YORULMAYAN YOĞRULMAZ! (ŞİİR)

YORULMAYAN YOĞRULMAZ!

Adım adım çıkılır, zafer köşküne

General olunmaz, er olmadıkça!

İki kalp sığışmaz, mü’min göğsüne

Tevhide varılmaz, bir olmadıkça!

Ferhat olmayınca, dağlar sökülmez

Tek Hakka açılan, bilek bükülmez

İlmü irfan yoksa, hikmet dökülmez

O dil hakikati, der olmadıkça!

Eşip derinleşen, bulur suyunu

Usanma daim kaz, hizmet kuyunu

Kemalât istersen, düzelt huyunu

Taş kıymetlenmez, mer-mer olmadıkça!

Sırra erişilmez, bir kuru sözle

Sen rızasın ara, vuslatı özle

Takdir edilende, hikmeti gözle

Hayr açığa çıkmaz, şer olmadıkça!

Ey gözü doymayan, sözüm sanadır

Mü’mine yakışan, hamdü senadır

Faniye bağlanan, sonu fenadır

Dünya boşyan Eba, Zer olmadıkça!

Dağ başı alçaksa, duman bürümez

Davası batılsa, Dosta yürümez

Ahlakı yozlaşıp, iman çürümez

Nema diye faiz, yer olmadıkça!

Yürüyen cenaze, uyusan gafil

Yakında Surunu, çalar İsrafil

Şeytanı tanırım, sanıyor safdil

Gözünde feraset, fer¹ olmadıkça!

Avrupa Birliği, ahlak kirliği

Bozar Milli bünye, kalmaz dirliği

Tarikatı taklit, sahte Pirliği

İlk feda kıldığı, ser² olmadıkça!

“Şeriat gercilik, Batı medeni”

Zanneden gafilin, bozuk madeni

İçki fışkı bozar, aklın mideni

Kişi insan yüzlü, ker³ olmadıkça!

Sabret imtihandır, takdir Hüda’nın

Tesiri yok halkın, Tağut Buda’nın

Kur’an’ın çağrısı, kutlu nidanın:

“Hep yeniden başla, her olmadıkça!.”

Niyet has değilse, boşa zahmetin

Taşa faydası yok, yağan rahmetin

Bunca günah pasını, yumaz Ahmet’in

Kova kova akan, ter olmadıkça!

Lügatçe:

¹ Fer: Görme netliği, bakış keskinliği,

²Ser: Baş,

³ Ker: Kürtçe, Eşek.