EY HAKK!..

 Dünya, deryanda damla; ey sahibi kâinat

Vahdet huzruna erdir, kurtar benlik şirkinden!

Şeytan huylu bu nefsim, direnir akla inat

Rüyayı gerçek sanır, geçmez sabit fikrinden!

Yoktur Zatından gayrı, billâh hakiki mevcut

Hepsi gölge resimdir, Sen’sin yegâne Ma’but

Korkulan ve umulan, odur put, odur maksut

Kalpte hikmet uyanır, masivanın terkinden!

Kudret hikmetle döner, galaksiler kürreler

Bin bir ismin sırrıyla, coşup durur zerreler

Her an tekrar yaratır, milyon milyar kerreler

Hisseden hayran kalır, âlemlerin zikrinden!

Gözde gören, dilde diyen, kalpte sezen kim?

Suda yüzen, gökte uçan, yerde gezen kim?

Sadıkları aziz eden, fasıkları ezen kim?

Nankörlükten uzak dur, razı olur şükründen!

Duan ve davan yoksa, netsin seni Yaradan

Arsız hayâsız toplum, ne farkı var haradan

Hak batılı ayırmaz, doymaz gözü paradan

Hayır gelmez bunların, Arabından Türkünden!

Manasını okumaz, merak etmez Kur’an’ı

Hükmüne razı olmaz, arar sahte bûrhanı

Haccı seyahat sayar, kavurmadır Kurbanı

Zalime övgü düzer, rüşvet alsa her kimden!

Ölümü sevmez mi hiç, Dosta vuslat özleyen

Katmerli münafıktır, gavurdan rant gözleyen

Kalbi şeytan çarşısı, dili Hak-aşk sözleyen

Kör adam ne anlarmış, güzellikten çirkinden!