TUTARSIZ GÖNLÜM (ŞİİR)

TUTARSIZ GÖNLÜM

Beni türlü derde, belaya saldın

Zevke düşkün zevzek, ayarsız gönlüm…

Edepten ayrılıp, gaflete daldın

Akılsız hayırsız, kararsız gönlüm…

Çıkarı görünce, çıkar ön safa

Ayarı bozulmuş, gelmez insafa

Bir türlü benzemez, hayır evsafa

Kur’an’a vicdana, uyarsız gönlüm…

Başıboş kalınca, kayar harama

Üste zehir katar, vicdan yarama

Hâlâ iman insaf, irfan var ama

İstikrar bulmuyor, tutarsız gönlüm…

Ölüm yaklaşıyor, gafil gezersin

Hep de başkasında, kusur sezersin

Kulluktan takvadan, çabuk bezersin

İslam’a topluma, yararsız gönlüm…

Allah’la aldattı, şeytana kandın

Yaptığım yanıma, kâr kalır sandın

Sen beni de yaktın, kendin de yandın

Hayâsız huzursuz, kuralsız gönlüm…

Hep kendin düşündün, nefsaniyetle

Hiç şefkat etmedin, insaniyetle

Niye yaklaşmazsın, hüsnü niyetle

Bak ümmet perişan, duyarsız gönlüm…

Bu nasıl merhamet, nasıl uhuvvet¹

Hani diğerkâmlık,² nerde sehavet³

Gitti iffet izzet, dini şehamet⁴

Pervasız sabırsız, fermansız gönlüm…

1- Uhuvvet: Kardeşlik

2- Diğerkâmlık: Başkasını düşünmek

3- Sehavet: Cömertlik

4- Şehamet: Saygınlık, ağırlık