Bir kutlu davaya kendisini inand\u0131rmay\u0131 ba\u015farm\u0131\u015f bir insan\u0131n; art\u0131k ba\u015fkalar\u0131n\u0131 ikna etmeye ihtiyac\u0131 kalmam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak ba\u015fkalar\u0131na yapmaya devam etti\u011fi tebli\u011f ve tavsiye gayretleri, insanlara iyili\u011fi dokunmak ve Allah\u2019\u0131n r\u0131zas\u0131n\u0131 kazanmak ama\u00e7l\u0131d\u0131r.<\/strong><\/p>

\u015euurlu m\u00fc\u2019minin, d\u00fcnyadaki b\u00fct\u00fcn sorunlardan kendisini sorumlu tutmas\u0131, Allah\u2019\u0131n halifesi makam\u0131nda yarat\u0131lmas\u0131n\u0131n icab\u0131d\u0131r. Bu nedenle AD\u0130L bir D\u00dcZEN kurmak ve herkesi huzura ve refaha kavu\u015fturmak, onun vicdani amac\u0131d\u0131r\u2026<\/strong><\/p>

\u201cResul (Hz. Peygamber SAV), Rabbinden \u00fczerine, ne indirildiyse ona (\u00f6nce) Kendisi iman etti; (ard\u0131ndan) m\u00fc\u2019minler de (iman getirdi\u2026)\u201d<\/em><\/strong> (Bakara: 285) ayetinin a\u00e7\u0131k beyan\u0131na g\u00f6re, Efendimizin en zorlu d\u00f6nemi; iman hakikatine ve vahiy hikmetine \u00f6nce Kendisini inand\u0131rma \u00e7abas\u0131 ve ba\u015far\u0131s\u0131d\u0131r. Hz. Cebrail\u2019in geli\u015fi ve s\u00f6yledikleri, Rahmani m\u00fcjde ve mesajlar m\u0131d\u0131r, yoksa \u015feytani kurgular ve nefsani kuruntular m\u0131d\u0131r? sorular\u0131n\u0131n do\u011fru ve doyurucu yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bulmak ve sonunda huzur ve itminana kavu\u015fmak; belki de peygamberli\u011fin en \u00e7etin a\u015famas\u0131d\u0131r. Evet, ihtimaller ve \u015f\u00fcpheler girdab\u0131ndan s\u0131yr\u0131l\u0131p ger\u00e7ek imana, tam ve sa\u011flam bir itikada ula\u015fmadan, Kur\u2019an\u2019a terc\u00fcman olmak ve \u00e2leme meydan okumak imk\u00e2ns\u0131zd\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc s\u00fcrekli endi\u015feler ve vesveselerle de\u011fi\u015fip duran d\u00fc\u015f\u00fcnceler HAK olamazlar, zira HAK asla de\u011fi\u015fmeyen hakikatlerin kayna\u011f\u0131d\u0131r. S\u00fcrekli \u201cihtimal ve zann\u201d <\/em>konumundaki inan\u00e7lar, h\u00e2l\u00e2 iman h\u00fcviyeti kazanamam\u0131\u015ft\u0131r.<\/strong><\/p>

Resul\u00fcllah’\u0131n Vahye Haz\u0131rl\u0131k S\u00fcreci!<\/strong><\/p>

Resul\u00fcllah (SAV) k\u0131rk ya\u015f\u0131na gelmi\u015fti. Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda kendi nefsi ile ba\u015f ba\u015fa kalarak bu k\u00e2inat\u0131 ve bu k\u00e2inat\u0131n Yarat\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 hep tefekk\u00fcr ederdi. Hira Ma\u011faras\u0131\u2019ndaki ibadeti geceler boyu s\u00fcrerdi. Yiyece\u011fi t\u00fckendi\u011finde evine d\u00f6nerek ba\u015fka geceler i\u00e7in haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapar[1], tekrar Hira\u2019ya d\u00f6nerdi. Ramazan ay\u0131n\u0131n pazartesi sabah\u0131 Hira Ma\u011faras\u0131\u2019n\u0131n i\u00e7ine Cebrail (AS) ilk defa geldi. Buhari, Sahih’inde Ai\u015fe (RA)’n\u0131n hadisini nakletmektedir. (Buhari; sahih hadis kitaplar\u0131n\u0131n, s\u00fcnen kitaplar\u0131n\u0131n, mesanid ve tarih kitaplar\u0131n\u0131n en \u00f6nemlisidir.) Hz. Ai\u015fe (RA)’n\u0131n \u015f\u00f6yle dedi\u011fi rivayet edilmektedir: \u201cResul\u00fcllah (SAV)’e gelen ilk vahyin ba\u015flang\u0131c\u0131 uykuda g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc sahih r\u00fcyalar idi. G\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc her r\u00fcya sabah\u0131n ayd\u0131nl\u0131\u011f\u0131 gibiydi.\u201d<\/em><\/strong> Sonra Ona halvet sevdirildi. Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda halvete girerdi. Ailesine d\u00f6nmeden gecelerce orada ibadet ederdi. Sonra da Hz. Hatice’ye d\u00f6ner, haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yaparak tekrar oraya giderdi. O, Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda iken Ona Hak geldi. Melek geldi ve Ona: \u201cOku\u201d<\/strong> <\/em>dedi. O: \u201cBen okuma bilmem.\u201d <\/em><\/strong>dedi.<\/p>

