\u00a0<\/p>\n
HAYAT; SERAB, HAK\u0130KAT \u0130SE; RABB!..<\/span><\/strong><\/p>\n \u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 <\/span><\/p>\n Her t\u00fcrl\u00fc k\u00fcf\u00fcr ve k\u00f6t\u00fcl\u00fcklerin \u015fu \u00fc\u00e7 g\u00fcnahtan do\u011fdu\u011funu g\u00f6r\u00fcyoruz. “3H”<\/strong> olarak hat\u0131rda tutaca\u011f\u0131m\u0131z bu ana\u00e7 g\u00fcnahlar;<\/span><\/p>\n 1- Hakaret<\/span><\/strong> (Hakir g\u00f6rmek),<\/span><\/p>\n 2- H\u0131rs<\/span><\/strong> (A\u015f\u0131r\u0131 istek),<\/span><\/p>\n 3- Haset<\/span><\/strong> (K\u0131skan\u00e7l\u0131k ve \u00e7ekememek)tir.<\/span><\/p>\n Hakaret:<\/span><\/strong> Kendisini \u00fcst\u00fcn ve \u00f6nemli, kar\u015f\u0131s\u0131ndakini ise basit ve de\u011fersiz zannetmek… Ba\u015fkalar\u0131n\u0131 hor ve hakir g\u00f6rmek; nefsani bir gururla b\u00fcy\u00fcklenip, rakip g\u00f6rd\u00fcklerini k\u00fc\u00e7\u00fcmsemektir. Azazil’i \u0130blis yapan bu d\u00fc\u015f\u00fcncedir. Bu g\u00fcnah\u0131 ilk defa \u015feytan i\u015flemi\u015ftir.<\/span><\/p>\n H\u0131rs:<\/span><\/strong> Doyumsuz arzular, a\u015f\u0131r\u0131 tutkular ve nefsani duygular demektir. Akl\u0131 \u00f6rten, vicdan\u0131 k\u00f6relten, gaflete ve \u015fehvete s\u00fcr\u00fckleyen d\u00fc\u015f\u00fcncelerdir. Hz. Adem’i ve Havva validemizi sonunda pi\u015fman ve peri\u015fan olacaklar\u0131 duruma d\u00fc\u015f\u00fcren i\u015fte bu h\u0131rs ve hevestir.<\/span><\/p>\n Haset:<\/span><\/strong> \u0130nsanlara verilen nimet ve faziletleri onlara reva g\u00f6rmemek… \u00d6zellikle yak\u0131nlar\u0131n\u0131n ve tan\u0131d\u0131klar\u0131n\u0131n maddi ve manevi ho\u015fluklar\u0131n\u0131 ve huzurlar\u0131n\u0131 k\u0131skan\u0131p \u00e7ekememek… Ve bir bak\u0131ma Allah’\u0131n takdir ve taksimini be\u011fenmemektir. Bu k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc ilk i\u015fleyen; Hz. Adem’in o\u011flu Kabil’dir ki, haset y\u00fcz\u00fcnden karde\u015fi Habil’i \u00f6ld\u00fcrmekten \u00e7ekinmemi\u015ftir.<\/span><\/p>\n Hakaret’in sebebi kibir ve enaniyet; ac\u0131 meyvesi ise hile ve h\u0131yanettir.<\/span><\/strong><\/p>\n H\u0131rs’\u0131n sebebi gaflet, neticesi ise; hasaret ve mahrumiyet’tir.<\/span><\/strong><\/p>\n Haset’in sebebi vicdan kirlili\u011fi ve iman zafiyeti; neticesi de cinayet ve m\u00fcsrifliktir, yani fitne ve fesada y\u00f6nelmektir.<\/span><\/strong><\/p>\n Kibir ve Hakaret’in ilac\u0131: Vahdet (Birlik).<\/span><\/strong><\/p>\n H\u0131rs ve Heves’in ilac\u0131: Kanaat.<\/span><\/strong><\/p>\n Haset ve Fesat’l\u0131\u011f\u0131n ilac\u0131: Uhuvvet (Karde\u015flik)tir.<\/span><\/strong><\/p>\n Her zerrenin ve herkesin Allah’tan gelip, Allah’a d\u00f6nece\u011fini… Canl\u0131 cans\u0131z, her \u015feyde Y\u00fcce Yarat\u0131c\u0131’n\u0131n tecelli ve tezah\u00fcr etti\u011fini… Kendisini m\u00fc’minlerin; m\u00fc’minleri cemiyetin; cemiyeti ise \u00e2lemlerin bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu ve hepsinin de Rabbimizin eseri ve nefhas\u0131 olarak meydana geldi\u011fini bilen ve “kesret i\u00e7indeki vahdeti” <\/strong>(\u00e7okluk g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc i\u00e7indeki ger\u00e7ek birli\u011fi) g\u00f6ren bir insan; yarat\u0131l\u0131\u015f s\u0131rr\u0131na ve iman huzuruna ermi\u015f demektir.