ERBAKAN’A SESLENİŞ

Affet bizi be Hocam, bilmedik kıymetini

Yüzümüz karasından, kim bizi aklayacak!

Pişmanız perişanız, bekleriz himmetini

Bu nefse kölelikten, ruhumuz paklayacak!

.

Adil düzen yerine, adi sisteme kaldık

ABD AB diye, Haçlı hileye kandık

İşbirlikçi gafili, Senin takipçin sandık

“Alttan toprak kayıyor”, kim bizi saklayacak!

.

Bak yolundan cayanlar, işi gücü istismar

Dava yerini aldı, “demokrasi istikrar(!)”

Bilmem kabul olur mu, gayrı tövbe istiğfar

Bir inkılap gerekir, beynimiz şoklayacak!

.

Özelleşme özerklik, devlet laçkalaşıyor

Moda oldu mozaik, millet başkalaşıyor

Ülkem parçalanırken, asker şakalaşıyor

Vatan hainlerini, şehitler haklayacak!

.

Bayrak indirilirken; “anarşistler çocukmuş!”

Vatan parçalanırken; “boşver, çakıl boncukmuş!”

Elbet bu kahpeliğe, göz yumanlar kancıkmış.

Diriliş devranıyla, herkes akıllanacak!

.

İslam ki mayamızdı, şirkle uzlaştırdılar

Ahlak ki hayâmızdı, bozup yozlaştırdılar

Hak, granit kayamızdı; ezip tozlaştırdılar

Zorlu bir dönüşümle, beynimiz zonklayacak!

.

PKK’ya postacı, olan “boşbakan”ların

Siyonist küstahlığa, hala hoş bakanların

Çağdaş münafıklığa, dindar kulp takanların

Küflenmiş kafasını, zülfikar yoklayacak!

.

Gam yükü ağırlaştı, dayanmıyor bel artık

Milli Görüş, D-8; sisteminle gel artık

Ey Hadi “Necm-üs-Sakib”, karanlığı del artık

Nur akan yüz terinden, Ahmet gül koklayacak