Resul\u00fcllah (SAV) \u015f\u00f6yle bildirmi\u015fti:<\/strong><\/p>

Melek, beni tutup takatim kesilinceye kadar s\u0131kt\u0131, b\u0131rakt\u0131 ve \u201cOku\u201d <\/em><\/strong>dedi. \u201cBen okuma bilmem.\u201d <\/em><\/strong>dedim. Melek, ikinci defa tutup takatim kesilinceye kadar s\u0131kt\u0131. Sonra b\u0131rakt\u0131 ve \u201cOku\u201d <\/em><\/strong>dedi. \u201cBen okuma bilmem.\u201d <\/em><\/strong>dedim. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc defa tekrar beni tutup takatim kesilinceye kadar s\u0131kt\u0131, sonra b\u0131rakt\u0131 ve \u015f\u00f6yle dedi:<\/p>

\u201c(Her \u015feyi ve s\u00fcrekli yoktan) Yaratan (ve her an varl\u0131kta tutan) Rabbinin ad\u0131yla oku! (T\u00fcm hel\u00e2l ve hay\u0131rl\u0131 i\u015flere besmele ile ba\u015flanmal\u0131d\u0131r ki, t\u00fcm k\u00e2inat harikalar\u0131 ve Kur\u2019an hakikatleri anla\u015f\u0131l\u0131p anlat\u0131ls\u0131n.)<\/em><\/strong><\/p>

(Ki) O (Rabbin), insan\u0131 (kad\u0131n erkek aras\u0131ndaki \u2018al\u00e2ka=ilgi\u2019 ve ili\u015fkiden ana rahmine yap\u0131\u015f\u0131p as\u0131l\u0131 duran bir h\u00fccre toplulu\u011fu olan embriyodan) alak’tan yaratand\u0131r.<\/em><\/strong><\/p>

(K\u00e2inat kitab\u0131n\u0131, Kur\u2019an\u2019\u0131n kel\u00e2m\u0131n\u0131 ve hitab\u0131n\u0131 ve kendi bedenindeki harika organlar\u0131 devaml\u0131 ve dikkatle d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcp) Oku! (Anla ve anlat ki) Rabbin en b\u00fcy\u00fck kerem sahibi (oland\u0131r).<\/em><\/strong><\/p>

Ki O, kalemle (yazmay\u0131 ve ilmi kay\u0131t alt\u0131na almay\u0131 ve yaz\u0131lan kitaplar\u0131 okuyup anlamay\u0131) \u00f6\u011fretip (talim buyurand\u0131r).<\/em><\/strong><\/p>

(B\u00f6ylece) \u0130nsana bilmedi\u011fi (hayat ve \u015feriat ger\u00e7ekleri)ni talim (ve terbiye) edip (\u00f6\u011frenme ve e\u011fitilme imk\u00e2n\u0131 sa\u011flayand\u0131r.)\u201d <\/em><\/strong>(Alak: 1-5)<\/p>

