DEVRAN DÖNÜYOR

Ülke bölünüyor,
Millet çözülüyor,
Dini ve Milli hassasiyet çürüyor…
Devlet esir ediliyor, yüz milyarlarca borca;
Ve insaniyet can çekişiyor!
Hayret, onlar hâlâ:
“Hükümet bizim ya!” deyip coşuyorlar…
Adı derviş, sıfatı Hoca,
Gönlü kara, yüzü kara,
Bir sürü maskara;
Faizli kazançla koşuyorlar,
Her mevsim umreye, her sene Hacca!..
Ama bakamıyorlar tertemiz aynalara
Çünkü onda kendi çirkinliklerini görüyorlar.
Hatta bazısı, aynanın berraklığını kıskanıyor,
Pek azı insafa gelip, pişmanlığını haykırıyor,
Bir kısmı daha da azgınlaşıp, aynaları kırıyor!..
Maalesef çoğu da hiç bakmamayı,
Gerçeklerle karşılaşmamayı tercih ediyor.
İşbirlikçi hainlerin,
Zalim ve kâfirlerin himayesinde yaşamayı
Hürriyet ve hoşgörü sanıyor.
Dillerinde Kur’an, ama Şeytanla yan yana…

Ayetler ayna, hadisler ayna
Resuli Ekrem ayna, mücedditler ayna
Mücahit ve müstakim mü’minler ayna…
Dönekler ve ödlekler aynalardan korkuyor
İnsan kirli özüne ve irinli yüzüne nasıl dayana…
Devekuşu misali
Kıçları açıkta, kafalarını kuma sokuyor…
Ey İblis, sen kininle kavrulup kayna…
Kur’an’ın tarifiyle;
Beyinleri var, düşünüp anlamıyorlar,
Gözleri var, bakıp görmüyorlar,
Kulakları var, dinleyip duymuyorlar…
Vicdanları karanlık, cüzdanları kabarık,
İki ayaklı maymunlar;
Dadanmış dünyaya,
Bir türlü doymuyorlar…
Gerçeklere ilgisiz
Gölgelere hayranlar…
Ve ayarlarını yansıttığı için
Düşman olmuşlar aynaya…

Herkes Erbakan’da kendini görüyordu
Temizler, kendi güzelliğini övüyor
Kirliler, kendi rezilliğine ürüyordu.
Bir de has adamı geçinen Münafıkları vardı ki;
Sadakat rolü oynayıp, Hoca’ya tuzak örüyordu!..
Şimdi Erbakan öldü diye diş biliyorlar
Ama onlar, HAKKIN Bâki ve devamlı diri olduğunu bilmiyorlar

Bekleyin ve gözleyin, devran
Adil Düzen zaferine doğru dönüyordu!..