İleride Vali ve Üst Düzey Yönetici Olacak;
KAYMAKAM ADAYLARINA, İNGİLTERE’DE
DİL KURSLARI VE KÜLTÜR AŞISI!?

Epstein lağımıyla ortaya saçılan Amerika ve Avrupa çağdaşlığının haksızlık ve ahlâksızlık tuzağı olan AB kriterlerini ülkemize yerleştirmek için çırpınan bir iktidarın atadığı Bakanların ve yüksek bürokratların: Milli Görüş kökenli oldukları, hafızlık eğitimi aldıkları, İlahiyat okudukları, dindar bir hayat yaşadıkları özellikle vurgulanırdı. Yöneticilerimizin bu sıfatları taşımaları elbette halkımızın manevi duygularını okşardı. Ve pek çok dindar ve duyarlı insanımız, yıllardır hasretini çektikleri bir döneme kavuştukları tesellisiyle avunurlardı.

Hatta, sözde muhalefetin; İmam Hatip ve İlahiyat eğitimi almış, Kur’an kurslarında hafızlığını tamamlamış, hanımının başı kapalı, namaz kılan, oruç tutan, içki kullanmayan Bakan ve bürokratlar üzerinden, iktidarı gericilikle ve Atatürk ilkelerini dejenere etmekle suçlayıp saçmalamaları bile iktidara puan kazandırmakta ve dindar halkımızda: “Pek çok yanlışı ve tahribatı olsa da din düşmanlarına meydanı bırakmaktansa, yine de bunlara sahip çıkmalıyız!..” kanaati oluşmaktaydı. Yani elebaşları bilerek, yandaşları ise bilmeyerek; muhalefet bu tavırlarıyla, iktidara çalışmış olmaktaydı.

Oysa AKP iktidarı, Siyonizm’in gizli hizmetkârıydı ve Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkı, AKP-MHP oylarıyla reddedilmiş durumdaydı!

SP’nin: Gazze Barış Kurulu’nun uluslararası hukuki dayanaklarının, Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkı üzerindeki etkilerinin ve Türkiye’nin TBMM devre dışı bırakılarak bu sürece dahil edilmesinin anayasal sonuçlarının müzakere edilmesi amacıyla Genel Görüşme açılması önerisinin, AKP-MHP oylarıyla reddedilmesi bunların gerçek ayarını ortaya çıkarmıştı. Halbuki, zerre vicdan taşıyanların; elbette HAMAS Liderliğinde bir hükümetin herkes tarafından tanınması lazımdı. Fakat “TBMM devre dışı bırakılarak, Cumhur İttifakı Türkiyesi’nin” Siyonist barış süreci tuzağına çekilmesi, sadece cehalet ve gaflet değil, açık bir hıyanetin kanıtıydı.

AKP ve MHP’nin Filistin konusundaki tutumu zaten açıktı. Görünüşte İsrail’e en sert sözlerle yüklenilmesi, ama gerçekte malzeme yüklü gemilerin İsrail’e gönderilmesi “Ayinesi iştir kişinin, lafa bakılmaz” sözünü hatırlatmıştı. Lakin bu önerge ayrı bir tehlikeyi de içinde barındırmaktaydı. Son dönemde maalesef Saadet Partisi ve diğerlerinin Kürt açılımıyla ilgili Erbakan Hocamızı da iftiralarla bu hıyanete alet ederek yaptıkları açıklamalardaki şeytanlığı çağrıştırmıştı. Bu uygulama self-determinasyon olduğundan, gündeme sokulması Kürtlerin de yarın böyle bir hamleye kalkıştıklarında onlara da “Bakın Filistin (HAMAS) için de bunu istemiştik, şimdi Kürtler için de istiyoruz” yaklaşımının gerekçesi yapılacaktır. Yani Siyonizm her yerdedir, hiçbir taşın altını boş bırakmamıştır. Ama şükür ki Milli Çözüm vardır.

Dil eğitimi dolayısıyla görev yaptıkları ilçelere veda eden Kaymakamların Ankara’da “hazırlanma”, İngiltere’de “olgunlaşma” eğitimleri yapılmaktaydı?

