KÖR MÜSÜN NESİN? (ŞİİR)

KÖR MÜSÜN NESİN?

Seferle varılır, zafer yurduna

Ey sabır kahırdan, zor musun nesin…

Akıl mı dayanır, şüphe kurduna

Ey usanç Mü’mine, tor musun nesin…

Koca boş balonlar, iğneyle patlar

Andız çekirdeği, kırılmaz çatlar

Kabirde hiç olur, yalılar yatlar

Ey gaflet en yaygın, çor musun nesin…

Ömür hızla geçer, devran evrilir

Baharın ve yazın, kışa çevrilir

Sebatla sorunlar, bir bir devrilir

Ey hasret içimde, kor musun nesin…

Kimine zirvedir, kime dibidir

O dağlar delinir, Ferhat çividir

Ve yıllar dediğin, rü’ya gibidir

Ey aşk yüreğimde, nur musun nesin!

Kibirinden yanıt, vermez selama

Din ve dava satan, değmez kelama

Akıllar bulanmış, ahlak yalama

Ayarın bozulmuş, şor musun nesin…

Dindar rolü oynar, dinara sapar

Çıkara çark eder, makama tapar

Münafık gavura, uşaklık yapar

Hâlâ gözün görmez, kör müsün nesin…

Şuursuz bir hayat, ah ile zarmış

Her şey fani fena, bir Allah yarmış

Kıskançlık ateşi, benliğin sarmış

Ey haset beyinde, ur musun nesin…

Gayrı tek Rahman’a, yönelsin kalbin

Çün O’dur Sultanın, O’dur sahibin

Bunca günahını, setretti Rabbin

Bak yüzün kızardı, mor musun nesin…

Sadece Mevla’ya, boynunu büktün

Nice münafıka, sen diz çökürttün

Hep Hakkı haykırdın, halkı ürküttün

Ey Ali’m bu yüzden, hor musun nesin…