En Yaygın Manipülasyon;
YALANLARLA DOĞRULARIN KARIŞTIRILMASI
VE
GERÇEKLERİN ÇARPITILMASIDIR!

“Şehitlerimize rahmetle…

Azerbaycan’daki zafer törenlerinden dönen komandolarımızı taşıyan C-130 kargo uçağının Gürcistan hava sahasına girdikten hemen sonra düşmesi, 20 vatan evladının şehit olması, hepimizi yasa boğmuştu… Milletimiz, tarihimiz, coğrafyamız, hayatlarını vatanları için feda edenler üzerinde ayakta duruyordu.

Akıllı olmak; intikamı, ihaneti, düşmanlığı bilmek zorundayız! Çünkü çok şey yaşadık!

Evet kargo uçağımızın düşmesi bir “kaza”. En azından şimdilik, teknik incelemeler sona erene kadar bu böyle. Hazırlanacak rapor, ne kadar açıklanırsa, bize doğru olanı gösterecek. Teknik hata mı, pilot hatası mı, hava şartları mı? Ya da içeriden bir patlama mı, dışarıdan bir füze saldırısı mı, bir tür elektronik harp yöntemi mi, kesinlikle bileceğiz.

O görüntü ne anlatıyor? Kuyruk kopmuş, kanatlar yanıyor, uçağın içi görünüyordu!

Dört motorlu, güçlü ve sağlam bir uçağın bu şekilde düşmesi hep soru işaretidir. Özellikle de, Türkiye-Azerbaycan-Pakistan’ın güç gösterisine sahne olan Bakü’deki törenlerden sonra böyle bir şey oluyorsa, çok daha sorgulayıcı olacağız. Uçağın düşme görüntülerini hepimiz izledik. Bu kadar net çekilip anında yayınlanan bu görüntü bile şüphe içerir. Bu kadar iletişim aracının olduğu yerde bu normal. Ama yine de bu sorunun da cevabı aranmalı. Kuyruk kısmı kopmuş, kanatları yanarak döne döne düşüyor. Gövdesi kopmuş, uçağın içi görünüyordu. Bir film sahnesi gibi.

İçeriden patlama mı, dışarıdan saldırı mı? “Kaza” bir saldırı yöntemidir!

Teknik olarak konuya hâkim olanlar, dört motorlu böyle bir uçağın bu şekilde havada parçalanıp düşmesinin çok zor olduğunu, bu uçakların kaza oranının çok düşük olduğunu, görüntülere göre hava muhalefeti ya da pilot hatası olmadığını, uçağın içeriden patlamış ya da dışarıdan saldırıya uğramış olma ihtimali olduğunu söylüyor. Bir iddia da şu: Pervaneleri çıkıp uçağın gövdesini parçalaması…

Hint füzeleri bu işe karışmış olabilir mi?

Karabağ savaşı; Azerbaycan, Türkiye, Pakistan üçlü zaferidir. Aynı üç ülke, Hindistan-Pakistan arasındaki son çatışmada da dayanışma içindeydi. Hindistan utanç verici bir yenilgi yaşadı. Hemen ardından Yunanistan’a uzun menzilli füzeler göndermeye başladı. Bu, Türkiye ile hesaplaşma içindi. Daha da önemlisi, Ermenistan’ı silahlandırmaya, bu ülkeye füze sistemleri göndermeye başladı. Hindistan’ın Türkiye ile görülecek bir hesabı vardı ve bunu açık yapıyordu.

İsrail istihbaratı bu işleri iyi bilir! Her alanda Türkiye ile savaşıyor. En derin şüphe bu…

“İsrail, bütün coğrafyada Türkiye ile hesaplaşıyor. Libya’dan Sudan’a, Gazze’den Suriye’ye, Kafkasya’dan Basra Körfezi’ne her alanda Türkiye ile çatışıyor. Bütün cephelerde Türkiye karşısında kaybetti. Ama örtülü saldırılar, suikastlar, uçak düşürmeler, füze kazaları, elektronik harp araçları üzerinden intikam saldırıları, sivil teknoloji üzerinden savaş yöntemleri İsrail’in hep başvurduğu yöntemler. İsrail istihbaratının o bölgede (Azerbaycan ülkesinde… A.A.) güçlü olduğunu biliyoruz. İran helikopterinin düşmesi ve Cumhurbaşkanı’nın ölmesi olayında da gözler İsrail istihbaratına dönmüştü. İran içindeki uyuyan hücreleri ile yaptığı saldırılar, cep telefonlarını silah olarak kullanmalar MOSSAD yöntemleridir.”[1]  diyen Yeni Şafak yazarı ve iktidar yandaşı İbrahim Karagül’e sormak lazımdı:

1- Niye İlham Aliyev Azerbaycan’ının 2. İsrail gibi davrandığını… Haçlı Batı’da bile soykırımcı İsrail’i kınayan mitingler yapıldığı halde Azerbaycan’da niye Siyonistlerin aleyhine gösterilerin yasaklandığını… Ülkesi dışında İsrail’in tek hava üssünün İran sınırı yakınında konuşlandırıldığını, niye yazmamıştı?

