Bugün : 9430
Dün : 51274
Bu ay : 1140957
Geçen ay : 1737715
Toplam : 55023730
IP'niz : 216.73.217.72
KAVRULDUM EY DOST!
Ne adım ne sanım, yoklukta idim
Sen yarattın öyle, var oldum Ey Dost…
Vahdete varmamış, çoklukta idim
Hidayetle Hakka, yâr oldum Ey Dost…
Hak yol varken sağa, sola sapıldı
Mevlâ’yı unutup, mala tapıldı
Şeytan tuzak kurdu, nefsim kapıldı
Huzurdan ayrılıp, savruldum Ey Dost…
Fani fena zevke, şerre sulandım
Başıboş çırpındım, boşa dolandım
Safiyet yitirdim, kire bulandım
Erbakan bahrinde, duruldum Ey Dost…
Sevdana tutuldum, davanı seçtim
Çıkardan makamdan, canımdan geçtim
Henüz yirmisinde, mezarım eştim
Çok şükür aşkına, vuruldum Ey Dost…
İslam’a aykırı, her yol bâtıldır
Cihat takva ehli, mü’min fadıldır
Kur’an’ın ahkâmı, resmen atıldır
Adil Düzen kulpa, sarıldım Ey Dost…
Gafiller tapınır, servet şöhrete
Cahiller takılmış, zevke şehvete
Şeytan zehir katmış, ballı şerbete
Nice kıvrandırdı, yoruldum Ey Dost…
İlahi nazargâh, bir kalbi kıran
Dava kardeşine, kahpelik kuran
Hainlere lanet, ediyor Kur’an
Nice dost sanmıştım, kırıldım Ey Dost…
Gafile acayip, gelir sözlerim
Ey Can tecelline, hayran gözlerim
Kırk yıldır o anı, bekler özlerim
Hasret ateşinde, kavruldum Ey Dost…
Al kalpten zihnimden, cümle marazı
Takdire hazırım, taksime razı
Bu Ahmet kulunun, yok itirazı
Ne gücendim ne de, darıldım Ey Dost…
Şiirimizde, bir kulun yokluktan varlığa, gafletten hakikate uzanan iç yolculuğu, samimi bir dille anlatılmış.
Her mısrada, insanın nefsine yenilişiyle Rabbine yönelişi arasında gidip gelen bir kalp çarpıntısı hissediliyor.
“Çoklukta iken vahdete varmak” ifadesi, dağınık bir ruh halinden, tevhid bilincine erişmenin özlü bir anlatımıdır.
Dünya hayatının aldatıcılığına, nefsin tuzaklarına, mala tapma, şehvete kapılma ve şeytanın hilelerine karşı dikkatli olmalıyız.
“Sevdana tutuldum, davanı seçtim” ifadesi, bir dönüşümün zirvesidir. Artık yön bellidir; çıkar, makam ve hatta can bile bu yolda ikinci plandadır. Bu, sıradan bir bağlılık değil, adanmışlığın ifadesidir.
Hakikatten uzaklaşan, Kur’an’ın ölçülerini terk eden bir düzenden kurtulup; adalet, merhamet, takva ve cihatla yoğrulan bir medeniyet inşa edilmelidir.
Müminde her daim tam bir teslimiyet hâli vardır. o, ne şikâyet eder ne de sitemkardır. Acı da, hasret de, imtihanın her türü gönülden kabul edilmiştir.
“Kavruldum Ey Dost” ifadesi, bir yanışın değil; arınmanın, olgunlaşmanın ve hakikate yaklaşmanın sembolüdür.
Şiirimiz; Pişmanlıkla başlayan, Farkındalıkla derinleşen ve Teslimiyetle kemale eren bir kulluk bilincine ışık tutuyor.
Hak yol varken sağa, sola sapıldı
Mevlâ’yı unutup, mala tapıldı
Şeytan tuzak kurdu, nefsim kapıldı
Huzurdan ayrılıp, savruldum Ey Dost…
Şiirde de hissettiğimiz ve anladığımız kadarıyla kendimizi ara sıra sigaya çekmek, sorgulamak, eksilerimizi ve fazlalıklarımızı not alıp gereğini yapmamız gerektiği dersini alıyoruz. Her olayın ve işin Allah’ın izniyle gerçekleştirdiğimiz ve Allah’ın kontrolünde olduğumuzu unutmadan, bizlerin samimi ve iyi niyet sahibi olmadan kalbimizi her an Allah’a bağlamanın ve nefsimizin ve şeytanın olumsuz telkinlerine kapılmadan vicdanımızı temiz tutmamızın mümkün olamayacağı…
Fussilet Suresi 30. ayette rabbimiz buyurur ki: “Şüphesiz: “Bizim Rabbimiz Allah’tır” deyip sonra dosdoğru bir istikamet tutturanlar(a gelince); işte onların üzerine (hayatları boyunca ve ölüm anında teselli ve teskin edici) melekler sürekli inecek ve: “Korkmayın ve hüzne kapılmayın, size va’ad olunan cennetle müjdelenip sevinin” diyeceklerdir.”
