DÜNYAYA KAPILANLAR!

Dünya bir noktadır, âlem içinde
Bu nokta içinde, neye sahipsin?
Hak tecelli eyler, binbir biçimde
Sen hikmete körsen, aynı rahipsin¹!

Bu dünya fanidir², fenalık yurdu
Şeytan nicesine, tuzaklar kurdu
Acaba kaç mü’min, va’dinde durdu
Sözünden dönersen, sen de kâzipsin³!

Şek ile şeytani, şüpheye kaydın
Şirke şekavete, şehvete yandın
Şarab-ı şerbete, şöhrete kandın
Gaflet dalâlette, bak ki gaipsin⁴!

Kim nefsine esir, basit acizdir
Kendini yenenler, kutlu azizdir
Bu hayat imtihan, soru barizdir⁵:
Rahman mı şeytan mı; kime naipsin⁶?

Haçlı AB’ciler, piyon hacıdır
Cesaret madalyan, Siyon tacıdır
Mana mı, makam mı? son kıskacıdır
Sen “taib”⁷ olmazsan, nasıl tayyipsin?

İslam birliğinden, Haçlı birliğe
Kaytaranlar nasıl, varır dirliğe
Bak vicdanı dönmüş, tam kabirliğe⁸
Sen haddini aştın, Hakka rakipsin!

Mel’anete rahmet, yoran hatipler
Hıyanete hikmet, yazan kâtipler
Çevrende riyakâr, yalaka tipler
Sahtekârlar için, elbet cazipsin⁹!

Vücudu rahat ya, vicdan hastadır
Kalıbı konforlu, kalbi yastadır
Derdi ganimetten, büyük pastadır
Ey nasipsiz adam, şerre nasipsin!

Bağıra bağıra, bağrım delindi
Ne ile başlandı, nerye gelindi
Bir zamanlar hepsi, taze gelindi
Şimdi fahişeler, hayat garipsin¹⁰!

Bir devran yaşanır, biter fırsatın
Hep geçersiz olur, makam ruhsatın
O zaman anlarsın, İbn-i Behzat’ın¹¹
Sözlerini; şimdi, çok muzdaripsin¹²!