Hz. Peygamberimizin Yüzük Mührü:
“ALLAH-RESUL-MUHAMMET”

Tecellinin sırları, tezahür harikası
İyi düşün; maddenin, nedir perde arkası
Senin Adem bildiğin, hakikatin hırkası
Hâlık Taalâ’yadır, en samimi mehabet
İmanın öz halkası: “Allah-Resul-Muhammet!..”

…
Allah-u Teâlâ şöyle buyurdu: “Ben gizli bir hazine idim. Bilinmemi istedim. Âlemi yarattım, nimetlerimi sevdirdim. Böylece Beni bildiler.”[Kutsi Hadis]

Bu kudsi hadisten anlaşıldığına göre; Kelime-i Şehadet nuru, Allah’ın Zatında gizli bir hazine olarak mevcut iken, bilinmek isteyen Allah, ilk olarak Muhammed nurunu yaratarak, O’nu Kelime-i Şehadet nurunun sebebi, bir unsuru ve rüknü kılmıştır. Bundan sonra her şey O’nun için ve O’nunla birlikte yaratılmıştır. Fahri âlem Hazreti Muhammed (SAV) bu ezeli varoluşu: “Adem, toprakla su arasında iken Ben Peygamber idim.” hadisiyle haber vermektedir. Allah’ın, Zatı için yaratarak, Zatına muhatap kıldığı Muhammed (SAV) nuru, yaratıldığı anda, Allah’ın Zatına karşı vahdaniyet şehadeti getirmiştir. Allah’ın varlığına ve vahdaniyetine karşı getirilen bu şehadetle, Kelime-i Şehadet nuru meydana gelmiştir. Böylece Muhammed (AS) nuru, Allah’ın Zat nurunu özünde bulundurarak, “Kelime-i Şehadet nuru” sıfatını kazanmış bulunmaktadır. Allah, kendi nurundan Muhammed (SAV) nurunu, Muhammed (SAV) nurundan da Adem’i ve kâinatı yaratmıştır. Bu durumu Resulüllah: “Ben Allah’ın nurundanım, mü’minler ise Bendendir.” hadis-i şerifiyle açıklamışlardır.

Kelime-i Şehadet nuru; bütün mevcudatın varlığına sebep olan, Allah ve Resulü ile kulları arasındaki rabıta olan, zahiri ve manevi, (yani hem görünen, hem de gizli) ezeli ve ebedi varlığı ve şahsiyeti olan bir nur olarak karşımıza çıkmaktadır.

Kelime-i Şehadet nuru, Adem (AS)’ın ve âlemin yaratılmasına sebeptir. Bir kudsi hadiste: “Habibim Sen olmasaydın, bu âlemleri yaratmazdım.”[Kutsi Hadis] buyurulmaktadır. Bu kudsi hadisten anlaşıldığına göre; her şey Kelime-i Şehadet nuru olan Muhammed nurunun hürmetine ve O’nun için yaratılmıştır. (Muhammed nuru) Bütün yaratılanların, (hem) yaratılış sebebi, (hem) maksadı, (hem de) yaratılanların varlıklarına esas olmaktadır.

Burada şu hususu belirtmekte fayda vardır: “Kelime-i Şehadet nuru” yerine, zaman zaman “Muhammed nuru” diyoruz. Daha evvel de bahsedildiği üzere, Muhammed nuru; Allah’ın Zat nurundan yaratıldığı için, özünde Zat nurunu bulundurmakta, O nurla beraber bulunarak, O nurun halifesi olmaktadır. Bu cihetiyle, Kelime-i Şehadet nurunun bir adı da “Halifetullah”tır. Varlıklara esas olan bu nur, Allah’la bütün mevcudat arasında, izzetli bir perde, bir rabıta, bir vesile ve bir rahmet olarak daima mevcuttur. Her varlık, Muhammed nurundan bir cüz’ü özünde bulundurmaktadır. Özündeki bu nur, onun Allah ve Resulünü bilmesine de vesile olmaktadır.

