TENEZZÜLAT-Î SULTANÎ VE İLTİFAT-Î HÜNKÂRÎ (ŞİİR)

Bunca kusur içre, günahkâr iken

İkram iltifatla, mahcup eyledin…

Her günüm hasretle, ahu zar iken

Bin şükür rızanı, matlup eyledin…

En güzel tecelli, bedenin büstün

Kapında Kıtmirlik, beylikten üstün

Lütfedip sorarsın: “Benden mi küstün?”

Kulunu aşkına, merkûp¹ eyledin…

Nice rezalete, bulaşır idim

Ben nasıl vahdete, ulaşır idim

Faniler peşinde, dolaşır idim

Gönlüme Zatını, mahbup eyledin…

Ey Can baştan sona, Hak’tın hayırdın

Tutup dalâletten, çekip ayırdın

Hamdü senalar ki, seçip kayırdın

En kutlu davana, mensup eyledin…

İnşallah lütfuna, etmem hıyanet

Nimete nankörlük, aynen cinayet

Kerim Rahim Rabbim, kıldın inayet

Ahiret cennetî, merğup² eyledin…

Elbette gelmedik, tozup gezmeye

İbadet hizmetten, kaçıp bezmeye

Umarım Deccal’in, başın ezmeye

Bu aciz kulunu, mansup³ eyledin…

Haddime mi düşmüş, hâşâ itiraz

Edep takınmayan, bulur inkiraz⁴

Başa bela açar, ikbal ihtiras

Helal nimetlerin, mendup⁵ eyledin…

Nefsim olmaz idi, İslam’a mail

Hidayet nurunla, eyledin nail

Yoksa kalır idik, gafil ve cahil

Kur’an’ı bizlere, mektup eyledin…

Her temenni acep, dert mi deva mı

Taksime razı ol, isyan reva mı

Cennet cemal has kul-luğun devamı

Duamız ahrete, mahsup⁶ eyledin…

Aşkınla yanarken, hoş gör feryadım

Sana kurban olsun, canım evladım

Rızandan ayırma, budur muradım

Ahmedin sevdanla, meczup⁷ eyledin…

Lügatçe:

1- Merkûb: Üzerine binilen, merkep.

2- Merğub: Rağbet edilen, kıymet verilen.

3- Mansub: Nasb edilen, tayin edilip görevlendirilen.

4- İnkıraz: Yıkılıp gitme, sona erme.

5- Mendup: Dinen mubah görülen, izin verilen.

6- Mahsup eylemek: Hesaplayıp kayda geçmek, dünyada yapılan duaların karşılığını cennet ve mağfiret olarak vermek.

7- Meczub: Aklı başından giden, cezbeye düşen.