Kaymakamlar için son derece önemli sayılan dil eğitimleri, Ankara’da başlamaktaydı.  Ankara’da başlayan eğitim maratonunu tamamlayan kaymakamlar daha sonra İngiltere ağırlıklı olmak üzere yurt dışına yollanmaktaydı. Kaymakamlar yaklaşık 6-8 ay da yurt dışında kalmaktalardı. Yurt dışı eğitimleri ise hem dil, hem kültür eğitimleri olarak programlanmıştı. Çünkü kaymakamlar Büyükelçiliklerde, devlet yönetimi ve devlet sistemleri üzerinde çalışmalar yapıyorlardı. Buradaki zahiri amaç ise, mülki idare amirlerinin daha vizyonel bir yönetim anlayışına sahip olmasını sağlamaktı… Yurt dışındaki eğitim sürecini tamamlayan kaymakamlar, 3 aylık kaymakamlık kursunu da başarıyla tamamlayınca kura çekimi ile asaleten atanıyorlardı. 

Peki İngiltere’de, Siyonist güdümlü üniversitelere bağlı ve masonik ağırlıklı Enstitülerde, devlet kesesine pek ağır külfetlerle yaptırılan bu; DİL ve KÜLTÜR eğitimleri niye kendi ülkemizde yapılmazdı ve acaba buralarda hangi KÜLTÜR aşılanmaktaydı?

Kaymakamlarımıza, Türkiye’de İngilizce öğretilip imtihandan geçirilemez miydi? İlle de İngiltere, Almanya ve Fransa’ya gönderilmeleri, hangi özel eğitimlerden geçirilmesi içindi?

Bu katılımcılar; mü’min mi gayrı müslim mi?.. Sağ görüşlü mü, sol düşünceli mi? İslamcı geçmişten mi, milliyetçi kökenli mi? Bunlara kültür aşısı yapan malum odaklar için hiç fark etmezdi. Hatta İmam Hatipli, hafızlık eğitimli, Milli Görüş gelenekli daha çok tercih edilirdi… Yoksa, Siyonist güdümlü İngiliz Kraliyet ailesinden “Bu kişi bizim yönettiğimiz dünya düzeninde ve Türkiye’de idarecilik yapabilir” icazeti miydi?

Özel İngiliz eğitimli Türk Kaymakamlar Valiliğe hazırlanmaktaydı!

Kaymakam olmaya hazırlanan Türk adaylar, göreve başlamadan önce özellikle Londra’da eğitim görüyorlardı. Bu adaylarla, eğitim merkezi The Institute‘te görüşen Perihan Korkmaz aktarmıştı:

Türkiye’nin Kaymakam adayları, Londra’nın en büyük eğitim kurumlarından biri olan Middlesex Üniversitesi‘ne bağlı ‘The Institute-The Hampstead Garden Suburb’de yaklaşık bir yıl süreyle eğitim görüyorlardı. (Bu enstitülerin masonik mahfillerle irtibatlı olduğu saptanmıştı.) Eğitim aldıkları yılın üçte ikisi, sadece İngilizce derslerine ayrılmaktaydı… Son üç ayda ise yerel yönetimler, polis, okul, ceza mahkemesi, hastane, itfaiye, huzurevi gibi kamu hizmeti veren kuruluşları ziyaret ederek İngiltere’de kamu sektörünün nasıl işlediğini öğreniyorlardı. Haftada 21 saat ve 38 hafta süren program sonunda başarı hedefi, adayların en yüksek puanının 9 olduğu IELTS (International English Language Testing System) sınavında 7’nin üzerinde puan almalarını sağlamaktı.

