TUT, DÜŞÜYORUM! (ŞİİR)

TUT, DÜŞÜYORUM!

Ey Dost hidayetin, istikametim

Hakkı unuttukca, hep şaşırıyorum!

Huzuruna varış, Ezan Kametim

Namazım miracım, gök aşıyorum!

Huzur veren adın, anmak nasiptir

Aşka itminana, kanmak nasiptir

Dava fırınında, yanmak nasiptir

Isıt şefkatinle, çok üşüyorum!

Senin inayetin, cihat şuurum

Gaflet ve tembellik, benim kusurum

İslam’dır onurum, davam huzurum

İman sayesinde, dik yaşıyorum!..

Hayat şifresini, çözdüm Kur’an’la

Sonsuzluk sırrına, varış kurbanla

Resulden aldığım, yüce fermanla

Zafer müjdesine, tek koşuyorum!

Rahmet rüzgârları, hizmetle eser

Ölümü öldüren, kabre gülümser

Lütfu ihsanını, sen önüme ser

Tut elimden ey Dost, tut düşüyorum!

Zatından gayrıya, güvenmek zarar

Dünyalık kayıpla, dövünmek zarar

Gaflet gururuyla, övünmek zarar

Ağır günah dolu, yük taşıyorum!

Gah “esfel safilin”, derekesinde

Gah “Ahseni takvim”, derecesinde

Gah ismi Celalin, harekesinde

Cezbeye kapılıp, pek coşuyorum!

Kur’an mesajına, Hakka tercüman

Olmak dışında boş, başka argüman

Va’dine inandım, tutmaz her güman

Nifak çıbanları, hep deşiyorum!

Tutmazsan elimden, halim perişan

Kabul et gözyaşım, aciz bir nişan

Şefaatcim olsun, Resuli zi-şan

Ki dünyayı kökten, ben boşuyorum!