KAVRULDUM EY DOST!
(ŞİİR)

Ne adım ne sanım, yoklukta idim
Sen yarattın öyle, var oldum Ey Dost…
Vahdete varmamış, çoklukta idim
Hidayetle Hakka, yâr oldum Ey Dost…

Hak yol varken sağa, sola sapıldı
Mevlâ’yı unutup, mala tapıldı
Şeytan tuzak kurdu, nefsim kapıldı
Huzurdan ayrılıp, savruldum Ey Dost…

Fani fena zevke, şerre sulandım
Başıboş çırpındım, boşa dolandım
Safiyet yitirdim, kire bulandım
Erbakan bahrinde, duruldum Ey Dost…

Sevdana tutuldum, davanı seçtim
Çıkardan makamdan, canımdan geçtim
Henüz yirmisinde, mezarım eştim
Çok şükür aşkına, vuruldum Ey Dost…

İslam’a aykırı, her yol bâtıldır
Cihat takva ehli, mü’min fadıldır
Kur’an’ın ahkâmı, resmen atıldır
Adil Düzen kulpa, sarıldım Ey Dost…

Gafiller tapınır, servet şöhrete
Cahiller takılmış, zevke şehvete
Şeytan zehir katmış, ballı şerbete
Nice kıvrandırdı, yoruldum Ey Dost…

İlahi nazargâh, bir kalbi kıran
Dava kardeşine, kahpelik kuran
Hainlere lanet, ediyor Kur’an
Nice dost sanmıştım, kırıldım Ey Dost…

Gafile acayip, gelir sözlerim
Ey Can tecelline, hayran gözlerim
Kırk yıldır o anı, bekler özlerim
Hasret ateşinde, kavruldum Ey Dost…

Al kalpten zihnimden, cümle marazı
Takdire hazırım, taksime razı
Bu Ahmet kulunun, yok itirazı
Ne gücendim ne de, darıldım Ey Dost…