YOLCUYUZ BE DOSTLAR!

Okul sonrası yoksa,

Okula gitmenin manası ve maksadı da kalmayacaktı!.

Otobüsten inilmeyecekse, sürekli oturulacaksa,

Otobüste bulunmanın ne anlamı olacaktı?.

Uçakta da, vapurda da

Bir yere varmak için bulunmaktayız.

İşte bunun gibi   

Şayet şu bedenden çıkılmayacak, ondan ayrılınmayacak ise;

Bu vücutta oluşun da,

Bir anlamı ve amacı kalmayacaktı be dostlar!

Evet, geçici olandan ayrılıp

Sürekli olana kavuşacağız…

Bu gerçeği ruhunuza duyurun!

Kısaca her yerde oluşumuz;

Başka bir yere ulaşmak içindir.

Şimdi dikkat buyurun!

Dünyada bulunuşumuz da,

Eğitilmek, elenmek ve geri dönmek üzeredir.

Uzaydaki Dünya gemisine de,

Yeri ve zamanı gelince inmek için binilmiştir.

Ama bu son durakta gerçekleşecektir.

Yani, aslında bütün duraklar;

Son durak için yolcu alıp indiriyor,

Son duraktan ise, artık geri dönüşe izin verilmiyor.

Çünkü o zaman, ne durak kalacak yerinde,

Ne de son durakta bekleyenler..

Son binek olan Dünya;

Son durak olan Kıyamet limanında,

İçindeki yolcularıyla berhava olacak,

Gözler, büyük uyanışla açılacak.

Dönüşü olmayan alandan,

Ebedu’l-âbâda, sonsuzluğa doğru uçulacak…

İnsanlık bitmeyen yolculuklarına başlayacak.

Tükenmez bir yaşayışın içinde bulacaklar kendilerini.

Ama ya bitimsiz hoşnut olarak,

Ya da sonsuz azapta kalarak!

Öyleyse yolcu olduğumuzu, yolda bulunduğumuzu

Ve son durakta indirileceğimizi unutmayalım.

Nereye ve nasıl bir mevki için bilet alıyor olduğumuzu hatırımızdan çıkarıp

Gittiğimiz yerde utanmayalım, pişman olmayalım

Çünkü oranın tercihi Dünya’da yapılıyor.

Çünkü oranın hazırlığı burada görülüyor.

Öyle boş heves ve hayallerle umutlanmayalım!

Onun içindir ki burada gözünü açmayan,   

Yani Dünya’da kör olan, orada da kör olacak.

Dünya’da gönül gözünü açan.

Kâinat’ın ve Dünya’nın

Ve kendi varlığının gerçeğini doğru okuyan

Akıl ve basiret gözünü kullanan

Hak’tan ve halktan hayâ duyan

“Hayat; iman ve cihattır” şuuru ve sorumluluğuyla yaşayan

Öte âlemde, ahirette de gözü ve gönlü açık olacak…

Cennette her nimet ve her lezzet onundur, ruhsatsız..

Görür olmaktan kasıt ise,

Madde iplerinden, mana kilimini, dokur olmaktır.

Kâinat Kitabı’nda; taş-toprak, bitki, hayvan

Ve insan denen varlık harfleriyle yazılmış,

Canlı satırları okur olmaktır.

Böylece Rabbini ve sahibini tanımak

Kulluk şuuruna ve huzuruna varmaktır.

İşte bizler kabir denen son durakta inmek üzere, şu dünya gemisinin yolcularıyız.

Madem yolcuyuz.

Yolcu yolunda ve hazırlık halinde gerek be dostlar!

Ama çoğumuz

Rahman’ın kulları olmamız beklenirken

Maalesef Şeytan’ın, ya sağcıları ya solcularıyız!

Oysa Kur’an’sız ve Resulüllah’sız

Tüm “izm”ler

Zehirli engerek be dostlar!