ALDANMA GÖNÜL (ŞİİR)

ALDANMA GÖNÜL

Tevekkül et Rabbe, teslimiyetle

Bu da gelir geçer, aldırma gönül…

Razı ol kadere, samimiyetle

Sakın takdire baş, kaldırma gönül…

İman ispatlanmaz, bir kuru sözle

Davasına sarıl, rızasın özle

Tedbirin al sonra, takdiri gözle

İtiraz isyanla, çıldırma gönül…

Nimet fazileti, Mevla’dan iste

Dua ibadettir, uzasın liste

Vücut zindanında, ruhun hapiste

Umut çiçeklerin, soldurma gönül…

Şirkten şekavetten, kurtulalım gel

Kirden kasavetten, nur bulalım gel

Zikrullah şifadır, ter atalım gel

Pişmanlıkla saçın, yoldurma gönül…

Aldanma dünyaya, şana şöhrete

Kölelik yakışmaz, makam servete

Sakın ha kapılma, nefse şehvete

İmanın Şeytana, çaldırma gönül…

Sevseler şımarır, yan yaslanırsın

Sövseler kırılır, tez usanırsın

Övdüren dövdüren, kimdir sanırsın

Kalbini kin nefret, doldurma gönül…

Vefasız şefkatsiz, yürekler taştır

Gurur kibir ehli, nifaka baştır

Bil en büyük lütuf, sadık yoldaştır

Kıymet bil dostunu, yıldırma gönül…

Dünyaya zahit ol, ölüme hazır

Her şey tecellisi, Rabbine nazır

Zalime Musa ol, mazluma Hızır

Uzun emellere, daldırma gönül…

İmtihandasın sen, unutma sakın

Kulluğunu bilen, Mevla’ya yakın

Her an huzurdasın, edebin takın

Resulsüz bir namaz, kıldırma gönül…