Resul\u00fcllah (SAV) kalbi titrer, endi\u015feler i\u00e7inde terler bir h\u00e2lde o ayetlerle Hz. Hatice’nin (RA) yan\u0131na geldi: \u201cBeni \u00f6rt\u00fcn, beni \u00f6rt\u00fcn.\u201d<\/em><\/strong> dedi. Bunun \u00fczerine Onu \u00f6rtt\u00fcler. Ondan korku ve endi\u015fe gittikten sonra Hz. Hatice’ye (RA) durumu anlatt\u0131: \u201cBen kendimden korkuyorum.\u201d <\/em><\/strong>dedi. Hz. Hatice (RA): \u201cHay\u0131r, Allah’a yemin olsun! Allah, Seni asla b\u0131rakmaz! Sen s\u0131la-i rahimde bulunur, akraban\u0131 kollars\u0131n. Zay\u0131f, yetim ve \u00e7oluk \u00e7ocuklara infakta bulunur, herkesin yard\u0131m\u0131na ko\u015fars\u0131n. Ba\u015fka insanlara yan\u0131nda bir \u015fey bulamayanlara verirsin, misafir a\u011f\u0131rlars\u0131n, felakete u\u011frayanlara el atars\u0131n.\u201d <\/em><\/strong>diyerek teselli etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Bununla da yetinmeyerek zevcesini yan\u0131na alarak amcao\u011flu Varaka \u0130bni Nevfel \u0130bni Esat \u0130bni Abduluzza<\/em><\/strong>‘n\u0131n yan\u0131na g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. Varaka \u0130bni Nevfel, Cahiliye Devrinde Hristiyanl\u0131\u011f\u0131 kabul etmi\u015f birisiydi. \u0130branice yazabiliyordu. \u0130ncil’den Allah Te\u00e2l\u00e2\u2019n\u0131n istedi\u011fi kadar \u0130branice yazabiliyordu. G\u00f6zlerini kaybetmi\u015f ya\u015fl\u0131 bir adamd\u0131.<\/p>

Hz. Hatice (RA): \u201cEy amcam\u0131n o\u011flu! Karde\u015finin o\u011flunu dinle.\u201d <\/em><\/strong>dedi. Bunun \u00fczerine Varaka: \u201cEy karde\u015fimin o\u011flu! Sen ne g\u00f6r\u00fcyorsun?\u201d<\/em><\/strong> diye sordu. Resul\u00fcllah (SAV) b\u00fct\u00fcn g\u00f6rd\u00fcklerini anlatt\u0131. Varaka: \u201cBu Hz. Musa’ya vahyi getiren mele\u011fin ta kendisidir. Senin kavmin, Seni buradan \u00e7\u0131kard\u0131klar\u0131nda ke\u015fke ben o zaman gen\u00e7 ve kuvvetli olsayd\u0131m! Ke\u015fke ben o zaman sa\u011f olsayd\u0131m.\u201d<\/em><\/strong> dedi. Resul\u00fcllah (SAV), \u201cNiye? Onlar Beni buradan \u00e7\u0131karacaklar m\u0131?\u201d <\/em><\/strong>deyince Varaka: \u201cEvet, Senin geldi\u011fin \u015feyle gelen her adama d\u00fc\u015fmanl\u0131k yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. E\u011fer o g\u00fcne yeti\u015firsem \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde Sana yard\u0131m edece\u011fim.\u201d<\/em><\/strong> dedi. Sonra \u00e7ok ge\u00e7meden Varaka vefat etti. Ve vahiy gecikti. Annemiz Hz. Ai\u015fe’nin bu hadisi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, bir ara\u015ft\u0131rmac\u0131n\u0131n, Habib-i Mustafa (SAV)’in sireti ile ilgili \u00f6nemli baz\u0131 meseleleri \u00e7\u0131karmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn olmaktad\u0131r. En \u00f6nemlilerinden baz\u0131lar\u0131 \u015funlard\u0131r:<\/p>