2- 24 yıldır tek başına iktidarda olan Erdoğan iktidarının, 61 yaşındaki askeri kargo uçaklarını niye hâlâ kullanmak zorunda kaldıklarını… Hatta KAAN’ların bile motorunu hâlâ niye yapamadıklarını ve ABD’den almak, vermezse oturup kalmak durumunda olduklarını niye sorgulamamıştı?

3- Bu C-130 Kargo uçaklarını Suudi Krallığı bile envanterinden çoktan çıkarmıştı… Sn. Erdoğan’ın özel dostları Bay TRUMP’ın ve Bay SELMAN’ın 18 Kasım 2025’te Beyaz Saray’daki buluşmalarında; ileride 1 trilyon dolara çıkarılacak, tam 600 milyar dolarlık F-35 savaş uçakları ve yapay zekâ teknolojik araçları alımı anlaşmalarını kutlarken, henüz 3 gün önce meydana gelen bu feci kazadan dolayı Aziz Milletimize bir taziye mesajı vermeye bile tenezzül etmeyen alçaklar, edepsiz ve erdemsizce şakalaşırken, Sn. Erdoğan’ın onları telefonla arayıp kutlaması ve mutabık kaldıkları hususlara katıldığını açıklaması, hangi Milli duyarlılıkla ve tutarlılıkla bağdaşırdı?

Bu arada: “20 Vatan Evladı, ‘Uçan Tabut’ denilen 61 yaşındaki uçağın düşmesi sonucu ŞEHİT oldular. 1 Yarbayımız, 2 Binbaşımız, 2 Üsteğmenimiz, 15 Astsubayımız rahmete kavuştular! Sorular şunlar: 1- 61 yıllık uçakları bizden başka kullanan devlet var mı? 2- Bu uçaklara Cumhurbaşkanı binip uçar mı? 3- Bu uçaklara Milli Savunma Bakanı, Genelkurmay Başkanı ve Kuvvet Komutanları binip seyahat yapar mı? Muhtemelen: ‘İtibardan tasarruf olmaz, bizlerin jetleri var’ yanıtları haklı mıydı? İtibardan tasarruf olmazdı ama, vatansever evlatlardan da tasarruf doğru ve doğal mıydı?”[2] şeklindeki sitemlere kulak kabartılmalıydı.

“Bunları yazın yavrularım! Uçan tabutla gitti evladım! Yazmazsanız en adi insanlarsınız!.. Kendinize saraylar yapana kadar uçan tabutları değiştirmeniz lazım!” diyen acılı baba haksız mıydı?!

“Televizyonlarda hayatlarında C-130 görmemiş, binmemiş gazeteci, uzman bozuntularını görünce; hayatımın 25 yılını verdiğim Hava Kuvvetleri’nde edindiğim tecrübelerime dayanarak birkaç cümle kurma ihtiyacı hissettim. Şahsi düşüncem; bu uçağın teknik bir arızadan ziyade bir patlama sonucu düştüğü yönündedir. Bunu destekleyen 3 tane resim ekledim; birisi düşen uçağın düşerken çekilmiş resmi. İkinci resim bir C-130’un yukarıdan çekilmiş hali, 3. resim ise düşen uçağa göre yukarıdan çekilmiş olan resimde eksik olan kısımları göstermektedir.

Gerçek şu ki, uçağın düşerken görülen parçası sadece motorların olduğu kanat bölgesi ve orta gövdesi. Yani uçağın ön gövdesi ve kuyruk çevresi yok. Düşen parçalarda da kapı ve kuyruk parçaları görünüyor. Dışarıdan ateşlenen bir füze de olabilir, uçakta taşınan bir patlayıcının patlaması da olabilir.” diyen Alpaslan İlker Kuru gibilerin uyarılarına dikkat etmek lazımdır.

Düşen uçağımızdan birkaç gün sonra; Rus güçleri, Ukrayna’da Türk gemisini vurmuşlardı.

