SANA SIĞINDIM EY DOST! (ŞİİR)

SANA SIĞINDIM EY DOST!

Hidayet ve hikmet, bulayım diye

Sıbğatullah renge, boyandım ey dost…

İstikamet üzre, kalayım diye

Nice bin zahmete, dayandım ey dost…

Şehrimde garibim, camide garib

Ümmetin derdiyle, her an muzdarip

Selam vermez oldu, ahbab ekarib

Divanedir diye, ün aldım ey dost…

Ümmet zelil hakir, millet perişan

İzzet haysiyetten, kalmadı nişan

Fitneyle suçlanır, Hakkı konuşan

Hapis hakaretle, sınandım ey dost…

İslam’ın sadece, hoş ismi kaldı

Kur’an hükmedilmez, sırf resmi kaldı

Mü’minin şuursuz, bir cismi kaldı

Yetiş imdadıma, bunaldım ey dost…

Faize fuhuşa, fetva uyduran

Vurguna kumara, takva uyduran

Başkan olmuş hâlâ, şekva uyduran

Riyakârdan bıktım, usandım ey dost…

Çıkara tapınır, güce yaslanır

Yüzler parlatılır, özler paslanır

Haksız kazanç ile, şişer kaslanır

Şükür Hakka doğru, yol aldım ey dost…

Sadık ahmak saylır, fasık kahraman

İmanlar yozlaşmış, nifakla harman

Dışı mü’min içi, Hindu Brahman

Tipleri yerdikçe, kınandım ey dost…

Dilleri alışmış, Bel’am zikrine

Kalpleri kapılmış, dünya fikrine

Beyinler bağlanmış, esbab şirkine

Şükür Erbakan’la, uyandım ey dost…

Dünya çin din satar, kiralık haiyn

Din gelenek olmuş, ibadet ayin

Kanunları Haçlı, AB’den tayin

Sorsan der; Kur’an’a, inandım ey dost…

Zahiren İslam’ı, ikrar ederler

Çok Kur’ani hükmü, inkâr ederler

Haram talan aşla, iftar ederler

Hak dost bulam diye, dolandım ey dost…

Münafıkın işi, gücü istismar

Melanete kılıf; “lazım istikrar…”

Riyalı amelden, ettim istiğfar

İhlasla kulluğun, donandım ey dost…

Adil düzen, dava; hepten bıraktık

Cüzdanı kabarttık, vicdan kararttık

Siyonist saltanat, yıkılsın artık

Acizim sıkıldım, daraldım ey dost…