Salih R\u00fcyalar\u0131n \u00d6nemi<\/strong><\/p>

Hz. Ai\u015fe (RA)’n\u0131n hadisinde, vahiyde ilk ba\u015flanan \u015fey salih r\u00fcya<\/em><\/strong>‘d\u0131r. Zaman zaman ona sad\u0131k<\/em><\/strong> r\u00fcya <\/em><\/strong>da denilmi\u015ftir. Burada sad\u0131k r\u00fcyadan maksat, kalbin ona a\u00e7\u0131ld\u0131\u011f\u0131, ruhun onunla ho\u015fnut oldu\u011fu; g\u00fczel, m\u00fcjdeli ve e\u011fitici r\u00fcya demektir.[2] Allah Te\u00e2l\u00e2’n\u0131n Resul\u00fcne r\u00fcya ile vahye ba\u015flamas\u0131ndaki hikmet \u015fudur ki, e\u011fer r\u00fcya ile ba\u015flamasayd\u0131 ve melek aniden ona gelseydi -ki daha \u00f6nce mele\u011fi g\u00f6rmemi\u015fti- korku ve endi\u015feden baz\u0131 psikolojik s\u0131k\u0131nt\u0131 ve sars\u0131nt\u0131lar Onun ba\u015f\u0131na gelebilirdi. Dolay\u0131s\u0131yla melekten vahiy alma g\u00fcc\u00fcne takat getiremeyecekti. Bu y\u00fczden Allah Te\u00e2l\u00e2\u2019n\u0131n hikmeti, vahyin ilkin Ona r\u00fcya \u015feklinde gelmesini istedi ki, Onun e\u011fitimi kem\u00e2le ersin ve Ona al\u0131\u015f\u0131versin.[3] Hadis-i \u015eerif’te geldi\u011fi gibi, salih ve sad\u0131k r\u00fcya peygamberli\u011fin k\u0131rk alt\u0131 par\u00e7as\u0131ndan bir par\u00e7ad\u0131r.[4] \u00c2limler \u015f\u00f6yle demektedir: \u201cSalih r\u00fcyan\u0131n s\u00fcresi alt\u0131 ayd\u0131r.\u201d<\/em><\/strong> Beyhaki bunu bu \u015fekilde zikretmi\u015ftir. Kur’an’dan hi\u00e7bir \u015fey r\u00fcyada Resul\u00fcllah (SAV)’in \u00fczerine inmemi\u015ftir. Bilakis tamam\u0131 uyan\u0131kken nazil olmu\u015ftur. Salih r\u00fcya d\u00fcnya hayat\u0131nda m\u00fcjdelerden bir be\u015faret ve i\u015farettir. Resul\u00fcllah (SAV)’den \u015f\u00f6yle bir hadis rivayet edilmi\u015ftir: \u201cEy insanlar! M\u00fcsl\u00fcman\u0131n g\u00f6rece\u011fi veya Ona g\u00f6sterilece\u011fi salih r\u00fcyadan ba\u015fka, art\u0131k peygamberli\u011fi m\u00fcjdeleyen hi\u00e7bir \u015fey kalm\u0131\u015f de\u011fildir.\u201d[5]<\/em><\/strong><\/p>

Resul\u00fcllah (SAV), Hz. Cebrail’in Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda Ona vahyi getirmesinden \u00f6nce \u00e7ok g\u00fczel r\u00fcyalar g\u00f6r\u00fcyordu. G\u00f6nl\u00fc a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f, ferahlam\u0131\u015f, sevgi dolu ve hayattaki b\u00fct\u00fcn iyilik ve g\u00fczelliklere kar\u015f\u0131 ruhu ho\u015fnut ve a\u00e7\u0131k bir vaziyette uykudan kalk\u0131yordu.[6] (Vahyin ba\u015flang\u0131\u00e7) Hadisinin b\u00fct\u00fcn rivayetleri, Resul\u00fcllah (SAV)’e gelen ilk vahyin sad\u0131k ve salih r\u00fcya oldu\u011funda birle\u015fmektedir. R\u00fcyay\u0131 g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc zaman, r\u00fcyada g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u015feylerin ayn\u0131s\u0131, daha a\u00e7\u0131k ve daha net bir \u015fekilde uyan\u0131kken olu\u015fuyordu. Ondan hi\u00e7bir \u015fey kaybolmuyordu. Sanki kalbine ve akl\u0131na nak\u015foluyordu. Annemiz Hz. Ai\u015fe (RA) -ki o Arap\u00e7ay\u0131 en fasih konu\u015fanlardand\u0131r- Resul\u00fcllah (SAV)’in uykudan uyand\u0131ktan sonra Onun g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc r\u00fcyalar\u0131n a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131, gece karanl\u0131\u011f\u0131ndan ayr\u0131lan sabah ayd\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131na benzetmektedir. Bu tasvir, Arap d\u00fcnyas\u0131n\u0131n fesahatin zirvesinde olmas\u0131na ra\u011fmen ondan daha g\u00fczelini getiremeyece\u011fi bir edebi tasvirdir.[7]<\/p>

Peygamberimize Halvet Sevdirildi, Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda Halvete Girer ve \u0130badet Ederdi.<\/strong><\/p>

Resul\u00fcllah (SAV)’in kalbi, ruhu ve akl\u0131 Ona verilecek n\u00fcb\u00fcvvet al\u00e2metlerine bo\u015f yer kalmas\u0131 i\u00e7in peygamberlikten hemen \u00f6nce kendisine halvet sevdirildi. Hayat\u0131n me\u015fgalelerinden ve mahlukatla ha\u015f\u0131r ne\u015fir olmaktan kurtulmak i\u00e7in Hira Ma\u011faras\u0131\u2019n\u0131 kendine ibadethane olarak se\u00e7ti. Ve k\u00e2inat\u0131n Yarat\u0131c\u0131s\u0131 ile m\u00fcnacat etmeye vakit ay\u0131rabilmek i\u00e7in b\u00fct\u00fcn fikri kuvvetini, ruhi derinli\u011fini, nefsi hislerini ve akli idraklerini Mevl\u00e2\u2019s\u0131na hasretmi\u015fti.[8] Habib-i Mustafa (SAV)’in s\u00fcrekli gidip geldi\u011fi Ma\u011fara, insan\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcnmesine (tefekk\u00fcr etmeye) m\u00fcsait bir yerdi. Zira Hira’daki Ma\u011fara\u2019da, g\u00f6zlerini havaya tam kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n zaman, Allah’\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne sanki secdeye durmu\u015f da\u011flardan ve berrak bir g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnden ba\u015fka bir \u015fey g\u00f6r\u00fclmezdi. Orada bulunan bir kimse g\u00f6zleri keskin oldu\u011fu zaman, t\u00fcm \u00e7\u0131plakl\u0131\u011f\u0131 ile Mekke’yi (K\u00e2be’yi) g\u00f6recektir.[9]<\/p>

