HALKA DEĞİL, HAKKA BAKARIM (ŞİİR)

HALKA DEĞİL, HAKKA BAKARIM

Hakikat aşkına, düştüm yollara

Haysiyetten üstün, ziynetim olmaz!

Savaş açtım bütün, bâtıl kollara

Mevlâ’dan gayrıya, minnetim olmaz!

Kimi ahmak kimi, ajan sanıyor

Kimi yazar kimi, hoca tanıyor

Ümmet perperişan, kalbim kanıyor

Haykırmak dışında, hizmetim olmaz!

Toplumda rağbet yok, belli değilim

Günahkâr acizim, veli değilim

Sorumlu mü’minim, deli değilim

Çün Kur’an ehliyim, cinnetim olmaz!

İsa müjdesini, istersen eğer

Meryem gibi ifti-raya göğüs ger

Hiç ekmeden biçmek, muhalmiş meğer

Emek ter dökmeden, kısmetim olmaz!

Tarikat Hak yolu, şeriat cadde

Atom enerjidir, gördüğün madde

Kibir enaniyet, düşer mi hadde

Rabbim lütfetmezse, himmetim olmaz!

Faniyi vermeyen, baki bulamaz

Canından geçmeyen, cennet alamaz

Paslı demir giyen, derya dalamaz

Kirden soyunmazsam, kıymetim olmaz!

Kimi bal küpüne, necisi kattı

Boğazına kadar, günaha battı

Kimi dünya için, davayı sattı

Şükür böyle bozuk, tıynetim olmaz!

Gerçi baştan aşkın, hata kusurum

Velâkin Kur’an’dır, zevkim göz nurum

Firdevs-i Âlâdır, vicdan huzurum

Çün rızadan özge, cennetim olmaz!

Kim özü sağlamsa, yüzü de paktır

İnayet-i Rahman, alnımız aktır

Hocamız Erbakan, davamız Hak’tır

İslam’a aykırı, gayretim olmaz!

Adil Düzen; Milli, nizam kurulur

Dünyaya Kur’an’ın, mührü vurulur

Ahmet barış gelir, kavga durulur

Halk hayr bulsun, gayrı; niyyetim olmaz!