KADER VE SORUMLULUK
(ŞİİR)

İslamsız zindana döndü, insanlık huzura hasret
Açlık, baskın, şiddet, zulüm; her evden ah-zar geliyor!
Siyon Şeytan cehennemi, cennet gösteriyor hayret
Ebabil siccil fırlatır, ahmak sanır kar geliyor!

Kolun kısa yolun uzak, mukim değil seferisin
Rabbinin mi, nefsinin mi; bir bak kimin neferisin
Şeriat lüzumsuz saysan, namaz kılan keferesin
Mevlâ’sından uzaklaşmış, Leyla ona yâr geliyor!

Hayat, iman ve cihaddır; mü’min gerek Hak’tan taraf
Zalimlerle işbirlikçi, ayıp örtmez cübbe çarşaf
Sarı yaldızlı bakırı, altın diye almaz sarraf
İman nur saçan mücevher, münafığa kor geliyor!

O boşuna aç kalıyor, haram lokma olmaz iftar
Gönül evi pas bağlamış, ayet hadis duymaz ihtar
İman eden muti olur, isyanın sebebi inkâr
Fasık insan fesatlaşmış, kulluk ona zor geliyor!

Yemek, şehvet, rütbe, şöhret; Kur’an ne der, merak etmez
Dini, gelenek görenek; hayra gitmez, Hakka yetmez
Hayvan gibi yaşar ölür; gayesi yok, gayret gütmez
AB ABD hayranı, domuz eti lor geliyor!

Kalbi çürümüş zikirsiz, ha bire nefsin tavlayan
Haddini bilmez edepsiz, “kader yok” diye havlayan
Şeriata tam sarılır, imtihan sırrın kavrayan
Cenneti düşünse insan, hayat ona hor geliyor!

Takdir haktır; kâinatı, hadisatı planlamış
Amma ki insan mes’uldür, hür tercihi rol oynamış
Hâkim ve Malik Allah’tır, cahil yazgıy yalanmış
Kader sırrına ermeyen, dünya ona dar geliyor!

Hasenat lütfu İlahi, seyyiat hep nefsinindir
İrade ihtiyarınla, günah sevabın senindir
Rahman yaratıp yönetir, sanma şahsi eserindir
Hayır ve şer Allah’tandır, iman ile kâr geliyor!

Şekavetli şer sanıyor, saadetli pir görüyor
Ehli huzur nur biliyor, ehli küfür kir görüyor
Tevhid demek birlik demek, bak iki göz bir görüyor
Tecelliye mazhar olan, gaflet ona ar geliyor!