İçişleri Bakanlığı, devlet görevlilerini eğitim amacıyla 23 yılı aşkın bir süredir, yani AKP iktidarının başından beri yurt dışına gönderiyorlardı. Siyonist merkezlerin güdümündeki Kraliyet ailesiyle ilintili Middlesex Üniversitesi‘ne bağlı profesyonel yetişkinler için İngilizce ve genel kültür eğitimi veren The Institute ise 23 yıldan bu yana Türk Kaymakam adaylarını ağırlamaktaydı. Şimdiye kadar, toplamda yüzlerce Kaymakam adayı burada eğitim almıştı. Bunların arasında kadın Kaymakam adayları da vardı. Uzun yıllardır Kaymakam adaylarının eğitim programını hazırlayan The Institute Dış İlişkiler Müdiresi Margaret John, “Daha fazla kadın Kaymakam görmek istiyoruz” temennisini hatırlatmıştı. 2000’de gelen 22 kişiden oluşan ilk grup, sadece lisan eğitimi almıştı. Ardından İngiliz kamu kuruluşlarını tanımayı kapsayan özel bir program uygulanmıştı. Böylece, öğrendikleri lisanın kendi alanlarında nasıl kullanıldığını görme imkânları sağlanmıştı. Kaymakam adaylarının Londra’daki eğitimi, üniversite eğitiminden sonra girilen Kaymakamlık sınavını kazananların katıldığı stajın bir bölümünü oluşturmaktaydı. Adaylar, göreve başlayacakları ilçelerin belirleneceği kura çekilene kadar, valilikler bünyesinde üç yıl eğitime tâbi tutulmaktaydı. Bu süre içinde sekiz ay fiilen kaymakamlık yapıyorlardı. Kaymakamlar henüz aday statüsünde olsalar da Margaret John, onlardan bahsederken Türkçe “Kaymakam” kelimesini kullanmakta ve Londra’daki eğitimlerini çok ciddiye aldıklarını aktarmaktaydı.

The Institute, Londra’nın ağaçlıklı, temiz ve nezih semtlerinden Finchley’de bulunmaktaydı. Kaymakam adayları, okulun civarındaki eğitimli İngiliz ailelerle kalıyorlardı. Ve işte asıl zehirli aşılar herhalde buralarda yapılmaktaydı!.. Çoğu bekâr, ama evli olup eşi ve çocuğuyla gelenler de vardı. İlk üç ayda eşlerini getirmemeleri, tavsiye edilen hususlar arasındaydı. Eşlerini erken getirmelerinin büyük bir hata olduğunu belirten Bayan John, büyük bir kültürel değişimden geçerken yalnız olmanın önemini vurgulamıştı. “Adaylar kültürel anlamda yeni bir dünyaya alışıyor. Kendi çamaşırlarını yıkayıp, kendi yiyecek alışverişlerini yapıyorlar ki, sanırım Türk İçişleri Bakanlığı’nın en çok ilgilendiği kısım bu. Bu bir yıllık süre içinde daha olgun ve sorumluluk sahibi bireyler haline geliyorlar.” itirafında bulunan Bayan Margaret John’a sormak lazımdı: İngiltere’ye, sözde dil eğitimine gelen Kaymakam adaylarımız, hangi büyük kültürel değişimlerden geçiyorlardı ve bunların beyinlerini nasıl yıkıyorlardı?

İngiltere’de Kaymakam adaylarına özellikle “PKK ile barış sürecinin ve Terörsüz Türkiye hedefinin” yararları mı anlatılmaktaydı?

Dikkat edin, münafık iktidar da, marazlı muhalefet kanadı da “İleride Vali ve yüksek yönetici olacak bu Kaymakam adaylarımıza İngiltere’de hangi KÜLTÜREL AŞILAR uygulanmaktadır? Siyonist-Küresel sistemle uyumlu idareciler mi hazırlanmaktadır?” sorusunu asla sormazlardı… Çünkü Barbar Batılının (Avrupa ve Amerika’nın) kazuratı bunlar için kutsaldı!.. İktidar ise hem dindarlık rolüyle bu rezalet ve mel’anetlere karşı çıkıyorlardı, hem de bu kokuşmuş AB’ye alınmak için can atıyorlardı!

“Önce KCK nedir onu hatırlatmak gerekiyor. 2005 yılında kurulan KCK (Kürdistan Topluluklar Birliği); Suriye, İran, Irak ve bazı Avrupa ülkelerinde koordine olan, PKK’yı da kapsayan bir çatı örgütü olarak biliniyor. Halk Meclisi anlamına gelen Kongra-Gel de sözde KCK’nın karar organı olarak oluşturulmuştur. Halk Savunma Güçleri (HPG), PKK’nın silahlı kanadıdır. Sözde PKK bir siyasal hareket, HPG ise silahlı yapıdır. Bu noktada Suriye özelindeki PYD nedir bir bakmak lazımdı.

