HOCAMIZIN İLGİNÇ RÜYASI.

Eski binası ve sütunları yerinde kalmak üzere oldukça büyük bir çimento veya demir çelik fabrikasında; bütün iç tasarımı ve mekanizması değiştirilmek üzere köklü bir restorasyon ve dönüşüm çalışması yürütülüyor. Bu muazzam tadilatın mimarı ve müteahhidi Rahmetli Erbakan Hocamız oluyor. O devasa fabrikanın üstü, ayrıca bir Cami kubbesini andırıyor.

Biz de o dönüşüm ve değişim çalışmaları içinde, öyle yetkili ve görevli değil, ama fiilen gayretli ve ev sahibi gibi davranıyoruz.

Bu inşaat hazırlıklarının yürütüldüğü büro benzeri sade bir odada Erbakan Hocamızla beraber bulunuyoruz ve O’nun hayatta olduğu kanaatiyle hareket ediyor ve vefatını hatırlamıyoruz. Aziz Hocamızla, resmi değil, ama samimi diyaloglarımız ve bize olan ilgi ve iltifatları dikkat çekiyor. Hocamızın isteği üzerine, kendileri çay hazırlayıp ikram ediyor ve minder üzerine oturduğu yerdeki tabağa avucumuzla kesme şeker koyuyoruz.

Fatih Erbakan da orada hazır bulunuyor ve restorasyonu yapılan fabrikanın zemininde, kalıpları hazırlanmış ve demirleri bağlanmış bazı bölümlerin çimentosunu dökecek ekibin başında duracağı belirtiliyor.

O sırada “fabrikanın gelecekteki dizaynı ve yeni üretim şeması” konusunda, Hocamızın talimatıyla hazırladığım, doktora tezi gibi çok hassas davrandığım ve büyük yankı uyandıracağına inandığım bir projeyi Hocamıza sunmak üzere emrini bekliyorum.

O önemli ve gizemli proje, güya içinde beyaz gömleği, ipek beyaz boyun atkısı bulunan, çok değerli kumaştan siyah bir damatlık takım elbisesinin, yine ipekten astarı içine özenle yerleştirilip gizlenmiş gibi duruyor ve çok merak ettiği için bir kısmının katlı bölümlerini açıp Fatih Erbakan’a gösteriyorum; hayret ve hayranlık tavrı sergiliyor.

O esnada, Hocamız kalkıp odadan ayrılıyor. Doğal sağlık ürünleri satan büyük bir firmanın bölge müdürü olduğu kanaatini taşıdığım ilahiyatçı bir genç, Hocamız atıştırırken dökülen leblebi ve çerez cinsinden şeyleri gösterip: “Bunlar her derde devadır, çünkü Hocamızın artığıdır” deyince, ben de hemen o dökülen çerezleri avuç avuç toplayıp cebime doldurmaya başlıyorum. Ama, çok mucizevi şekilde, biz topladıkça yerdeki çerezler çoğalıp bereketleniyor ve ceplerimi tıka basa dolduruyorum.

Bu arada, güya Aziz Hocamıza ait özel bir tahta dolabın kapağı açılıyor ve kendilerine ait çok iri ve çok değerli taşlardan yapılmış, metrelerce uzunluğunda kolyeler ve tesbihler görüyorum. O tesbihlerden birisinin ipi kırılmış ve taneleri bir kabın içine konmuş iken, güya benim evimde bulunan çok kıymetli bir siyah oltu taşı tesbihimin eksiğini tamamlamak niyetiyle o tanelerden bir avuç alıp cebime koyuyorum. Her biri bilye büyüklüğünde siyah altından yapılma çok parlak ve pahalı bu tesbih tanelerini, Hocam’dan izinsiz almak doğru olur mu? Diye bir tereddüt geçirirken, birden “Hocamız bundan sadece sevinç duyacaktır, Onun her şeyi sadıklarının ortak malı sayılır” gibi bir kanaat içime doğuyor ve rahatlıyorum.

Daha özel ve ibretli bölümler de var, onları atlıyorum….

Tabiri:

Asıl temelleri ve tarihi değerleri yerinde kalmak üzere, zamanla tahrif ve tağyir edilen Türkiye Cumhuriyeti, Erbakan Hocamızın yüksek prensip ve projeleriyle büyük İslam Medeniyetinin merkezi ve kalbi olmak üzere yeniden dizayn edilme girişimleri devam etmektedir ve hazırlıklar bitmek üzeredir. Milli Çözüme ve oğlu Fatih Beye de bu tarihi restorasyon ve dönüşüm hizmetlerinde, inşallah önemli görev ve şerefler düşmektedir.

En doğrusunu Allah bilir.