Allah ve Resulünün nuru, her varlığın; var oluş mührü, anahtarı, aslı, özü, terkibi, sebebi ve gayesidir. Her varlıkta (var oluş mührü olan) Muhammed nuru mevcuttur. Bu mevcudiyetin mahiyeti ve şekli; İlahi bir sır, İlahi bir mucize, İlahi bir harikadır. Sanat-ı İlahiyedir, bir hakikattir ve bir Hikmet-i Rabbaniyedir. Bu sırrın idraki, ancak Allah’ın dilemesiyle mümkündür. Allah (CC), ancak Muhammed nuruyla bilinmekte ve anlaşılmaktadır. Muhammed nuru ise, Adem’le bilinmekte ve ortaya çıkmaktadır. Adem’i tanımak; Muhammed nurunu tanımak, Muhammed nurunu tanımak ise; Adem’i tanımak olacaktır. Resulüllah Arz’a teşrif ettiklerinde, Muhammed nuru; aynı zamanda bir Adem olan Muhammed’den tezahür ederek, Allah’ın bilinmesine ve idrak edilmesine vesile kılınmıştır. Resulüllah’ın, Kelime-i Şehadet nurunun unsurundan olması (Resulüllah’ın Kelime-i Şehadetin unsuru olması demek: “La ilahe İllallah Muhammedün Resulüllah” şeklindeki tevhid kelimesinde; imanın, Allah’la beraber Muhammed’e de inanmak gereğinin ifadesidir..), O’nun halifesi olması, O’nu özünde bulundurması, (Allah’ın) zuhuruna vesile olması ve O’na mazhar olmasıyla; yeryüzünde Allah’ın varlığının ve birliğinin en büyük delili makamındadır. (“Resulüllah ikinin ikincisinden ibaretti.” (Tevbe: 40) ayetinde anlatılan da Hz. Ebu Bekir değil, Kelime-i Şehadetin ikinci unsuru olan Resulüllah olduğu bu gerçeklere daha uygun görülmektedir.)

Allah’ın varlığına ve birliğine en büyük delil, en kat’i bürhan; ve en aziz varlık olan Hz. Muhammed (SAV); varlığı itibarıyla bir Kelime-i Şehadet varlığıdır. Yani, en kâmil manada “iman-i billah ve iman-i hakikidir.” İmanın, yani Kelime-i Şehadet nurunun, en mükemmel ve en güzel şekilde ve en bariz (çok açık) biçimde “tezahür eden şahsiyeti”dir. (Yani Hz. Muhammed, imanın insan şekline girmiş halidir.) O, bu haliyle bir tevhid sarayı, bir tevhid ağacı, bir saadet diyarı, bir emin belde, bir iman ve İslam binasıdır.

Kelime-i Şehadet nuru; insan varlığına sebep olduğu gibi, insan varlığına esas da olmuştur. Öyle bir mevcudiyet ki, bütün mevcudata esas!.. İşte bu muazzam esası Resulüllah: “Her çocuk İslam fıtratı üzerine doğar. Sonradan annesi ve babası mecusi ise mecusi, Nasrani ise Nasrani, putperest ise putperest olur.” hadisiyle açıklamışlardır. Bu hadisten anlaşılıyor ki; her doğan çocuk, İslam esasını kendinde bulundurarak doğmaktadır. Her çocuk, tam bir Adem olarak doğmakta, varlığı itibarıyla, Yaratan’ına ait birçok burhanları üzerinde bulundurmaktadır. Böylece İlahi nizamın apaçık bir delili olmaktadır. Tevhid nuru, onda kendini göstererek, içinde sırrı ve maneviyatı gizli olarak bulundurarak, Arz’a teşrif etmekte, iman ve İslam’ı içinde bulunduran, “gizli bir hazine” olmaktadır. İnsan fıtratının İslam olması, insanın (Adem’in) varlığının esasının, Kelime-i Şehadet nuru olduğunun ispatıdır.

