BİR TÜRLÜ HAK YOLA GELEMEDİN Kİ!.. (ŞİİR)

BİR TÜRLÜ HAK YOLA GELEMEDİN Kİ!..

Ciddi pişmanlıkla, göz yaşlarınla

Kalbinin kirini, silemedin ki…

Beyninde biriken, “Ben” taşlarınla

Kulluk görevini, bilemedin ki…

Boş beleş işlere, derde bulaştın

Desinler uğrunda, ne zorlar aştın

“Rabbena, hep bana!..”, deyip dolaştın

Ekmeğin ihvanla, bölemedin ki…

Her türlü nimete, has şükrullahla

Her an tecellide; Hak, fikrullahla

Kur’an’la cihatla, hep zikrullahla

Şeytanın zihnini, çelemedin ki…

Elmas altın aryan, kazılar gibi

Her daim Hak Yâri, arzular gibi

Anasın yitirmiş, kuzular gibi

Mevlâ kapısında, melemedin ki…

Tek iki adımdır, başla ve tat gör

İlk dünyayı sonra, ukbayı at gör

Yâre ermek için, ağyarı sat gör

Sen ölmeden evvel, ölemedin ki…

Dünya kazanmak çin, Dini kullandın

Makam çıkar sezdin, hemen çullandın

Hep Haccdan bahsedip, HAÇ’a yollandın

Hak-Bâtıl, hayır-şer; elemedin ki…

Zerre pişman olsan, elbet duyardık

Dualar ederdik, hatır sayardık

Bunca yıl her telden, seni uyardık

Söz tutup Hak yola, gelemedin ki…

Siyonizm’e uşak, Şeytana hadim

Gün be gün azarsın, olmazsın nadim

Hâşâ; yanlış yazmaz, Kader-i Kadim

Sen Hak’tan hidayet, dilemedin ki…

Hak konuşup hakkı, yazar misali

Derinleşip durul, Hazar misali

İğne ile kuyu, kazar misali

Ferhat gibi dağı, delemedin ki…

Servetle şımardın, şöhretle coştun

Zahir âlim zahit, hep içi boştun

Sen fani dünyalık, peşinde koştun

Hazırlanıp kabre, gelemedin ki…

Rahatına hizmet, ruhuna zahmet

Edersen huzura, varmazsın Ahmet

Zalime sert metin, mazluma rahmet

Edip de garib baş, ellemedin ki…