Salih Müslim ismi ile hatırlanan PYD (Partiya Yekîtiya Demokrat / Demokratik Birlik Partisi), Suriye’de faaliyet gösteren ve 2003’te kurulmuş PKK’nın Suriye uzantısıdır. Kendilerini siyasal bir hareket olarak gördükleri (ve sinsi amaçlarını gizledikleri) için silahlı kanatlarını farklı isimlendirirler. YPG (Yekîneyên Parastina Gel / Halk Koruma Birlikleri) ve YPJ (Yekîneyên Parastina Jin/Kadın Koruma Birlikleri) ise PYD’nin silahlı kanadı olarak faaliyet göstermektedir. Bu noktada SDG’nin ise ABD Özel Kuvvetler Komutanı Orgeneral Raymond Thomas’ın yaptığı açıklamada ne olduğu görülmektedir. ABD’li komutan; Türkiye’nin, terör örgütü PKK ile ilişkili görmesi sebebiyle YPG’ye “isim değiştirme” tavsiyesinde bulunduklarını, bunun üzerine örgütün, adını “Suriye Demokratik Güçleri” (SDG) olarak değiştirdiğini söylemiştir. Ne oldu? SDG kuruldu… Araya Arap, Süryani ve diğer etnik gruplardan da unsur yerleştirip bunun bir kapsayıcı yapı olduğunu yutturmaya çalıştılar. Ancak en az %70’i YPG’li teröristlerden oluşuyor. PKK kamplarında eğitim almış PKK’nın eski teröristlerinden veya onların yetiştirdiklerinden oluşan bir örgütten bahsediyoruz…

Bu arada PKK’nın lağvedilmesine bakmak lazımdı. Zira bazı kafa karışıklıkları vardı… Neden bu kadar kolay olduğu? mutlaka sorulmalıydı. Çünkü Amerika da istiyordu ve tabii Türkiye’deki AKP iktidarı da istiyordu. Bu noktada görüşleri örtüşse de asıl maksatları noktasında ayrışmaları pek önemli sayılmazdı. ABD, PKK’nın bölgesel bir siyasal harekete dönüşmesi yani kendi isimleri olan KCK ile dağdan şehre inmesi ve özerklik vesaire gibi konulara odaklanmasını istiyordu. Bunun yanında isminde taşıdığı o Marksist-Leninist çizgiden liberalizme doğru kaymasını tavsiye ediyordu. Ancak ABD için kullanım süresi dolmuş ama kenara da bırakamayacak kadar büyük bir terör örgütü de olduğu için PKK’nın dönüşmesi kararını almışlardı. Demode yapılarla yani İkinci Dünya Savaşı sonrası oluşan özellikle 70’li yılların yöntemleri ile bir yeni düzleme gelinmeyeceğini biliyorlardı. AKP Türkiyesi ise terörün bittiği ve bölgeye huzurun geldiği havasını siyasi ranta çevirmek istiyorlardı.

Siyonist İsrail yerinde durduğu sürece bölgeye huzur haramdı!

Şunu tekrar ifade etmek gerekirdi; Siyonist İsrail olduğu sürece bölgeye huzur gelmezdi. Bölgedeki bütün karışıklıkların altında hep Siyonizm gizliydi. Dün bunu söylesek komplo teorisi olarak ifade edilirdi. Aksa Tufanı Operasyonu ile işler değişti. Nitekim konumuzun özü itibarıyla bakıldığında da bugün SDG’nin İsrail’in bir vekil/Proxy örgütü haline geldiği herkesin bildiği bir gerçekti. Nitekim Türkiye’ye karşı nasıl savaştılarsa aynı şekilde Gazze’de de Filistinlilere karşı da savaşmış canilerdi. Bu noktada şunu ifade etmeden geçemeyeceğim. “Ama Şara da gitti CENTCOM Başkanına teslim oldu.” Tamam, öyledir… Ancak bu, SDG’nin terörist olduğu ve İsrail’in buradaki uzantısı olmak için neler yaptığı gerçeğini değiştirmezdi.”[1] tespitleri haklıydı…

Ey PKK’lı Bakırhan Dangalakı; İstiklal Mahkemelerini Unutmayınız!..

