, isnat eden

Susanlar, kusandan alçak!

“Hırsız” diyen, Hocasına

Lanet karı, kocasına

Kül atılmış, goncasına

Susanlar, kusandan alçak!

Vicdan sönmüş, yok gayreti

Ne tepkisi, ne hayreti

“Dilsiz Şeytan”, çok iğreti

Susanlar, kusandan alçak!

Hoca gibi şahsiyeti

Tan edenin, pis niyeti

Yok bunların, haysiyeti

Susanlar, kusandan alçak!

Unutma, fani cihandır

Hakkı tutan, şeref Han’dır

Elbet hayat, imtihandır

Susanlar, kusandan alçak!

İslam, Allah yapısıdır

Saadet, Hak kapısıdır

Münafıklar, kir pasıdır

Susanlar, kusandan alçak!

Milli Görüş, Hak’ka ricat

Dik durmayan, bulmaz necat

Ey vefakâr, ehli cihat

Susanlar, kusandan alçak!

Kalbi kara, AK sanıyor

Adı HAS ya, pak sanıyor

Cahil onu, HAK sanıyor

Susanlar, kusandan alçak!

Haydi diril, doğrul artık

Dost uğrunda, yoğrul artık

Hainlerden, kurtul artık

Susanlar, kusandan alçak!

Ali ÇAĞIL

ELİF.ÇAGIL

Yuh Olsun !
Bu davada önde olup Yahudiyi dost edinenler ,
Sizden daha aşağılık varlık olamaz asla !
Hocamızın yanında zehir elinde bekleyenler…
Yazık size, yuh size nasipsiz alçaklarsınız
Dünya ve Ahirette hesap sorulacaksınız …

Harun Yahya AKYÜZ

ŞEYTAN VE AVANESİ EMEKLİLİĞE AYRILMADIĞINA GÖRE MÜNAFIKLARLA VE KAFİRLERLE SON NEFESİMİZE KADAR MÜCADELE ETMEK HER ŞUURLU MÜMİNİN GÖREVİDİR
Oğuzhan Asiltürk tam elli yıla yakın bir zamandır, Siyonizmin Türkiyedeki en etkin adamı olarak başrolde kendisine verilen görevi çok ustaca oynayarak, bugüne kadar Milli Görüş camiasının kandırılmaya müsait takımını istediği gibi yönlendirmeyi başarmıştır. Şu yazı yayınlandıktan kısa süre sonra dahi, partililerden çatırtı sesi gelmeye başladı. Birçoğu, “Efendim ne gerek var böyle şeylere. Yıllardır konuşuldu da ne oldu. Biz de bazı konularda dertliyiz ama fitne çıkmasın diye susuyoruz” gibi aslında hem mıhına hem nalına cinsinden kıvırtma yoluna giden teşkilat mensupları bu yolla kendilerine kılıf bulmaya yönelmişlerdir. Halbuki zerre kadar imanı, insafı, vicdanı ve şuuru olan birisi şunu kendi kendisine sorabilmeli. Yahu bu adamlar, Merhum Erbakan Hocamıza tüm dünyanın gözleri önünde iftira atarken ve teşkilatları yıkıcı tavırlar sergilerken halâ daha bunlara göz yumup, sineye çekip sessiz mi kalacağız? Bu durumda susanlar kusanlardan daha alçak olur sözü gereği o alçaklardan olursam halim nice olur diye bir insanın kendi kendine sorması ve cavabını bulması gerekmez mi? O. Asiltürk için insanlar şereflerini neden ayaklar altına alırlar ki? Partinin ve Milkonun geldiği şu duruma bir bakarmısınız. İnsanlara umut olmaktan çıkmış, tam bir rezalet dönemi yaşanmaktadır. Bunun sorumlularından hesap sorulmayacak mı? zannediliyor. Tüsiat artıklarıyla kafa kafaya verip ayarsızlıklarını tescilleyenler kadar, onlara destek verenlerde aynı halkada hesap vereceklerini hiç düşünmüyorlar mı? Bir Agd veya Sp il başkanlığına tüm değerlerini satabilmekten bir adım dahi geri durmayan zihniyetle nereye varılabilir?. Gerçekleri söylemekten aciz bir kadroyla hedefe nasıl ulaşılabilir?

ÖZEL YAZILAR

YORUMLAR

Son Yorumlar
12
0
Yorumunuzu okumaktan memnuniyet duyarızx