<\/span><\/p>\n Elbette k\u00fcfre, k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011fe ve nank\u00f6rl\u00fc\u011fe tepki g\u00f6stermek ve bunlar\u0131 terbiye etmek de, bir kulluk g\u00f6revimiz ve olgunluk gere\u011fimizdir. Ama bu uyarma ve \u00f6nlem alma g\u00f6revimizi yaparken de; toplumdaki fas\u0131klar\u0131 ve te\u015fkilattaki m\u00fcnaf\u0131klar\u0131 tan\u0131t\u0131rken de: Kendi v\u00fccudumuzdaki kanser urlar\u0131n\u0131 ve kangren \u00e7\u0131banlar\u0131n\u0131 kurutmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r gibi hareket etmelidir.<\/span><\/strong><\/p>\n \u00c7\u00fcnk\u00fc; “bebe”<\/strong>lerin “gebe”<\/strong>lere, “gebe”<\/strong>lerin ise “ebe”<\/strong>lere ihtiyac\u0131 oldu\u011fu da asla unutulmamas\u0131 gereken bir ger\u00e7ektir.<\/span><\/p>\n Ak\u0131llar\u0131 ve ahl\u00e2klar\u0131 farkl\u0131 da olsa, bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131 ve ya\u015fam tarzlar\u0131 uymasa da; bebelerin, gebelerin ve ebelerin birbirine katlanmak zorunda olduklar\u0131n\u0131 kim ink\u00e2r edebilir?<\/span><\/p>\n “M\u00fcsl\u00fcmanlar tek bir v\u00fccut gibidir. Her insan, ayn\u0131 bedenin ayr\u0131 bir organ\u0131 yerindedir.”<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n “\u0130nsanlar, ya dinde karde\u015fimiz ya yarat\u0131l\u0131\u015fta e\u015fitimizdir. \u0130nsanlar, bir tara\u011f\u0131n di\u015fleri gibi e\u015fit (haklara sahip)tir.”<\/span><\/em><\/strong> mealindeki hadislerin hikmet ve hedefini iyi d\u00fc\u015f\u00fcnmelidir.<\/span><\/p>\n Hi\u00e7bir \u015fekilde ve hi\u00e7bir bahane ile: “Ba\u015fkas\u0131ndan bize ne… Neme laz\u0131m.”<\/em><\/strong> denilmeyecek, bunun yerine:<\/span><\/p>\n “8 milyar\u0131n hepsi bize laz\u0131m”<\/span><\/em><\/strong> \u015feklinde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclecek ve bu sorumlulukta hareket edilecektir.<\/span><\/p>\n Ve zaten; Milli \u015fuur, insani onur ve vicdani huzur da bu de\u011fil midir?<\/span><\/p>\n Ay\u015fe I\u015f\u0131k G\u00fcl Han\u0131m’\u0131n bir hikmet meyvesi ve rahmet eseri olan R.A.B.[1] <\/span>roman\u0131n\u0131n sonunda dile getirdi\u011fi gibi: <\/span><\/p>\n Her \u015fey ve herkes bir ayna yerindedir. Ve insan o aynalarda kendisinin farkl\u0131 y\u00f6nlerini seyretmektedir!..<\/span><\/strong><\/p>\n Evet:<\/span><\/p>\n “Bizim o kadar \u00e7ok versiyonumuz var ki; bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z her yerde, her \u015feyde ve herkeste kendimizi g\u00f6r\u00fcyoruz…<\/span><\/strong><\/p>\n Biz asl\u0131nda ba\u015fkas\u0131n\u0131 de\u011fil, kendimizi ar\u0131yoruz. Kendimizi buldu\u011fumuz ve bildi\u011fimiz kadar da Rabbimize ula\u015f\u0131yoruz…<\/span><\/strong><\/p>\n \u0130nand\u0131\u011f\u0131m\u0131z, inanmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z; sevdi\u011fimiz, sevmedi\u011fimiz; sadece