MEDET SULTANIM

Elbet va’din haktır, bizzat duyurdun

Emrini beklerim, çağır Sultanım!

“Va’dellahü hakkün”[1], ferman buyurdun

Çektirme kuluna, kahır Sultanım!

Dinin hatırına, ismin aşkına

Süper şeytanları, çevir şaşkına

Gönül gözyaşlarım, döndü taşkına

Fasıkın vicdanı, sağır Sultanım!

Kudretin izhar[2] et, Kur’an’ın hâkim

Milli Görüş davan, kalmasın akim[3]

Ey kadiri mutlak, Aziz Müntakim

Kurtar, ne karanlık; çağdır Sultanım!

Resulün hadisi, kalmasın yerde

Mehdiyet müjdesi, şifa her derde

Günahım zaafım, olmasın perde

Rahmet pınarların, yağdır sultanım!

Zulmün sistemleri, çöksün temelden

Ümitler kesilsin, siyon emelden

Zafer meleklerin, gönder tez elden

Hasretle kavruldu, bağır Sultanım!

Hükmün geçerlidir, her an doğaya

İcabet edersin, bütün duaya

Senin rızan gibi, büyük davaya

Hizmetin pahası, ağır Sultanım!

Gömlek çıkaranlar, Haçlı yanında

Helal hücre kalmaz, kirli kanında

Münafık marazlı, CIA hanında

Özleri etmez beş, mangır Sultanım!

Türkiyem Deccal’in, derisin soysun

İnsanlık refaha, huzura doysun

Adil Düzen hakkı, yerine koysun

Nurunu tamamla, Ahir[4] Sultanım!

Peygamber haberi; umutlu, sarih[5]

Tam ikibinöndört, o kutlu tarih

Kimler şeriatin, görüyor kerih[6]

                                     Hep insan suretli, sığır Sultanım!

[1] “Allah’ın va’di haktır” Lokman: 33 ortası

[2] İzhar etmek: Açığa vurmak

[3] Akim: Başarısız, kısır

[4] Ahir: Sonunda her şey kendine rücu eden Allah CC

[5] Sarih: Çok açık, belirgin

[6] Kerih: Kötü, çirkin