(BAK: KELİME-İ ŞEHADET’İN SIRLARI başlıklı Milli Çözüm Makalesinden alıntıdır)

Konuya dair şu diğer makaleleri de incelenmesini tavsiye ederim:
İLAHİ TEZAHÜR VE TECELLİ HİKMETİRÜYET VE TECELLİ

Vahdete ulaşmanın, yolu tevhidden geçer

Akıllı şanslı adam, Allah rızasın seçer

İz’an vicdan olmayan, burdan imansız göçer

Hak dostuna havlamak, sonu zilletvehamet3

Selamet4 anahtarı: “Allah-Resul Muhammet!..”

Peygamber Efendimize “Müminlerin en akıllısı kimdir?” diye sorulduğunda Efendimiz şu cevabı vermiştir:

“Ölümü en çok hatırlayan ve ölümden sonraki hayatı için en güzel şekilde hazırlanan kimsedir.”

Allah bizlere vahdete ulaşmak için tevhid şuurunu kavramayı, Peygamberimizin hadis-i Şerif’in de geçtiği gibi akıllı bir Müslüman olabilmek için ölümü en çok hatırlayan ölümden sonraki hayatı için güzel şekilde hazırlanan Allah rızası için çalışan gayret eden kullarından olmayı nasip eylesin.

Zuhuratı kavra ki, kalksın perde aradan
Sonra tecelli etsin, sana Yüce Yaradan
Servet şehvet külfetten, kurtul hapis haradan6
Mahlûkata şefkat et, aşkın hası merhamet7
İslam’ın nur yasası: “Allah-Resul-Muhammet!

Bu dizeleri okurken şiirde zuhurat kelimesinin neden kullanıldığını araştırma gereği duydum. Naçizane yorumda da paylaşmış olayım;

Tasavvuf dilinde zuhurat, kişinin kalbine veya manevî tecrübesine beklenmedik biçimde doğan hâller, işaretler, manalar veya tecelliler için kullanılabilir.

Örneğin:

“Kalbine bir zuhurat geldi.” → Kişinin içine güçlü bir mana, sezgi veya manevî işaret doğdu.

“Rüyasında bazı zuhuratlar gördü.” → Manevî anlam taşıdığı düşünülen birtakım işaretler/rüyalar gördü.

“Bu olay bir zuhurattır.” → Yaşanan olayın sıradan bir tesadüften öte manevî bir anlam veya işaret taşıdığı düşünülüyor.

“Zuhurat-ı ilâhiyye” → İlâhî isim ve sıfatların âlemde veya kulun manevî tecrübesinde görünür hâle gelmesi/tecellileri.

Dünyadaki ve ülkemizdeki yaşanan olayların ve aynı zamanda bireyselimizin vahametini bizlere anlatıp selamete ulaştıran şiir ve makaleleri ile yolumuzu görmek.

“Allah–Resul–Muhammet” şuuru; imanın, huzurun ve kurtuluşun sembolik mührüdür.

Kâinat, Allah’ın kudret ve tecellilerinin bir aynasıdır.

Hakikate ulaşmanın yolu; tevhit, takva ve samimi imandan geçer.

Servet, şehvet ve dünya tutkuları, insanı hakikatten uzaklaştırabilir.

Günah, zulüm ve nankörlük, insanı manevî felakete sürükler.

Merhamet, şefkat ve vicdan, İslâm ahlâkının temel sütunlarıdır.

Gerçek mümin, daima nefsini sorgulayan, pişmanlık duyan ve Allah’a yönelen kimsedir.

İnsan, yaratılış gayesini unutmamalı; hayatını Allah’a kulluk, Peygamber’e bağlılık, insanlığa hizmet ve güzel ahlâk üzerine inşa etmelidir.