TABUT YOLCULUĞU
Tez geçti bahar yaz, güz mevsimidir
Bel bükülmüş, yüzler solgun gidiyor!
Ömür hikâyenin bu son demidir
Hayattan usanmış, yorgun gidiyor!
Kimi vuslat bulmuş, kimi hasrette
Kimi şaşkınlıktan daim hayrette
Sadıklar vahdeti bulmuş kesrette
Gönül var, Dost’una vurgun gidiyor!
Hayal ve hakikat, iç içe burda
Bugün taptazeler, yarın ki hurda
Bin türlü meşgale biter çukurda
Coşkun sular şimdi, durgun gidiyor!
Kimi tevbe edip insafa gelmiş
Kimisi çok şükür ihlasa ermiş
Kimi sermayeyi iflasa vermiş
Kimisi boş geldi, dolgun gidiyor!
İmansız, insafsız kim, neye yarar?
Şefkatsiz, gayretsiz “kin”, neye yarar?
Düzensiz, devletsiz, din neye yarar?
Hain cehenneme sürgün gidiyor?
Kardeşim çiğ kalan kokar sonunda
Pişmeyenler pişman çıkar sonunda
Herkes bu dünyadan bıkar sonunda
Bütün yollar kabre uygun gidiyor!..
Kulluk ettin nefse ve de tağut’a
Bak sonunda girdin, tahta tabuta
Ya Asri mezara, ya da Harput’a
Ahbap akrabaya kırgın gidiyor!…

Baki kalan
İslam üzere doğup, dünyanın hengamesine kapılmadan ve nihayetinde yine iman ile ölebilmek ne güzel. Dünyadan baki kalan Salih amel ve sadık dava dostları dışında bir şey olmayacağına göre, Mevlamız bizleri Hak yolundan ve davasının sadığı Aziz kardeşlerimizden ayırmasın.
Lideriyle Haşrediliyor!..
Anbean verilen, sermayen biter!
Ruhuna pişmanlık,acısı çöker!
Hangi taraftasın,safını göster!
Tek başına insan,hesap veriyor!
Herkes lideriyle haşrediliyor!..
ÖMÜR YOLCULUĞU
Nefs, cenneti görmüş doymaz dünyada
Aldanma hepsi boş heves amacın buysa
Heyhat gerçek huzuru bulmadınya
Ömür geldi geçti hayal gidiyor.