kendimiziz…<\/span><\/strong><\/p>\n Sava\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z, bar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z; \u00f6zledi\u011fimiz, bekledi\u011fimiz hep kendimiz ve \u00f6z benli\u011fimiz…<\/span><\/strong><\/p>\n Kendimizi kendimize tan\u0131tmak ve kan\u0131tlamak en b\u00fcy\u00fck derdimiz…<\/span><\/strong><\/p>\n Bizim geldi\u011fimiz yer, gitti\u011fimiz yer; \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131z yer, vard\u0131\u011f\u0131m\u0131z yer; hep kendimiz.<\/span><\/strong><\/p>\n K\u0131nay\u0131p ele\u015ftirdi\u011fimiz, k\u0131skan\u0131p esirgedi\u011fimiz; ihsanlarda bulundu\u011fumuz, hayran oldu\u011fumuz; kin tutup nefret duydu\u011fumuz; alk\u0131\u015flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z, ta\u015flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z; onaylad\u0131\u011f\u0131m\u0131z, kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131z, hepsi, evet hepsi kendimiz.<\/span><\/strong><\/p>\n Att\u0131\u011f\u0131m\u0131z her ad\u0131mda ve ald\u0131\u011f\u0131m\u0131z her tav\u0131rda; kendimize ve \u00f6z\u00fcm\u00fcze biraz daha yakla\u015f\u0131yoruz.<\/span><\/strong><\/p>\n Amac\u0131m\u0131z; tayin ve takdir edilen en ileri durumumuza, makam-\u0131 maksudumuza ula\u015fmak… Bir g\u00fcn O’nun \u00e7ehresinde kendi \u00e7ehremizi, “Rahman suretinde yarat\u0131lan suretimizi” seyre koyulmak!..<\/span><\/strong><\/p>\n “Biz Allah’a aitiz ve \u015f\u00fcphesiz O’na d\u00f6n\u00fcc\u00fcleriz”[2] <\/span><\/em><\/strong>ayetinin kutsi hikmetine ve gizemli hedefine kavu\u015fmak…<\/span><\/strong><\/p>\n Ba\u015fkalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcp i\u011frendiklerimiz, kendi gizli \u00e7irkinliklerimiz; onlarda fark edip be\u011fendiklerimiz kendi g\u00fczelliklerimiz ve olumlu \u00f6zelliklerimizdir.<\/span><\/strong><\/p>\n Ba\u015fkalar\u0131 bizim aynam\u0131z gibidir. Aynadaki y\u00fcz\u00fcm\u00fczde g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz kirler, \u00e7i\u011flikler ve \u00e7irkinlikler nedeniyle aynalara k\u0131zmak ve onlar\u0131 k\u0131rmaya kalk\u0131\u015fmak yerine, kendi nefsimizi ve \u00f6z benli\u011fimizi d\u00fczeltmeye \u00e7al\u0131\u015fmak; daha ak\u0131ll\u0131 ve yararl\u0131 bir giri\u015fimdir.<\/span><\/strong><\/p>\n Hz. Ali Efendimizin:<\/span><\/strong><\/p>\n “\u0130yili\u011fim de, k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcm de sadece kendimedir. Kime k\u00f6t\u00fcl\u00fck ettimse, kendime ettim; kime iyilik ettimse, yine kendime ettim. Kim bana k\u00f6t\u00fcl\u00fck etti, o bendim… Kim bana iyilik etti, o da bendim.”<\/span><\/em><\/strong> s\u00f6zleri, hikmet ve hakikatin ta kendisidir…<\/span><\/p>\n Mutlak hakikat “TEK”<\/strong>ti ve vuslat o ger\u00e7e\u011fe eri\u015fmekti. Yani damlalar\u0131n deryaya kar\u0131\u015f\u0131p birle\u015fmesiydi. B\u00fct\u00fcn Hak dinler bu hakikatin \u00f6\u011fretileri, b\u00fct\u00fcn diller bu hikmetin ifadeleriydi. \u0130nsanlardan cinlere, madenlerden meleklere, hayvanlardan havaya ve g\u00f6klere; g\u00f6r\u00fcnen ve g\u00f6r\u00fcnmeyen her \u015fey, ayn\u0131 enerji nurunun farkl\u0131 boyutlardaki g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleriydi. Ve ayette buyruldu\u011fu gibi:<\/span><\/p>\n “G\u00f6klerin ve yerin nuru Allah-u Te\u00e2l\u00e2 Hazretleriydi.”