YETİŞ YA RAB! (ŞİİR)

YETİŞ YA RAB!

Şeytanın saltanatı, yıkılsın artık ya Rab

Bin bir Esma-i Hüsna’n, İsm-i Azam aşkına…

Yüreklerimiz buruk, beyinlerimiz harap

Yetiş imdadımıza, kutlu Kur’an aşkına…

Âlimler Bel’am oldu, amirler hep Firavun

Bürokrat Haman oldu, zenginler aynı Karun

Medet eyle Sultanım, Musa’sız kaldı Harun

Ahir zaman Nebisi, Resul zişan aşkına…

Sünneti tahrip olur, şeriatı sahipsiz

“Peygamber postacıdır…”, diyor arsız nasipsiz

Haçlı Siyon Kanunu, sistem oldu rahipsiz

Hak Batılı ayır Sen, yüce Furkan aşkına…

İstismarcı münafık, ve inkârcı zındıklar

Gizli ittifak yapmış, tuzak olmuş sandıklar

Horlanıp dışlanıyor, şu bir avuç sadıklar

Gayrı va’din tamamla, bağrı giryan aşkına…

Ne hürriyet kaldı Dost, ne de haysiyetimiz

Bak dumura uğradı, tüm hassasiyetimiz

Hayra huzura dönsün, şu Hak siyasetimiz

Erbakan’la şahlanan, bu son Davan aşkına…

Biz layık olamadık, İzzetin hakkı içün

Feryadı arşa çıkan, çaresiz hakkı içün

Mazlumlar hatırına, Hazretin hakkı içün

Doğsun zafer güneşi, sadık kurban aşkına…

Günah kiri köreltti, gönül gözlerimizi

Yalan riyâ kirletti, hayır sözlerimizi

Bak çaresiz yönelttik, Sana özlemlerimizi

Ey Can, nur tecelline, dalmış hayran aşkına…

Müslümanlar perişan, Âlem-i İslam garip

Son sistem şeytaniler, mü’minlerle muharip

Halimiz Sana ayan, vicdanımız muzdarip

Va’dini izhar eyle, kesin bürhan aşkına…

Rüzgârlar “Hu…” çekiyor, Cennet kokuyor reyhan

Huşuyla zikrediyor, cümle zerrat-ı cihan

Şiddeti zuhurundan, Zatın gafile nihan

Her şeyde Hak sırrını, gören seyran aşkına…

Mesihiyet haberin, veren Kur’an-ı Hekim

Mehdiyet müjdesini, veren Nebiy-i Kerim

Saadet devrimini, Erbakan’dan dinlerim

O ki hikmet hazinen, bilge deryan aşkına…

Umutsuzluk küfürdür, cahiller bocalıyor

Çok şükür Milli Çözüm, yolunda çabalıyor

Milyarlarca dualar, Rahmet kapın çalıyor

Yetiş lütfun arayan, her yol her an aşkına…