Resul\u00fcllah (SAV)’e sevdirilen bu halvet, \u0130lahi terbiye ile \u00f6zel korunma ve b\u00fct\u00fcn hallerinde Rabbani terbiyenin yan\u0131 s\u0131ra \u00f6zel haz\u0131rlama ve insan\u0131 maddi ba\u011flant\u0131lar\u0131ndan tasfiye etmenin bir \u00e7e\u015fidiydi. Resul\u00fcllah (SAV)’in, n\u00fcb\u00fcvvetten \u00f6nceki ibadeti, Allah Te\u00e2l\u00e2\u2019n\u0131n g\u00f6ky\u00fcz\u00fcndeki m\u00fclk\u00fcn\u00fc ve saltanat\u0131n\u0131 tefekk\u00fcr etmek ve sanat\u0131n\u0131n acayipli\u011fine, kudretinin b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne, tedbirinin m\u00fckemmelli\u011fine ve yarat\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n y\u00fcceli\u011fine del\u00e2let eden kevni ayetlerini d\u00fc\u015f\u00fcnmekti.[10] Baz\u0131 s\u00fcluk ehli, manevi mertebe a\u015famalar\u0131n\u0131n birindeki zikir ve ibadet ile birlikte halvet fikrini bundan al\u0131vermi\u015flerdir. Bunu, kalbine bir \u015feyler vermek, karanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 izale etmek ve onu gafletinden, \u015fehvetinden ve yan\u0131lmas\u0131ndan \u00e7\u0131karmak i\u00e7in yapmaktad\u0131rlar. Peygamber (SAV)’in s\u00fcnnetlerinden birisi de Ramazan ay\u0131nda itikafa girmekti.[11]<\/p>

Peygamber (SAV)’in Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 \u00c7etin \u015eiddet ve Vahiy Ger\u00e7e\u011fi<\/strong><\/p>

Hz. Cebrail (AS), Resul\u00fcllah (SAV)’i yorana kadar ve takati kesilinceye kadar s\u0131km\u0131\u015ft\u0131. Resul\u00fcllah (SAV) vahyin gelmesinden dolay\u0131 \u015fiddet, yorgunluk ve a\u011f\u0131rl\u0131kla kar\u015f\u0131la\u015f\u0131rd\u0131. Allah Te\u00e2l\u00e2 \u015f\u00f6yle buyurmaktad\u0131r:<\/p>

\u201cDo\u011frusu Biz Senin \u00fczerine olduk\u00e7a a\u011f\u0131r bir s\u00f6z (Vahy-i \u0130lahi gibi \u00e7etin bir emanet) y\u00fckleyece\u011fiz (ve Seni b\u00fcy\u00fck mesuliyet alt\u0131na sokaca\u011f\u0131z).\u201d <\/em><\/strong>(M\u00fczzemmil: 5)<\/p>

Bunda b\u00fcy\u00fck hikmetler vard\u0131r. O hikmetlerden baz\u0131lar\u0131 \u015funlard\u0131r: \u0130slam\u2019\u0131n son din olmas\u0131, tarihin en b\u00fcy\u00fck devrimini yapaca\u011f\u0131 ve Hz. Muhammed (SAV) vas\u0131tas\u0131yla \u00fcmmete a\u00e7\u0131klanaca\u011f\u0131 vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r.[12] \u015e\u00fcphesiz vahiy ger\u00e7e\u011fi; \u00e2det, s\u00fcnnet ve tabiat kanunu d\u0131\u015f\u0131nda cereyan eden bir mucize konumundad\u0131r. Zira Peygamber (SAV) Allah’\u0131n kel\u00e2m\u0131n\u0131 (Kur’an’\u0131) Cebrail (AS) vas\u0131tas\u0131yla ald\u0131. Dolay\u0131s\u0131yla vahiy ger\u00e7e\u011finin ilhamla veya kalbi tefekk\u00fcr ya da d\u00e2hili \u015fuurla ba\u011flant\u0131s\u0131 yoktur. Bilakis vahiy, Peygamber (SAV)’in \u015fahsi tasavvurlar\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda tamamlanmaktad\u0131r. Peygamber (SAV)’in vazifesi Ona vahiy edileni h\u0131fzetmek ve tebli\u011f etmekle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Ancak vahyi a\u00e7\u0131klamak ve tefsir etmek, hadislerinde ve s\u00f6zlerinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc gibi Peygamber (SAV)’in kendi \u00fcslubuyla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.[13]<\/p>