<\/span><\/em><\/strong><\/p>\n Hay\u0131rlar da \u015ferler de, sevin\u00e7ler de kederler de, hep ayn\u0131 kayna\u011f\u0131n eseriydi. Allah; e\u015fi, benzeri, dengi, veziri ve neziri olmayan “Ehad-Bir-Tek”<\/strong>ti.<\/span><\/p>\n O’nun d\u0131\u015f\u0131nda her \u015feyin e\u015fiti, kar\u015f\u0131t\u0131, orta\u011f\u0131 ve benzeri vard\u0131, olabilirdi.<\/span><\/p>\n \u00d6rne\u011fin bir insan\u0131n aynadaki g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc; kendisinin ayn\u0131s\u0131 de\u011fildi ama gayr\u0131s\u0131 da de\u011fildi… Aynadaki g\u00f6r\u00fcnt\u00fc -1, kendi bedeni +1, bunlar\u0131n toplam de\u011feri ise; 0 (s\u0131f\u0131r) ederdi!?<\/span><\/p>\n Bir insan\u0131n herhangi bir uzvu; o insana aitti ama o insan demek de\u011fildi. Bunun gibi, her \u015fey ve herkes Allah’\u0131n eseriydi, O’nun tecellisiydi ama h\u00e2\u015f\u00e2, bunlara Allah denemezdi…<\/span><\/p>\n Bu ger\u00e7e\u011fi kavrayan; nefsani ve \u015feytani duygular\u0131n esaretinden kurtulup kendi kendisini y\u00f6netmeyi ba\u015faran, ba\u015fkalar\u0131n\u0131 da y\u00f6nlendirebilirdi. Yani lider konumuna y\u00fckselirdi. Ger\u00e7ek ve \u00f6rnek lider; Hz. Muhammed’di (SAV). O, b\u00fct\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n ve insanl\u0131\u011f\u0131n; hem \u00e7ekirde\u011fi, hem meyvesi, hem lideriydi…<\/span><\/p>\n \u00d6z ruh, \u00f6z ak\u0131l ve \u00f6z hayat, Hz. Muhammed Aleyhisselam oldu\u011funa g\u00f6re, her insan\u0131n f\u0131trat\u0131nda O’nun bir hissesi ve eseri var demekti.<\/span><\/p>\n R.A.B’daki anlat\u0131m\u0131yla:<\/span><\/p>\n “D\u00fcnya bir podyum, hayat ise bir defileydi. Allah taraf\u0131ndan yarat\u0131lm\u0131\u015f b\u00fct\u00fcn kavramlar; \u00f6nce bitkiler, sonra hayvanlar, en sonra da insanlar taraf\u0131ndan somut bi\u00e7imde belirtilmeyi ve sergilenmeyi sab\u0131rs\u0131zl\u0131kla beklemekteydi. Podyuma \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131p seyircilerce izlenecek olan o kavramlardan baz\u0131lar\u0131 kabul g\u00f6r\u00fcrken, baz\u0131lar\u0131 g\u00f6rmeyecekti. Fakat o kavramlar\u0131n hi\u00e7birinin soyut \u00f6zleriyle \u00e7\u0131plak olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcp anla\u015f\u0131lmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn olmad\u0131\u011f\u0131ndan, temelde a\u015fk\u0131n “ac\u0131 ve haz” <\/strong>adl\u0131 iki z\u0131t y\u00fcz\u00fcnden t\u00fcretilmi\u015f olan; merhamet-hiddet, emniyet-ihanet, izzet-acziyet, m\u00fclkiyet-fakr-u zaruret vb. kavramlar\u0131n kendilerini g\u00f6stermeleri i\u00e7in; \u00f6nce \u00e7e\u015fitli elbiselere b\u00fcr\u00fcnmeleri gerekliydi. \u0130nsan ister davet etsin, ister etmesin; farkl\u0131 giysilere