NEFSİN ELİNDEN!

İlim kendini bilmektir
Rastgele açtığım bu şiir, nefsin çeşit çeşit aşağılıklarını gözler önüne seriyor. Nefsi yok etmek mümkün olmasa da doğru yönlendirmek, sivri yanlarını törpülemek gerekir. Yoksa nefs şiirde de geçtiği gibi, dil, göz, akıl gibi daha birçok azayı yanlışa, harama, günaha sokar.

Nefs; dile yalan söylettirir, gıybet ettirir, gönül kırdırır ve dolayısıyla kişiyi kul hakkına sürükler. Göze haramı izlettirir, edebi azaltır, ve kişiyi gördüklerini yapmaya, mazallah zina vb günahlara sürükler. Akla ise menfaate kölelik yaptırır, inanç, değer, emir gözetmeksizin zekâyı hıyanette kullandırır ve kişiyi helaka sürükler.

Nefsinin eksik yanlarını görmeyen, yetmez gördüklerini düzeltmeyen, tüm ilmine rağmen nefsinin kölesi olur ve çeşit çeşit azalarıyla, başka başka günahlara girer.

Derler ya, ilim kendini bilmektir. Kendini bilmeyen ve tedavi etmeyen, dünyaları bilmiş ehemmiyeti yoktur. Gerçi Allah kâfire dahi emeğinin karşılığında ilminden verir. Fakat bu ilim onun iman eksikliğini gidermez.

Tıpkı bunun gibi, ne kadar bilirsek bilelim azalarımızın iplerini nefsin elinden alamamışsak, dil göz aklı Hakk ve hayır ölçüleriyle kullanamıyorsak, bilmenin de kıymeti yoktur. Prof olmuş ama saygıdan, tevazudan yoksun; hoca olmuş ama gözü harama bakıyor; başkan olmuş ama hıyanet üstüne hıyanet ekliyorsa ne kadar itici gelir tahmin edersiniz.

Haramdan korunmak, hayır işlemekten önce gelir. O halde evvela nefsin kusurlarını tespit edip, bu kusurları sahiplenmek yerine kusurları gidermeliyiz. Zira binanın temelini atmadan hızlıca 5 kat çıksak bile bina muhakkak çökecektir. Bu temel de ahlâk güzelliği ve maneviyattır.

Allah bizleri önce nefsinin kusurlarını düzelten, hayra yönlendiren, ahlâk ve maneviyat temelini sağlam atanlardan ve sonrasında gittikçe sağlam katlar ekleyen, mertebeler katedenlerden; [u]ilmi üzerine yakışanlardan eylesin…[/u]