Vahiy ger\u00e7e\u011fi, akide, kanun ve ahl\u00e2k ba\u015fta olmak \u00fczere b\u00fct\u00fcn dini hakikatlerin Onun \u00fczerine bina edildi\u011fi ve Ona laz\u0131m geldi\u011fi esast\u0131r. Bundan dolay\u0131d\u0131r ki, Bat\u0131l\u0131 \u015farkiyat\u00e7\u0131lar onlardan \u00f6nce de dinsiz tak\u0131mlar\u0131 vahye kusur bulmaya, onu ay\u0131plamaya ve ona \u015fek ve \u015f\u00fcphe sokmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015flard\u0131r. Vahiy ger\u00e7e\u011fini tevil etmeye ve ger\u00e7e\u011finden \u015ferefli s\u00fcnnetle bize ula\u015fan ve g\u00fcvenilir tarih\u00e7ilerin bize haber verdikleri \u015fekilden sapt\u0131rmaya u\u011fra\u015fm\u0131\u015flard\u0131r. Baz\u0131lar\u0131 \u015fu iddiada bulunmu\u015flard\u0131r: \u201cMuhammed, asabi veya sara hastal\u0131\u011f\u0131na yakalanm\u0131\u015f birisidir.\u201d[14]<\/em><\/strong> Ama bu bir iftirad\u0131r. Muhammed (SAV) Hira Ma\u011faras\u0131\u2019nda iken aniden Cebrail (AS)’\u0131n kar\u015f\u0131s\u0131nda oldu\u011funu ve Ona: \u201cOku\u201d <\/em><\/strong>dedi\u011fini kendi g\u00f6zleri ile g\u00f6rm\u00fc\u015f ve ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131r. Bundan, vahiy ger\u00e7e\u011finin s\u0131rf nefsinde kendi kendine konu\u015fmaya d\u00f6n\u00fck zati ve d\u00e2hili bir \u015fey olmad\u0131\u011f\u0131; ak\u0131l y\u00fcr\u00fctmekle ve hayal etmekle hi\u00e7 ilgisi olmayan harici bir hakikati kar\u015f\u0131lamak ve kabul etmek oldu\u011fu anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Mele\u011fin \u00fc\u00e7 defa Onu al\u0131p s\u0131kmas\u0131 sonra da b\u0131rakmas\u0131, vahyin Allah taraf\u0131ndan Ona ula\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131n kan\u0131t\u0131d\u0131r. Resul\u00fcllah (SAV)’i duyduklar\u0131 ve g\u00f6rd\u00fckleri sebebiyle korku sarm\u0131\u015ft\u0131. Ve kalbi titrer bir vaziyette alelacele evine d\u00f6nd\u00fc. Kendisi insanlara tebli\u011f etmekle m\u00fckellef olaca\u011f\u0131 risalet beklentisi i\u00e7inde, ona istekli ve talip de\u011fildi.[15]<\/p>

Bu konuda Allah Te\u00e2l\u00e2 \u015f\u00f6yle buyurmaktad\u0131r:<\/strong><\/p>

\u201c(Ey Nebim!) \u0130\u015fte b\u00f6ylece Sana da emrimizden bir ruh vahyettik. (Sana \u00e7ok \u00f6zel bir inayet, hidayet ve hikmet bah\u015fettik.) Ki Sen, kitap nedir, iman nedir (bunlar\u0131n hakikatine nas\u0131l eri\u015filir?) bilmezdin. Ancak Biz Onu (Kur’an\u2019\u0131) bir nur (hidayet ve istikamet \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131, \u015fuur ve huzur kayna\u011f\u0131, kurtar\u0131c\u0131 kanun ve kurallar dayana\u011f\u0131) k\u0131l\u0131verdik, Onunla kullar\u0131m\u0131zdan dilediklerimizi hidayete erdiririz. \u015e\u00fcphesiz Sen, dosdo\u011fru olan bir yola y\u00f6neltip-iletmektesin.<\/em><\/strong><\/p>