b\u00fcr\u00fcn\u00fcp kap\u0131s\u0131na gelen o kavramlarla muhakkak y\u00fczle\u015fecekti. O elbiselerin i\u00e7inde neler yoktu ki; h\u0131rs\u0131z, polis, fahi\u015fe, rahibe, anne, baba, \u00f6\u011fretmen, \u00f6\u011frenci, doktor, hasta, i\u015f\u00e7i, patron, dost, d\u00fc\u015fman… Allah, yaratt\u0131\u011f\u0131 b\u00fct\u00fcn bu elbiselerin; bir insan\u0131n \u00f6nce ruhu, sonra bedeni arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tan\u0131t\u0131lmas\u0131n\u0131 murad etmi\u015fti. Bireysel ruhlar birer mankendi. Yazg\u0131, d\u00fcnyaya g\u00f6nderilen b\u00fct\u00fcn bireysel ruhlara \u00e7e\u015fitli kost\u00fcmler bi\u00e7mi\u015fti. Her renk bir ismi, her desen bir duyguyu, her modelse bir fikri canland\u0131rmakla g\u00f6revliydi.<\/span><\/p>\n B\u00fcr\u00fcnd\u00fckleri her etiket, \u00fczerlerine ge\u00e7irdikleri her duygusal elbise, g\u00f6zlerine inen yeni bir perde demekti. Beden g\u00f6z\u00fc ile g\u00f6r\u00fclemeyen, yaln\u0131z g\u00f6n\u00fcl g\u00f6z\u00fc ile fark edilebilen bu pe\u00e7eler, beden g\u00f6zlerinin ger\u00e7e\u011fi apa\u00e7\u0131k g\u00f6rebilmelerine olanak vermiyordu. O pe\u00e7eleri s\u0131y\u0131r\u0131p atmalar\u0131 i\u00e7in, arzulardan ve dolay\u0131s\u0131yla da ac\u0131lardan kurtulmalar\u0131 gerekiyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm ac\u0131lar arzulardan, t\u00fcm arzularsa beklentilerden kaynaklan\u0131yordu. Yani en g\u00fc\u00e7l\u00fc, en iyi, en zengin, en g\u00fczel, en sayg\u0131n olma beklentisinden… Daha da derine inildi\u011finde, en b\u00fcy\u00fck olma beklentisinin alt\u0131nda yatan ana nedene ula\u015f\u0131l\u0131yordu: Hi\u00e7 kimseye ve hi\u00e7bir \u015feye muhta\u00e7 bulunmamak, ihtiya\u00e7s\u0131z olmak, kendi kendine yeter konuma ula\u015fmak, k\u0131sacas\u0131 tanr\u0131 olmak!? Yani veren olmak, alan olmamak. \u0130\u015fte maddi ve bedenli olarak ula\u015f\u0131lmas\u0131 olanaks\u0131z olan bu \u00fctopya, Yaratan ile yarat\u0131lan aras\u0131ndaki en kal\u0131n, y\u0131rt\u0131lmas\u0131 en zor perdeyi olu\u015fturuyordu. \u0130nsan psikolojisinin en derin katmanlar\u0131nda yer alan bu c\u00fcretli e\u011filim; zavall\u0131 insan\u0131n bilgisizli\u011finden, Rabbini lay\u0131\u011f\u0131nca tan\u0131yamam\u0131\u015f olmas\u0131ndan ileri geliyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc O’nun orta\u011f\u0131 yoktu ve hi\u00e7bir zaman olmayacakt\u0131. Tanr\u0131l\u0131k iddias\u0131na kalk\u0131\u015fmak, ikinci bir yaratandan s\u00f6z etmek olurdu ki bu en b\u00fcy\u00fck su\u00e7tu.<\/span><\/p>\n D\u00fcnya podyumundaki hayat defilesi muhte\u015femdi. Sefaleti sergileyen, azg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve a\u015f\u0131r\u0131l\u0131\u011f\u0131 sembolize eden, cesareti, kanaati, \u015fefkati, sabr\u0131 vb. temsil eden kost\u00fcmler, kader yazg\u0131s\u0131 taraf\u0131ndan manken ruhlar\u0131n \u00fcstlerine giydirilip \u00e7a\u011flar boyunca art arda podyuma \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131yordu. O elbiselerin yar\u0131s\u0131 