CENNET ORTAMI
(ŞİİR)

İmtihanım haktır, bıktım dünyadan
Sonsuz mutlu hayat, kozu cennetin…
Şehadetle çıksam, ben bu rü’yadan
Hiç bozulmaz tadı, tuzu cennetin…

Nurdan aydınlıktır, dört mevsim bahar
Ne güzel yaratmış, Cenab-ı Kahhar
Cahit sadık kullar, nimete mazhar
Yoktur bozulması, yozu¹ cennetin…

Hurisi ğılmanı, tarifsiz güzel
Kusursuz bir huzur, ebed ve ezel
Herkesin cenneti, kendine özel
Eşsizdir meyvesi, muzu cennetin…

Hazreti Peygamber, genel Sultanı
Rü’yet haktır; mü’min, görür Sübhanı
Her gün ayrı bayram, kutlu her anı
Her şey ayar; kaçmaz, dozu cennetin!..

Tecelli-i Hak’tır, özü Muhammet
Herkes selamlaşır, tatlı muhabbet
Araya karışmaz; hain muhannet²
Yok şeytani sinek, mozu cennetin…

Sarayı köşkleri, hep Arş’a bakar
Şelale nehirler, çok tatlı akar
Gerçek onur huzur, şükür ve vakar
Kalmaz gurur kibir, pozu³ cennetin…

Burada yıkılır, Konya’n Riyad’ın
Baki kalan cihad, duan feryadın
Ol deyince olur, cümle muradın
Muhteşemdir karı, buzu cennetin…

Her nimeti serbest, yok yasak mahzur⁴
Mevlâ hoş donatmış, bulunmaz kusur
Sıkıntı usanç yok, her anı huzur
Olur mu hasedi, buğzu cennetin…

Gel İslam’ca yaşa, insanca davran
Fani bir yolcusun, kalkacak kervan
Ne mükemmel hayat, ne kutlu devran
Olmaz kiri pası, tozu cennetin…

Adem’den âleme, fer meydanıdır
Arz’dan Arş’a yol var, er meydanıdır
Kuru lafla olmaz, ter meydanıdır
“Kader gayrete âşık”, özü cennetin…

Mehdi’ye buğzeder, kalbi cin çarşı
Şu nasipsize bak, Mesih’e karşı
Erbakan’a kindar, titretir Arş’ı
Haine haramdır, yüzü cennetin…