(Ey Resul\u00fcm! Sen) G\u00f6klerde ve yerde bulunanlar\u0131n t\u00fcm\u00fc Kendisine ait olan (Y\u00fcce) Allah’\u0131n yoluna (davet ve rehberlik etmektesin). Haberiniz olsun! (Dikkatli ve tedbirli bulunun ki;) b\u00fct\u00fcn i\u015fler (ki\u015filer, giri\u015fimler ve t\u00fcm proje ve hadiseler sonunda) Allah’a d\u00f6necektir.\u201d <\/em><\/strong>(\u015eur\u00e2: 52-53)<\/p>

\u201cOnlara (m\u00fcnaf\u0131klara ve ink\u00e2rc\u0131lara); apa\u00e7\u0131k belgeler olan ayetlerimiz okundu\u011fu zaman, (g\u00fcnahlar\u0131 ve din tahribatlar\u0131 nedeniyle) Bizimle kar\u015f\u0131la\u015fmay\u0131 (ve huzurumuza \u00e7\u0131kmay\u0131 ummayan ve) arzulamayanlar: \u2018(Bu h\u00fck\u00fcmler ve haberler bize a\u011f\u0131r geliyor) Bundan ba\u015fka bir Kur\u2019an getir, veya (nefsimizin ho\u015funa gidecek \u015fekilde) Onu de\u011fi\u015ftir\u2019 derler. (Ey Resul\u00fcm!) Onlara de ki: \u2018Onu (Kur\u2019an\u2019\u0131n apa\u00e7\u0131k h\u00fck\u00fcm ve haberlerini) kendi nefsi tahmin ve tedbirimle de\u011fi\u015ftirmem asla olacak \u015fey de\u011fildir. Ben sadece Bana vahyedilene t\u00e2biyim. E\u011fer Rabbime isyan ederek (Kur\u2019ani haber ve h\u00fck\u00fcmleri de\u011fi\u015ftirir ve yanl\u0131\u015f mana verirsem) ger\u00e7ekten b\u00fcy\u00fck bir g\u00fcn\u00fcn azab\u0131ndan korkup \u00e7ekinirim.\u2019<\/em><\/strong><\/p>

De ki: \u2018E\u011fer Allah dileseydi, Onu size okuyup (\u00f6\u011fretemezdim ve O da) Onu (Kur\u2019an\u2019\u0131 Bizim vesilemizle) size bildirmez ve idrak ettirmezdi. Ben bundan \u00f6nce de sizin i\u00e7inizde (40 y\u0131l) bir \u00f6m\u00fcr s\u00fcrd\u00fcm, (akl\u0131mdan ve ahl\u00e2k\u0131mdan nas\u0131l \u015f\u00fcphe edersiniz?) Siz yine de akl\u0131n\u0131z\u0131 kullan\u0131vermeyecek (imana gelmeyecek) misiniz?\u2019\u201d<\/em><\/strong> (Yunus: 15-16)<\/p>

Vahyin ger\u00e7e\u011fine \u015f\u00fcphe sokmak isteyen \u015f\u00fcphecilerin g\u00f6r\u00fc\u015fleri, annemiz Ai\u015fe (RA)’dan rivayet edilen sahih hadis kar\u015f\u0131s\u0131nda teker teker d\u00fc\u015fmektedir. Hz. Ai\u015fe (RA)’n\u0131n hadisinden sonra devam eden vahiy de, vahiy ger\u00e7e\u011fine olan ayn\u0131 del\u00e2leti ta\u015f\u0131maktad\u0131r. \u0130\u015f \u015f\u00fcphecilerin istedikleri gibi de\u011fildir. Ramazan El-Buti o del\u00e2leti \u015f\u00f6yle \u00f6zetlemektedir:<\/p>

\u2022 Kur’an ile hadis aras\u0131ndaki a\u00e7\u0131k fark. \u00c7\u00fcnk\u00fc; Resul\u00fcllah (SAV), Kur’an’\u0131n hemen tescil edilmesini emrederdi. \u0130kincisini ise, sahabenin haf\u0131zas\u0131na emanet etmekle yetinirdi. Bunun manas\u0131, hadis kendisine ait olup peygamberlikle hi\u00e7 ilgisi olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in de\u011fil, belki Kur’an hem lafz\u0131yla hem de harfleri ile Cebrail (AS) vas\u0131tas\u0131yla Ona vahyedildi\u011fi i\u00e7in bu ayr\u0131m\u0131 yap\u0131yordu. Hadisin ise manas\u0131 Allah’a, lafz\u0131 ve terkibi de Resul\u00fcllah (SAV)’e aittir. Resul\u00fcllah (SAV) Cebrail (AS)’den ald\u0131\u011f\u0131 Allah Te\u00e2l\u00e2’n\u0131n kel\u00e2m\u0131 ile kendisine ait olan s\u00f6zlerin birbirine kar\u0131\u015fmas\u0131ndan korkuyor ve insanlar\u0131 bundan sak\u0131nd\u0131r\u0131yordu.<\/p>