Rusya, Ukrayna’da saldırılarını sürdürüyordu. Rus güçleri, Ukrayna’nın Odesa bölgesindeki İzmail Limanı’na demirli, yaklaşık 4 bin ton sıvılaştırılmış gaz (LPG) taşıyan Türk gemisi ORINDA’yı dron ile vurmuştu. Saldırı sonrası Romanya’nın Plauru Köyü sakinleri, Rus saldırısı sonrası alev alan geminin patlama riski nedeniyle boşaltılıyordu.

•      Rus güçleri, Ukrayna’nın Odesa bölgesindeki İzmail Limanı’nda demirli Türk gemisi ORINDA’yı dron ile vurmuşlardı.

• Saldırı sonrası gemide yangın çıktı ve 16 kişilik mürettebat güvenli bir şekilde tahliye edilip kurtarılmışlardı.

• Romanya’nın Plauru Köyü, patlama riski nedeniyle boşaltılmıştı.[3]

Gerçeklerin Çarpıtılması!

Uluslararası ilişkilerde, “Mütekabiliyet”, yani “Karşılıklılık” temel ilke sayılmaktadır. Uluslararası hukukta da yeri vardır. Bir devlet başka bir devlete hangi davranışı gösterirse, karşı devletin de ona aynı karşılığı vermesi haktır. Özetle, “Mütekabiliyet (Karşılıklılık) ilkesi”, uluslararası ilişkilerde önemli bir caydırma aracıdır. Aynı zamanda, “Tam Bağımsızlık” prensibinin bir icabıdır.

5 Şubat 1975… Kıbrıs Barış Harekâtı nedeniyle, ABD Türkiye’ye ağır bir silah ambargosu uyguladı.

Türkiye’nin ambargoya cevabı sert olacaktı. (Çünkü iktidarın ortağı Necmettin Erbakan’dı. A.A.)

13 Şubat 1975’te, Kıbrıs Türk Federe Devleti’nin kuruluşunu ilan etmekten sakınılmamıştı…

ABD, silah ambargosunu kaldırmamıştı. Bunun üzerine, 25 Temmuz 1975’te Bakanlar Kurulu Kararnamesi’yle, ABD’nin Türkiye’de bulunan 21 üs ve tesisi kapatılmıştı. Yaklaşık beş bin ABD’li asker ve sivil ülkeyi terk etmek zorunda kalmıştı. (Çünkü bizzat ABD’li yöneticilerin ve Siyonist stratejistlerin itirafıyla Türkiye’de iktidarın ortağı ERBAKAN vardı. Resmen Başbakan, Ecevit veya Demirel olsa da asıl dirayet ve cesaretin kime ait olduğunu bizzat dönemin ABD ve AB yetkililerine sormak lazımdı. A.A.)

4 Temmuz 2003… Kuzey Irak’ta Süleymaniye’de ABD askerleri, 11 Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin başına çuval geçirme küstahlığına kalkışmıştı; elbette düşmanca bir tavırdı. İktidar NOTA vermekten bile sakınmıştı…

Ve yine 27 Şubat 2020… Rusya, Suriye’de 34 askerimizi şehit etmekten sakınmamıştı. Milli Savunma Bakanı Hulusi Akar bile, “Birliklerin bulunduğu yerlerin önceden Rusya’nın sahadaki yetkilileri ile koordine edilmesine rağmen, maalesef bu saldırının gerçekleştirildiği” itirafında bulunmuşlardı. Yani, bilerek yapılan bir saldırıydı…

Bu düşmanca tutum için, Rusya’ya NOTA bile verilmemiş, Rusya, özür bile dilememişti. Hatta bir hafta sonra, hiçbir sorun yokmuş gibi Türk heyeti, Moskova’da Putin’i ziyaret etmişti.

30 Ağustos 2022… İzmir’deki NATO Müttefik Kara Komutanlığı, sosyal medya hesabından 30 Ağustos Zafer Bayramı’nın 100’üncü yıl dönümünü kutlamıştı. Yunanistan, NATO’nun bu paylaşımına “kabul edilemez” diyerek karşı çıkmıştı.

Ve NATO, kutlama mesajını silmek zorunda kalmıştı. NATO’nun ikinci büyük gücü Türkiye, Yunanistan’ın mesajı sildirmesine engel olamamıştı. (Çünkü dindar kahraman bir iktidar vardı! A. A.)