ate\u015ften, yar\u0131s\u0131 nurdan yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131; ancak bunun \u00f6nemi yoktu. \u00c7\u00fcnk\u00fc giysiler, bir insan\u0131n y\u00fcklendi\u011fi misyonu, yani ger\u00e7e\u011fi bulma oyununda canland\u0131raca\u011f\u0131 rol\u00fcyd\u00fc. Rollere tak\u0131l\u0131p kalanlardan baz\u0131lar\u0131 kendilerini \u00e7ok y\u00fcce g\u00f6r\u00fcp aldanarak, baz\u0131lar\u0131 \u00e7ok a\u015fa\u011f\u0131l\u0131k sanarak, \u00f6z\u00fcnde bir ve e\u015fit olduklar\u0131n\u0131 hat\u0131rlayamayacaklard\u0131.<\/span><\/p>\n \u00c7\u00fcnk\u00fc kendilerini \u00f6zel ve ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 hisseden o ki\u015filer; bulunduklar\u0131 konuma, “imtihan eseri ve g\u00f6rev gere\u011fi” geldiklerini unutmu\u015flard\u0131. Toplumu olu\u015fturan bireysel ruhlar, hem bir bedene benzeyen toplumun ya\u015fayabilmesi, s\u00fcreklili\u011finin sa\u011flanabilmesi i\u00e7in, hem de ger\u00e7e\u011fi arayanlara \u0131\u015f\u0131k tutabilmesi i\u00e7in o elbiseleri ta\u015f\u0131yorlard\u0131. Ama ikilikten ayr\u0131lamayan, birli\u011fi asla anlayamazd\u0131.<\/span><\/p>\n Toplum, sanki bir tek bedendi. \u0130nsanlarsa o bedenin h\u00fccreleriydi. Kimi insan beyin, kimi mide, kimi el, kimi ayak, kimi de g\u00f6z, kulak h\u00fccresi gibiydi. \u0130nsan\u0131n ki\u015fili\u011fini olu\u015fturan iyi k\u00f6t\u00fc b\u00fct\u00fcn kavramlar, sadece ruhunda de\u011fil, bedeninde de \u00e7e\u015fitli doku, organ ve yap\u0131 ta\u015flar\u0131 olarak yerlerini alm\u0131\u015flard\u0131. \u00d6rne\u011fin g\u00fclmek bir duyguydu ve bedende hormon olarak yer alm\u0131\u015ft\u0131. Bedenin \u00e7e\u015fitli yerlerinde, ruhundaki negatif kavramlara benzeyen asitler ve t\u00fcrl\u00fc mikroplar vard\u0131 ve onlar bile, bedene gerekliydi. Toplumda da, iyisiyle k\u00f6t\u00fcs\u00fcyle her \u00e7e\u015fit insan\u0131n olmas\u0131 takdir edilmi\u015fti. \u0130nsanlar\u0131n toplum i\u00e7indeki g\u00f6revlerinin ayr\u0131 olmas\u0131, de\u011ferlerinin ayr\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermezdi.[3] \u00c7\u00fcnk\u00fc as\u0131l de\u011ferleri; inan\u00e7la, ahl\u00e2kla ve insanl\u0131\u011fa sa\u011flad\u0131klar\u0131 yararlarla belirlenecekti.<\/span><\/strong><\/p>\n “Ger\u00e7ekte sadece ‘O’ <\/strong>vard\u0131, ba\u015fkas\u0131 denilenler sadece ge\u00e7ici g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler ve hissedilen hayaller gibiydi. Kendini ba\u015fkalar\u0131ndan ayr\u0131 sananlar ve herkesin, “Mutlak Bir”<\/strong>in farkl\u0131 tezah\u00fcr ve tecellileri oldu\u011funu kavrayamayanlar i\u00e7in bu d\u00fcnya adaletsiz gelebilirdi. Fakat Allah’\u0131n en \u00f6nemli \u00f6zelliklerinden birisi Adil olmas\u0131 de\u011fil miydi? Bu \u00f6zelli\u011finin yans\u0131mas\u0131 olarak, herkese e\u015fit g\u00fczellikte bir kalp vermi\u015fti. Farkl\u0131 ya\u015fam bi\u00e7imlerini deneyimleyen ve sahneleyen kimseler hep ayn\u0131 hakikatin farkl\u0131 suretlerdeki g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleriydi. Bir