İMTİHAN; SABRÜ SEBATTIR
Şeytana aldanıp, günaha daldık
Nefsim beni yıktı, tuşa çevirdi…
Sadıklar yol aldı, biz yaya kaldık
Bu gaflet; çirkefi, duşa çevirdi…
İslamsız huzur yok, kavramlar bayat
Kendin özgür sanır, köleler heyhat
Şuursuz sorumsuz, cahili hayat
Kanadı kırılmış, kuşa çevirdi…
İlahi inayet, tuttu elimden
Hidayet kurtardı, fasit halimden
Gayrı Hak kelâmı, düşmez dilimden
Şükür ferahlatıp, cuşa çevirdi…
Şeriat tarikat, manevi çağlar
Pişmanlık ve hasret, yüreğim dağlar
Kur’an’la yeşerdi, ruhumda bağlar
Gönül yaylalarım, Muş’a çevirdi…
Sütü bozuk hayra, gitmez ayağı
İşbirlikçi hain, itten bayağı
Dış güçler şaşırtıp, Hak’tan kaypağı
Amerkan gâvuru, Bush’a çevirdi…
Münafık kâfirden, beter berbattır
İmtihan kazanmak, sabrü sebattır
Şeytan nefse karşı, daim rıbattır
Yokuş; Yemen’deki, Huş’a çevirdi…
Çok şükür yaklaştı, hesap saatı
Adil Düzen kurmak, sadık san’atı
Gerçekleri yazmak, tebliğ sıfatı
Rabbim parmaklarım, tuşa çevirdi…

Müddessir 7. Ayet
Müddessir 7
(Ey Nebiyyi Zişan!) Rabbin için sabret. (Çünkü çok zor, zahmetli ve uzun vadeli bir imtihan sürecine girmiş, kâinat çapında önemli ve azametli bir inkılâb ve ihtilal dönemine erişmiş ve kutsal elçilik görevine getirilmiş bulunuyorsun. Bütün düşman çevrelere ve şeytani güçlere karşı en büyük dayanağın ve kuvvet kaynağın, sabır, metanet ve dirayettir. İşte bu yüzden Allah yolundaki sıkıntılara göğüs gerip dayanıver ki, zafere ve Rıza-i İlahi’ye ulaşmanın yegâne çaresi ve reçetesi budur.)
http://www.mealikerim.com/74/muddessir/7
Erenleri bir bir, kuşa çevirdi…
Davaya hain, siyona köpek
Mazluma zalim, en adi ödlek
Yakında yiyecek, en ağır kötek
AB ye uyum, puşa çevirdi…
İnayet buyurdu, Rabbim davasın
Yokluğunda ne etsin, insan davarın
Kulluk makamı, hakkın rızasın
Erenleri bir bir, kuşa çevirdi…
Allah Tek İstinattır
Ruh kalp tüm hâsseler, çığlık çığlığa
İnsana lâyık bir yaşam, hep hatırımda
Adım başı baraj tahrip, boş yatırımla
Doğaya zulmedeni Hak, muma çevirdi
Allah bilir kim riyâda, kim gerçek sadık
Marifet aile soy değil, kalp gizli sandık
Erbakan’a bunadı diyen, nankör münafık
Makam menfaat çıkar, kuklaya çevirdi
Dost da gelip geçici, yalnız Allahtır baki
Dert şekva O’na arz ettim, kul anlamaz halimi
Nefse kılıf bulmasa insan, teftiş etse kendini
Kusuru düzelteni Râb, hidayete çevirdi
Üstadıma Hürmetle
Amaçsız ve ayarsız bir halin varsa
Hepsi üç gün dünyada hedefin kofsa
Vahlar sana önünde Mürşidin yoksa
Sultan olmuşsun ne yazar, kral olmuş ne..
Mürşid o ki, cihadı hayat edinmiş
Dünya değil ukbayı murad edinmiş
Sadıkları kendine yoldaş edinmiş
Mücahit nazarı var, halk olmasa ne..