20 Eylül 2024… Yunan sahil güvenlik botu, Bodrum’da Türk karasularını ihlal etmişti. Ardından, 23 Eylül 2024’te Datça’ya kadar gelmişti. (Açıkça ve alçakça) Devletin egemenliği ihlal edilmişti. Türkiye, NOTA bile vermemişti. Ankara’nın Yunan Büyükelçisi ülkesine gönderilmemişti. Sadece; “Şiddetli şekilde kınandığı” belirtilmişti.

O Yunanistan, Ege’de Askersizleştirilmiş Adaları, uluslararası antlaşmalara rağmen silah deposuna dönüştürmüş durumdaydı. Türkiye sınırına yaklaşık 40 kilometre uzaklıktaki Dedeağaç’a, ABD askeri konuşlandırılmıştı. ABD bu üsten, ağır silahlarını askersiz olması gereken 12 Adalar’a sevk eden Yunanistan’a arka çıkmıştı.

Kendisine ait olmayan ada/adacıklara sahip çıkmıştı. Mesela, Batı Anadolu’ya çok yakın Eşek ve Bulamaç olmak üzere bazı adalara konuşlanmıştı. Türkiye’nin, uluslararası antlaşmalardan kaynaklanan meşru müdafaa hakkı olmasına rağmen, sadece kınama açıklamalarıyla kalmıştı. Yani mütekabiliyet (karşılıklılık) prensibini uygulamamıştı.

Oysa 1996’da, Yunanistan’ın Kardak Kayalığı’na diktiği bayrak indirilmiş ve Türk Bayrağı dalgalandırılmıştı.

Güney Kıbrıs Rum Yönetimi (GKRY), Kasım 2025 başında, Doğu Akdeniz’de hak iddia ettiği zengin petrol ve doğalgaz rezervinin bulunduğu Münhasır Ekonomik Bölge’de (MEB) tatbikat yapmıştı. Tatbikata; ABD, İsrail, İngiltere, Fransa, İtalya, Mısır, Yunanistan ve GKRY katılmıştı. Sanıyorum, Türkiye kendisine karşı oluşturulan bu cephenin farkındaydı.

Türkiye, Avrupa için Güvenlik Girişimi (SAFE) Programı’na katılmak arzusundaydı. Türkiye’nin SAFE programında yer alması, Avrupa savunması açısından sadece teknik bir ortaklık değil, aynı zamanda jeopolitik açıdan bir fırsat kapısıydı…

Yunanistan ve GKRY, Türkiye’nin SAFE Programı’na katılmasını koşula bağlamıştı. Koşul: Yunanistan’ın Ege Denizi’nde karasularını 12 mile çıkarması durumunda, Türkiye’nin bu adımı “savaş nedeni” sayacağı kararının kaldırılmasıydı!..

Elbette Türkiye, bu şartı kabul etmeye yanaşamazdı. Çünkü, Yunanistan’ın karasularını 6 milin üzerine çıkarması, Ege Denizi’nin bir Yunan denizi olması anlamını taşırdı. Ancak; AB, Yunanistan’ın isteğini yerine getirdi ve Türkiye’yi SAFE Programı dışında bıraktı.

Türkiye’yi çok seven ve hayran olduğunu söyleyen (ve Sn. Erdoğan’ın özel DOSTU olma şerefine eren) ABD Başkanı Trump vardı!..

Ama, 1,4 milyar dolar ödediğimiz F-35 uçaklarını vermiyorlardı. İstediğimiz F-16’lar için, henüz olumlu bir yanıt alınmamıştı. Oysa, ABD Yunanistan’a bu uçakların satışını yapmayı sürdürüyordu.

Tekrar hatırlatalım; “Mütekabiliyet” ilkesi, bir ülkenin caydırıcılık gücünün ve tam bağımsızlığının en somut göstergesi sayılırdı. Coğrafi konumu yönünden “dev” olan bir Türkiye’nin, jeopolitik güç açısından geldiği bu durum içler acısıydı… Ve komşu ülkeler, bu yönüyle Türkiye’yi çok yakından izliyorlardı ve tabi ABD ve AB’den destek alıyorlardı…”[4] diyen Naim Babüroğlu’nun “Caydırıcılık ve Mütekabiliyet” yazısını, böyle düzelterek aktarmamız; doğrularla yanlışları harmanlayarak ve asıl gerçekleri gizlemeye çalışarak bu yazıları hazırlayanların, aslında hep şikâyet ettikleri AKP iktidarına ve Cumhur İttifakı’na dolaylı destek sağladıklarını anlatmak amaçlıydı.