İşte biz insanların sorumluluğu Allah’ın (Gerçek Dost’un) Fussilet suresi 30. ayette bildirdiği yola uymaktır. Bu yolu tam ve eksiksiz net ve mert şekilde anlamanın yolu da rabbimizin peygamberler döneminin bitmesiyle Hadisi Kutside de ifade edildiği üzere her yüzyılda bir gönderdiği Rehber Şahsiyetleri arayıp bulup tâbi ve taraf olmakla mümkün olacağı gerçeğini hiç unutmadan, ömrümüzü hayra hizmetkar ve Kur’an’a Tercüman olan Milli Çözüm hareketiyle dünyamızın ve ahiretimizin cennet olması uğrunda yaşam sürmek yani üste alıntıladığım son dizede de şairin ifadesiyle Haktan hakikatten hayra hizmetkar ve Hakka Tercüman olan hareketin huzurundan ayrılmamak bizim savrulmamızı önleyen bir tercih olur… Çok dikkatli olmayız. Rabbim cümlemizi; olaylara her zaman ferasetle ve o milli şuurla bakmaya, vaktimizi ve zihnimizi açık tutabilmenin yolunun o değerli en kıymetlimiz Milli ve Stratejik Frekans da diyebileceğimiz Milli Çözüm’den ayırmasın. Amin.
Gafile acayip, gelir sözlerim
Ey Can tecelline, hayran gözlerim
Kırk yıldır o anı, bekler özlerim
Hasret ateşinde, kavruldum Ey Dost…
Allah bu hikmetleri kavramayı bizlere de nasip etsin. Yaptığı her işi Allah rızası için yapan kullarından eylesin İnşallah.
Ya Rabbi; şirk ve şekavet bataklığından ellerimizi tutup Hidayete erdirdin, Hakk’a tâbi olmayı, Aziz Erbakan Hocamızı ve Üstad Ahmet Akgül Hocamızı tanımayı ve tâbi olmayı lütfettin sonsuz şükürler olsun. İçinde bulunduğumuz davanın kadrini kıymetini bilmeyi, her daim şükredenlerden olabilmeyi nasip eyle Allah’ım. Bizleri nankörlük etmekten nankörlerden olmaktan muhafaza buyur Allah’ım. Aziz Erbakan Hocamızın ve Üstad Ahmet Akgül Hocamızın himmetlerini üzerimizden eksik etme Allah’ım. Amin.
HÜNER; HAKK’A KUL OLMAKMIŞ!..
Bu hayat ki, imtihandır
Dünya fani, bir cihandır
İki kapılı bir handır
Akl; boşayıp, dul olmakmış…
Sakın dostum, şer beladır
Haksız düzen, Kerbela’dır
Fani olan, bir puladır
Büyük servet, kul olmakmış…
Kötülükten, tevbekâr ol
Hakk ehline, hürmetkâr ol
Mücahide, hizmetkâr ol
Amaç hayra, yol olmakmış…
Mü’mine yakışan netlik
Halka şefkat, zulme sertlik
Bu dünyada, asıl mertlik
Kalbi Hakk’la, dol olmakmış…
Sen En Büyük, ben bir hiçim
Zatın olmaz, şekil biçim
Edep kaplat, dışım içim
Ermiş; ehl-i hal olmakmış…
Marifet kalpteki kalay
Az Muhammet, Ali Clay
Ağa paşa, olmak kolay
Derviş gönlü, bol olmakmış…
Her an huzurda kalasın
Gönlünde secde kılasın
Kalbi olur mu kalasın
Hüner aşkla, ful olmakmış…
Cihat sonsuzluğa sefer
Şehit oldu, Tayyar Ca’fer
Dünyada en büyük zafer
Dost eşikte, çul olmakmış…
Özünü takvayla donat
Kol kırılsa, takar kanat
Alemde en büyük sanat
Benlik yakıp, kül olmakmış…
Yenilmişsen, nefs devine
Kire şirke, kim sevine
Bülbül konmaz, kalp evine
Lazım gelen, gül olmakmış…
Erbakanca versen ahit
Gündüz cahit, gece zahit
Şirk ortamda, durmaz Vahit
Kalbi Hakk’la, dol olmakmış…