ERBAKAN HOCAM’A (ŞİİR)

ERBAKAN HOCAM’A

Sayende niceler, erdi devlete

Çokları kavuştu şan-u şöhrete

Kimileri kondu, mal-u servete

Nankörlük ederler, hayrettir Hocam!

Ahmaklar anlamaz siyasetini

Nicelerin gördük, hıyanetini

Sattılar dinini, diyanetini

Bilinmez ki bu ne, hikmettir Hocam!

Sen öğrettin bize, birlik barışı

Hayırda ittifak, Hak’ta yarışı

Vatan toprağının, her bir karışı

Eserinle canlı, ziynettir Hocam!

İnsaftan ihlastan, hep tamtakırlar

Cilası dökülse, paslı bakırlar

Kargalar bülbülüz, diye şakırlar

Bu ne yüzsüzlüktür, şirrettir Hocam!

Babamızın nesli, bedbaht nesildi

Hakkı söyleyenin, dili kesildi

Sayende kediler, kaplan kesildi

Varlığın ne büyük, nimettir Hocam!

Hizmet şuurumuz, Senden hediye

Nasipsizler kârı, yükler kediye

Siyonizm’in sonu, geliyor diye

Kudurmuş saldırır, cinnettir Hocam!

Bu iman selleri, benzer taşkına

Münafık masonlar, dönmüş şaşkına

Hakkı candan seven, kullar aşkına

Dilediğim sadece, himmettir Hocam!

Hasretle bekleriz, Hakkı rahmeti

Yeter çektiğimiz zulmü zilleti

Nice yıldır sefil, İslam ümmeti

Saadet nizamına, hasrettir Hocam!

Bu millete sahip, çıkmazsan eğer

Hainler bizlere, verir mi değer?

Sen ölü canlara, canmışsın meğer

Sana hizmet cana, minnettir Hocam!

Ey Ali’m, körlere, renk anlatılmaz

Sağır pazarında, hikmet satılmaz

Nankör nasipsizler, safa katılmaz

Her sözün ayrı bir, kıymettir Hocam!