“HER NEREDE (VE NE HALDE) OLURSANIZ, O (ALLAH) KESİNLİKLE SİZİNLE BERABERDİR…” (Hadid Suresi 4. Ayet) (ŞİİR)

Her daim kulluğun, kusurundayım

Mahzun ve mahcubum, andan çöküntüm…

Oysa her anü şan, huzurundayım

Hatam günahımdan, boyun büküntüm

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”¹

Her ne yaptığını, Allah biliyor

Görüyor duyuyor, hayrın diliyor

Hepsin kaydediyor, çoğun siliyor

Beni alt eyledi, nefsani dürtüm

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Halktan utanılır, Hak’tan korkulur

Dost hüsnü zan eder, içim burkulur

Bütün amellerim, kayıt tutulur

Aşikâr olması, büyük ürküntüm

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Bırak şu yalanı, vazgeç riyâdan

Hiç nasibin yok mu, takva hayâdan

Eli boş yüz kara, gitme dünyadan

Farkı yok mezarda, Türk’ün ve Kürt’ün

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Efendi erdemli, edebin takın

Daim gözlenirsin, gafletten sakın

Hak rızasın elde, etmeye bakın

Affet eşiğine, alın sürttüğüm

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Hidayet kararsa, vicdanın kurur

Zahirde kof kalıp, vücudun durur

Allah yaptıkların, yüzüne vurur

Sen sanırsın, belaları püskürttüm

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Hak’ka hürmetkâr ol, halka hizmetkâr

“Hak’kı ta’zim, halka şefkat” büyük kâr

Yeter yalpaladın, bul artık karar

İbadete dönsün, gelenek kültün²

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Özün sözün birse, kızarmaz yüzün

Mutluluğa döner, kuşku ve hüzün

Ecel kapın çalar, yazın ya güzün

Beden kanser ise, ne yarar kürkün

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

Tatlı haram yersen, acı kusarsın

Kahramanlık söner, korkup pusarsın

Böyle atıp tutma, yarın susarsın

Rezil rüsvay olup, hayata küstün

“Ve hüve meaküm, eyne ma-küntüm”

1- “Her nerede (ve ne halde) olursanız olun, O (Allah kesinlikle) sizinle beraberdir” (Hadid: 4)

2- Kült: Kof adet ve gösteriş halindeki tapınma.