DEM Milletvekili Tuncer Bakırhan, Suriye’deki gelişmelerden sonra Türkiye’yi tehdit ederek “Eğer Irak’ta ve Suriye’de olduğu gibi haklarımızı vermezseniz altından kalkamayacağınız bir felakete sürükleneceksiniz” diye tehditler yağdırmıştı. Suriye’de ŞARA ile SDG anlaşınca “Hadi bakalım, şimdi sıra bizde; Türkiye de demokratik bir adım atarak Kürtlerle yeni bir ortak devlet kurmalıdır” diyecek kadar küstahlaşmıştı.

Bu millet sana, devlet içinde devlet kurdurmaz BAKIRHAN küstahı!..

Türkler ve Kürtler Din kardeşidir ve aynı Millettir. Bu Aziz Millet Şanlı Kurtuluş Savaşı sonunda Lozan’da sınırlarını çizdiği devlete ortak da falan almazdı. Sen dedin diye eğitim dilini de değiştirmeye kalkmazdı. Siyonist Kuduz İsrailli patronlarınızın hatırına, ABD ve AB gibi Haçlı ağababalarınızın şeytani arzularına ve hele AKP-MHP gibi kiralık kafaların iktidar hesaplarına feda edilecek bir Türkiye Cumhuriyeti olmadığını anladığınızda iş işten geçmiş olacaktı!

Haksız, ahlâksız ve Haçlı Batı hayranlarına tekrar hatırlatmak lazımdı: Bunlar LUT Kavmi’nin rezaletine çağdaşlık diyorlardı!..

Kralından, kraliçesine… Devlet başkanlarından sivil toplum önderlerine… Bilişim devlerinden holding yöneticilerine… Dünyanın gidişatına yön veren isimler, sapkınlığın ve azgınlığın her türlüsüne Epstein adasında bulaşmışlardı. ABD Adalet Bakanlığı’nın; reşit olmayan kız çocuklarına yönelik cinsel istismar ve fuhuş ağı kurma suçlamalarıyla yargılanırken cezaevinde ölü bulunan Jeffrey Epstein’e ilişkin üç milyondan fazla yeni belgeyi kamuoyuna açması, küresel güç merkezlerini yeniden tartışmaya açmıştı. Belgelerde teknoloji milyarderlerinden kraliyet mensuplarına uzanan yüksek profilli isimlerin yer alması, dünyayı yöneten elitlerin ahlâki sorumluluğunu ve dokunulmazlık zırhını sorgulatır hale getirirken Türkiye’den de bazı isimlerin söz konusu dosyada geçmesi dikkatlerden kaçmamıştı.

Siyaset ve Küresel Güç Odakları Şehvet ve Rezalet Dosyalarındaydı!..

Yeni yayımlanan Epstein dosyaları ve bu dosyalara dayandırılarak, ABD Başkanı Donald Trump, iş dünyasından Elon Musk, Bill Gates, Michael Bloomberg, siyaset sahnesinden Bill Clinton, Hillary Clinton, George Walker Bush, John Kerry, Ted Kennedy, Robert Francis Kennedy Jr., eski İngiltere Başbakanı Tony Blair, Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed bin Selman, Katar’ın eski Başbakanı Hamad bin Jassim, Birleşik Arap Emirlikleri (BAE) Dışişleri Bakanı Abdullah bin Zayed, eski İsrail Başbakanı Ehud Barak ve eski Lübnan Başbakanı Saad Hariri gibi çok sayıda siyasi ve diplomatik ismin adlarının geçtiği anlaşılmıştı.

Sermaye, Sanat ve Yüksek Bürokrat Takımı!..

Dosyalarda ayrıca eğlence ve sanat dünyasından Michael Jackson, Leonardo DiCaprio, Bruce Willis, Kevin Spacey, Harvey Weinstein, Woody Allen, Chris Tucker, Mick Jagger, Phil Collins, George Lucas ve Minnie Driver gibi isimlerin yanı sıra, Epstein’in yakın çevresinde yer alan Ghislaine Maxwell, finans ve sermaye çevrelerinden Les Wexner, Leon Black, Glenn Dubin, hukuk dünyasından Alan Dershowitz, diplomasi ve bürokrasi alanından Peter Mandelson, Larry Summers, Ahmed Aboul Gheit, Miguel Ángel Moratinos, Taieb Fassi-Fihri, Khalid bin Ahmed Al Khalifa, Shah Mahmood Qureshi, Henry Odein Ajumogobia ile Epstein bağlantıları nedeniyle daha önce de gündeme gelen Jean-Luc Brunel gibi isimlere ilişkin kayıtlar bulunduğu yazılmıştı.

