EYVAH, BİLEMEDİM!

Hayat hayal

Ömür kısaymış.

Beden; ruh kuşuma

Bir kafes…

İlkbahar, yaz geçici

Gidiş, sonbahara, kışaymış…

Bugün yarın derken

Oyaladı kuruntularım, tutkularım.

Bir türlü kendime gelemedim

Sinsi bir nefes

Fısıldıyordu kulağıma:

"Daha gençsin, henüz erken…"

Dedi; işime geldi inanıverdim.

Gönül ekranındaki paslar birikti, silemedim

Eyvah, bilemedim dostlar,

Bilemedim…

Şöhret oldum, şımardım

Servet buldum, şaşırdım.

Ah bilseniz,

Gaflet ile, ne fırsatlar kaçırdım.

Şimdi pişmanlık ateşi

Cayır cayır yakar içimi.

Keyfim için

Başkalarına zahmet ettim

Zulmettim.

Ve bu yaptıklarım

Yanıma kar kalır zannettim.

Rabbimi unuttum, haddimi aştım.

Nefsin dürtülerine direnemedim

Eyvah canlar,

Bilemedim, bilemedim…

Okudum, ama

Öğrenemedim…

Duydum, ama

Dinleyip sindiremedim.

Baktım, ama göremedim.

Dokudum, ama

Başkaları bezendi

Ben giyemedim.

Velhasıl;

Malumat vardı

Ama, mamulat olmadı.

Anlayacağız;

Eğitim ve öğretim çoktu

Ama üretim yoktu.

Ve amelsiz ilim

Bir işe yaramadı.

Hep dünyasını istedim

Rızasını dilemedim.

Bilemedim eyvah,

Bilemedim…

Dünya; iki kapılı bir hanmış.

Ve hayat;

Sadece bir imtihanmış…

Çok geç anladım.

Yani boşuna

Ve başıboş dolaştık

Günahlara bulaştık

Biz daha neler beklerken

Birden, son durağa yaklaştık.

Yazık, bir ömür oyalandım

Aldandım.

Ne ümitler, ne emeller beslerken

Ecelle kucaklaştık.

Hep boş verdim, erteledim

İnce dokuyup, sık eleyemedim.

Eyvah dostlar

Bilemedim, bilemedim.

Hakikat uğrunda

Mum gibi

Erimem lazımdı,

Erişebilmem için..

Tohum gibi

Çürümem lazımdı

Solmamak üzere

Filizlenmem için..

Oysa ben

Kabuğuma kıyamadım,

Özümden oldum.

Gözlüğümü kıskandım,

Ama gözümden oldum.

Maskeyle, makyajla oyalanırken

Yüzümden oldum.

Sonunda;

Naşım teneşir tahtasına

Başım mezar taşına

Değince uyandım.

Oysa, bu rüya

Hiç bitmeyecek sandım.

Ne çare 

Cihatla pişip

Sebatla bilenemedim.

Eyvah canlar

Bilemedim, bilemedim.