kesim zenginli\u011fi deneyimlerken, bir kesim de yoksullu\u011fu deneyimliyordu. Ama her \u015fey ger\u00e7ekte oldu\u011fundan farkl\u0131 alg\u0131lan\u0131yordu. Zengin rol\u00fcn\u00fc canland\u0131ran ki\u015filer daha \u015fansl\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnse de, asl\u0131nda ger\u00e7e\u011fi daha \u00e7abuk ve daha kolay kavramada yoksul rol\u00fcn\u00fc canland\u0131ran ki\u015filer daha \u015fansl\u0131yd\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc ac\u0131 \u00e7ekmeden, zoru y\u00fcklenmeden ve aciz duruma d\u00fc\u015fmeden hi\u00e7 kimse kullu\u011funu kavrayam\u0131yordu. Evrenin her yerinde en ilkelinden en geli\u015fmi\u015fine kadar \u00e7e\u015fitli ya\u015fam formlar\u0131 bulundu\u011fu gibi; k\u0131yamete kadar d\u00fcnyan\u0131n her yerinde, en a\u015fa\u011f\u0131s\u0131ndan en yukar\u0131s\u0131na kadar her t\u00fcrl\u00fc ki\u015filik bulunacakt\u0131. E\u011fer herkes ayn\u0131 telden \u00e7alsayd\u0131, melodi ortaya nas\u0131l \u00e7\u0131kacak, ger\u00e7ek nas\u0131l anla\u015f\u0131lacakt\u0131? Ger\u00e7ek, farkl\u0131 seslerin uyumunda sakl\u0131yd\u0131. Herkes ayn\u0131 kal\u0131ptan \u00e7\u0131km\u0131\u015f gibi, ayn\u0131 \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcnseydi hayat\u0131n hi\u00e7bir anlam\u0131 olmazd\u0131. Hayat\u0131n tad\u0131 ve tuzu bu farkl\u0131l\u0131klard\u0131. Olgunla\u015fman\u0131n ve huzura ula\u015fman\u0131n s\u0131rr\u0131; herkesin birbirinin sesine kulak vermesinde, sab\u0131rla dinlemeyi ve sayg\u0131 g\u00f6stermeyi \u00f6\u011frenmesinde aranmal\u0131yd\u0131. Farkl\u0131 ifadeler, ayn\u0131 ger\u00e7e\u011fin tan\u0131mlar\u0131yd\u0131.” <\/span><\/p>\n Allah, en g\u00fczel isimlerin sahibiydi ve m\u00fckemmel olan bir tek O’ydu. Bu y\u00fczden O’ndan daha \u00e7ok \u00f6vg\u00fcye, hayranl\u0131\u011fa, sevgiye, sayg\u0131ya de\u011fer hi\u00e7bir \u015fey yoktu. Bu \u015fa\u015fmaz ger\u00e7e\u011fin, yarataca\u011f\u0131 \u015fuurlu bir varl\u0131k taraf\u0131ndan takdir ve tasdik edilmesini istiyor, Kendisini gere\u011fince tan\u0131y\u0131p, lay\u0131\u011f\u0131nca sevebilecek bir kul yaratmay\u0131 diliyordu. \u00d6yle bir kul ki: “G\u00f6nl\u00fcnde b\u00fct\u00fcn her \u015feyi ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 halde hi\u00e7bir a\u011f\u0131rl\u0131k hissetmesin, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 t\u00fcm zorluklara kar\u015f\u0131n, yine de Rabbine hi\u00e7bir zaman isyan etmesin, O’ndan ayr\u0131 olsa bile daima O’nunla beraber olsun ve nereye giderse gitsin O’nu hi\u00e7 unutmas\u0131n, daima ans\u0131n ve O’nunla aras\u0131na hi\u00e7bir \u015feyin girmesine izin vermesin.” murad buyrulmu\u015ftu. \u0130nsan denen gizemli varl\u0131\u011f\u0131n yarat\u0131l\u0131\u015f gayesi i\u015fte buydu. Oysa Rabbini daima ans\u0131n diye yarat\u0131lan insan, maalesef \u00e7ok nank\u00f6r oluyordu. \u0130htiya\u00e7 duydu\u011fu her \u015feyi hat\u0131rlay\u0131p pe\u015finden ko\u015fuyor ama, Rabbini lay\u0131\u011f\u0131nca anmay\u0131 ve aramay\u0131 akl\u0131n\u0131n ucundan bile ge\u00e7irmiyordu.