MAYA BOZUKSA, FAYDASI YOKTUR! (ŞİİR)

MAYA BOZUKSA, FAYDASI YOKTUR!

Sen gerçeği duyur, gerisin bırak

Ne anlatsan boştur, bozuk mayası!

Vicdanı ham kalmış, irfandan ırak

Hep suizan eder, fesat yuvası!

Sen yine fırsat ver, yuların uzat

O aldattım sansın, yarana tuz at

Ayarın kusacak, sonunda o zat

Över, sonra söver; akar salyası!

Hakikat davası, Allah rızası

Bilmeyen adamlar, Şeytan azası

Manevi Miraç’la, gönül fezası

Açılan kalplerin, nurdan boyası!

Edep teslimiyet, Memiş’e döner

Halis niyet hizmet, ermişe döner

Kendini Mevlâ’ya, vermişe döner

Hep hikmet yansıtır, gönül aynası!

Kadir kıymet bilmez, nankör sıfatı

Makam çıkar için, her iltifatı

Hainin tek hayrı, erken vefatı

Yakında ortaya, çıkar foyası!

Bu azgın nefsini, cehtle ezmeyen

Hakikat yolunda, yıllar gezmeyen

Tecelli sırrını, hâlâ sezmeyen

Haddini de bilmez, yoktur hayâsı!

Mürşit diye cahil-lere kananlar

Kur’an’sız davasız, boşa yananlar

Damlayken kendini, deniz sananlar

Sinek böceklerin, kova deryası!

Kabuğun kırmayan, filizlenir mi

İrşat eder diye, fil izlenir mi

Kalp kiri sabunla, temizlenir mi

Hidayet kararmış, kömür kayası!

İslam ki, her şeyi; Kur’an’la ölçmek

En büyük mesele, imanla göçmek

Tehlike; sonunda, ayağı sürçmek

Huzura sunulur, amel dosyası!

Ümidin diri tut, sefer ayıdır

Büyük müjdeler var, zafer yakındır

Biz kuluz, sevinmek; nefer payıdır

Elbet yıkılacak, zulüm dünyası!

Yanıp kavrulduğun, kim anlayacak

Sen “elif” okursun, “cim” anlayacak

Desen “cin”den korun, “çim” anlayacak

Yakında kâbusa, döner rüyası!

Milli Çözüm harman, daneyle saman

Ayrışacak vakti, geldiği zaman

Kendisini altın, yaprağı sanan

Saman sarısıymış, fosmuş hülyası!