Ayrıca, yayımlanan belgelerde, dünyanın en zengin isimleri arasında gösterilen bazı teknoloji patronlarıyla Epstein arasında gerçekleştirilen yazışmalar ve temas kayıtları yer almıştı. Dosyalar, bu kirli ve gizli ilişkilerin niteliğine dair kesin bir yargı içermeseler de söz konusu temasların kamu vicdanında ciddi nefret ve tepki oluşturmaları doğaldı. Belgelerin yayımlanmasının ardından ABD ve Avrupa’da siyasi çevrelerde istifa tartışmaları da yeniden başlamıştı.

Kraliyetler de Listeden Çıkmıştı!

Epstein dosyalarında dikkat çeken bir diğer başlık ise Avrupa kraliyet ailelerine mensup isimlerin olmasıydı. Belgelerde eski İngiltere Prensi Andrew’un yanı sıra Norveç, Danimarka ve İsveç kraliyetlerinden bazı kişilerin adları da yer almıştı. Özellikle davet listeleri, e-posta yazışmaları ve sosyal etkinlik kayıtları, monarşilerin uzun süredir “dokunulmaz” kabul edilen imajını ciddi biçimde tartışmaya açmıştı. Kraliyet kaynakları ise söz konusu isimlerin Epstein ile doğrudan bir ilişkisinin bulunmadığını savunmuşlardı.

Belgelerde Türkiye Detayı

Yayımlanan belgelerde Türkiye ile ilgili yazışmalar da vardı. Robert Koleji Mütevelli Heyeti üyesi olduğu dönemde bazı değerlendirmelerini Epstein ile paylaşan Landon Thomas Jr.’ın e-postaları enteresandı. Yazışmalarda Türkiye’nin toplumsal yapısı ve eğitim politikalarına dair yorumların yer alması kamuoyunda tepkiyle karşılanmıştı. Robert Koleji yönetimi ise söz konusu yazışmaların kurumu bağlamadığını ve ilgili kişinin Epstein skandalının ardından görevlerinden ayrıldığını açıklamıştı. Yani kendi adamlarıydı…

Eski İsrail Başbakanı ve Konaklama Kayıtları

Belgelerde yer alan bir diğer dikkat çekici başlık ise eski İsrail Başbakanı Ehud Barak ve eşinin, Epstein’e ait New York’taki bir dairede birden fazla kez konakladığına ilişkin kayıtlardı. E-posta yazışmaları ve lojistik detaylar, Epstein’in siyasi figürlerle olan yakın temasını bir kez daha gündeme taşımıştı. Barak cephesinden yapılan açıklamalarda ise bu temasların herhangi bir suç unsuru taşımadığı savunulmaktaydı.

Mağdurlar ve Kamu Vicdanı Tartışması

Jeffrey Epstein’in yıllar boyunca kurduğu istismar ağına ilişkin belgeler, mağdurların yaşadığı trajediyi de yeniden gündeme taşımıştı. Adalet Bakanlığı, mağdur kimliklerinin büyük ölçüde gizlendiğini açıklasa da belgelerin bu haliyle bile yeni travmalara yol açabileceği yönünde eleştiriler yapılmıştı. Hukukçular, şeffaflık ile mağdur haklarının korunması arasındaki dengenin henüz sağlanamadığını vurgulamıştı.

Epstein dosyalarının yeniden gündeme gelmesi, yalnızca bireysel suçları değil, küresel sistemin ahlâki ve hukuki zaaflarını da tartışmaya açmıştı. Sermaye, siyaset ve güç merkezleri arasındaki kapalı ilişkilerin nasıl denetleneceği sorusu bir kez daha öne çıkmıştı. Kamuoyunda, “kimlerin korunup kimlerin yargılandığı” tartışması derinleşirken, Epstein skandalı küresel adalet sistemine yönelik güven krizini de büyütmüş durumdaydı.[2]