<\/span><\/strong><\/p>\n \u0130nsan\u0131n; hem d\u00f6rt bir yan\u0131 aynalarla kapl\u0131yd\u0131, hem bizzat kendisi bir aynayd\u0131, fakat aynaya dikkatli bakmay\u0131 ve yaz\u0131l\u0131 duran ger\u00e7e\u011fi okumay\u0131 \u00e7o\u011fu zaman ba\u015faram\u0131yordu. \u00dcstelik arad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulmak i\u00e7in gerekli her t\u00fcrl\u00fc donan\u0131ma sahip bulunuyordu. Her varl\u0131k ger\u00e7e\u011fi yans\u0131tan bir aynayd\u0131 ve her biri kendi i\u00e7inde nice s\u0131rlar\u0131 ta\u015f\u0131yordu. Her \u015fey biricikti, fakat mikrodan makroya kadar her \u015fey ayn\u0131 s\u0131rr\u0131 sakl\u0131yordu. Her 1 varl\u0131k, 2 farkl\u0131 y\u00fcze sahipti, 3 ana katmandan olu\u015fuyor ve 4 asal d\u00f6nem ge\u00e7iriyordu. Her 1 varl\u0131k, 5 ayr\u0131 duyarga i\u00e7eriyor, 6 de\u011fi\u015fik y\u00f6nde duruyor ve kendi i\u00e7inde 7 derece anlam ta\u015f\u0131yordu. Her 1 varl\u0131\u011f\u0131n 8 \u00e7e\u015fit yetene\u011fi, 9 temel i\u00e7g\u00fcd\u00fcs\u00fc ve say\u0131s\u0131z eseri vard\u0131. \u00c2lemlerin Rabbi olan ALLAH, t\u00fcm yaratt\u0131klar\u0131n\u0131 i\u015fte bu \u015fekilde say\u0131lar\u0131n s\u0131rr\u0131 ile b\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fc. Ancak “1” say\u0131s\u0131n\u0131n ifade etti\u011fi mana sadece ALLAH’a aitti. Yaratan’\u0131 yarat\u0131lanlardan ay\u0131ran fark bu idi. Her say\u0131n\u0131n bir anlam\u0131 ve g\u00f6revi vard\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc hi\u00e7bir \u015fey bo\u015f yere yarat\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Ger\u00e7e\u011fe i\u015faret eden b\u00fct\u00fcn her \u015fey gibi, t\u00fcm say\u0131lar da \u00f6nceden tasarlanm\u0131\u015f i\u00e7leri dolu simgelerdi.<\/span><\/p>\n K\u00e2inat bir kitap, d\u00fcnya bir b\u00f6l\u00fcm, hayat bir sayfa, ac\u0131-tatl\u0131 olaylar bir paragraf, y\u0131llar bir sat\u0131r, g\u00fcnler bir kelime, anlar bir harf gibiydi… Kur’an’\u0131n hitab\u0131n\u0131 d\u00fcrb\u00fcn yaparak Allah’\u0131n k\u00e2inat kitab\u0131n\u0131 okuyabilenler, mutlu ve kutlu ki\u015filerdi.<\/span><\/strong><\/p>\n Kelebek b\u00f6ce\u011fi misali, nefis zar\u0131n\u0131 de\u015fip hikmet semas\u0131na kanat \u00e7\u0131rpanlar, sonunda hakikat saray\u0131na eri\u015feceklerdi.<\/span><\/strong><\/p>\n Bu maneviyat yolculu\u011funda ise, insana \u00f6nder ve \u00f6rnek olacak m\u00fcr\u015fid-i k\u00e2miller mutlaka gerekliydi.<\/span><\/strong><\/p>\n Ve hele ahir zamanda; k\u00e2inat\u0131n hem sebebi hem \u00e7ekirde\u011fi, hem meyvesi, hem Peygamberi olan Hz. Muhammed Aleyhisselam’\u0131n en son ve en k\u00e2mil vekili ve v\u00e2risi olan Hz. Mehdi’nin rehberli\u011fi olmadan hakikati bilmek ve bulmak, Deccalizm’in ve Siyonizm’in k\u0131skac\u0131ndan kurtulmak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildi.<\/span><\/strong><\/p>\n <\/span><\/p>\n \u00a0<\/p>\n [1]<\/a> <\/span>Karakutu Yay. 1. Bask\u0131 \u0130st. 2006<\/span><\/p>\n
\n