USTALIK TASLARSIN, ÇIRAK OLMADAN! (ŞİİR)

USTALIK TASLARSIN, ÇIRAK OLMADAN!

Sıfır boş mübarek, kirden uzaktır

Kalfa yapılır mı, çırak olmadan…

Kendin bilgiç sanmak, İblis tuzaktır

Hak beğenmez; “BEN”den, ırak olmadan…

İstismar olunca, nefsani arzu

Art niyet gururla, karışır mevzu

Talebelik şartı, sabır tevazu

Tırpana özenme, orak olmadan…

Bir beden iki baş, taşımaz imiş

Bön; benlik duvarın, aşamaz imiş

Akil; her yarayı, kaşımaz imiş

Hiç irfan olur mu, idrak olmadan…

Vuslat arayanlar, yoldan bıkmazmış

Dünya için dava, vicdan yıkmazmış

Mermer düzgün amma, ekin çıkmazmış

Çimen gül biter mi, toprak olmadan…

Bizden hatırlatmak, uyan kazanır

Gururun aşanlar, hayra uzanır

Allah’a muhtacız, gafil ne sanır

Refrefe özenir, Burak olmadan…

Sen benlik bilgiçlik, dava güdersen

Yazıktır emeğin, heba edersen

Bil ki kurtulursun, “BİR”e gidersen

Tüm gönül iklimin, çorak olmadan…

Büyük tehlikedir; hidayet bağın

Kopsa, gayrı Hak’ta, tutmaz ayağın

Solup viran olur, tüm gönül dağın

Suya hasret çekmez, kurak olmadan…

Şüphe vesveseyle, saptırıldılar

Makam çıkar için, hep çarpıldılar

Türlü kuruntuya, bak kapıldılar

Madalya aldılar, “Barak” olmadan…

Takdir taksim eden, Cenab-ı Hakk’tır

İtimat eyle ki, Adli mutlaktır

Hakkın mı kesecek, Rabbül Felak’tır

Uyan; ğadap sana, mızrak olmadan…

Duam ve umudum, şifa bulursun

İnşallah kurtulur, vefa bulursun

Bu cefadan nasıl, sefa bulursun

Nefsi hesaplardan, firak olmadan…