\u2022 Resul\u00fcllah (SAV) kendisine baz\u0131 \u015feyler hakk\u0131nda soru soruldu\u011funda, soru ile ilgili Kur’an’dan ayet inene kadar cevap vermiyordu. Bazen susup cevap vermeyi\u015finin \u00fczerinden uzun bir zaman ge\u00e7iyordu. Bazen de Resul\u00fcllah (SAV) baz\u0131 i\u015flerde tasarruf ederdi ama ard\u0131ndan Kur’an’dan ayetler iner ve Onu ondan \u00e7evirirdi. Hatta inen o ayetler ay\u0131plamay\u0131 bile i\u00e7erirdi.<\/p>

\u2022 Resul\u00fcllah (SAV) \u00fcmmiydi. Dolay\u0131s\u0131yla bir insan\u0131n ke\u015fif yoluyla Yusuf (AS)’\u0131, Musa (AS)’\u0131n annesinin onu denize atmas\u0131n\u0131 ve Firavun’un hik\u00e2yeleri gibi tarihi ger\u00e7ekleri bilmesi m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Bu, Resul\u00fcllah (SAV)’in \u00fcmmi olmas\u0131n\u0131n delillerinden bir tanesidir. Allah Te\u00e2l\u00e2 \u015f\u00f6yle buyurmaktad\u0131r:<\/p>

\u201c(Ey Nebim!) Bundan (Kur\u2019an\u2019dan) \u00f6nce Sen hi\u00e7 kitap okuyan birisi de\u011fildin ve onu kendi elinle de yazm\u0131yordun. B\u00f6yle olsayd\u0131, b\u00e2t\u0131lda olanlar (bunlar\u0131 kendisi uydurup yazd\u0131 diye) ku\u015fkuya kap\u0131l\u0131rlard\u0131. (Bu nedenle Allah CC Seni \u201c\u00dcmmiy\u201d k\u0131ld\u0131.)\u201d<\/em><\/strong> (Ankebut: 48)<\/p>

\u2022 \u015e\u00fcphesiz Resul\u00fcllah (SAV)’in, kavmiyle birlikte ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 k\u0131rk sene zarf\u0131ndaki do\u011frulu\u011fu ve hatta kendisinin do\u011fruluk ile me\u015fhur olmas\u0131, bundan \u00f6nce Onun kendi nefsine kar\u015f\u0131 do\u011fru olmas\u0131n\u0131 gerektirmektedir. Bu y\u00fczden Resul\u00fcllah (SAV)’in, vahyin ger\u00e7e\u011fini okuma konusunda g\u00f6z\u00fcne veya kalbine hayal g\u00f6r\u00fcnen her ku\u015fku ve \u015f\u00fcphenin \u00fcstesinden gelmesi gerekmektedir. Sanki bu ayet, nefsi ile vahyin durumu i\u00e7in ilk okuman\u0131n reddi gibidir:<\/p>

\u201c(Ey Resul\u00fcm!) E\u011fer Sana indirdi\u011fimizden (ve ge\u00e7mi\u015f peygamberlerin hayat hik\u00e2yelerinden) ku\u015fkudaysan (ve \u015fayet bunlar\u0131n Rahmani mi \u015feytani mi oldu\u011fu konusunda \u015f\u00fcphe duyuyorsan), Senden \u00f6nce kitab\u0131 (Tevrat\u2019\u0131) okuyanlara (Yahudi ve Hristiyanlar\u0131n \u00e2lim ve insafl\u0131 tak\u0131m\u0131na) sor. Andolsun ki, Rabbinden Sana Hakk ve ger\u00e7ek gelmi\u015ftir, \u015fu halde sak\u0131n ku\u015fkuya kap\u0131lanlardan olmayas\u0131n!\u201d<\/em><\/strong> (Yunus: 94)<\/p>

Bundan dolay\u0131 \u015f\u00f6yle rivayet edilmi\u015ftir; Peygamber (SAV) bu ayetin ini\u015finden sonra \u015f\u00f6yle buyurmu\u015ftur: \u201cKu\u015fku duymam ve kimseye de sormam.\u201d<\/em><\/strong>[16]<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t