KAHRAMAN ORDUMUZA 30 AĞUSTOS HEDİYESİ
(ŞİİR)

Malazgirt’ten, Mohaç’tan; Viyana’dan sor hele
Çanakkale, Sakarya; ne Kıbrıs’tan zor gele?
Ey PKK ağzıyla, dil uzatan hergele
Anadolu son kalem, ebed yurdumuzdur bu!..
Türk, Kürt, Sünni, Alevi; Milli ordumuzdur bu!..

Hatırlayınız, 90’lı yıllarda hatta 80’li yıllarda, muhtemelen 70li yıllar ve öncesi de dahil olmak üzere özellikle ASKER DÜŞMANI bir inanışa sahipti ülke insanlığımız. Askeri hep kötüleyen, çocuklarının asker olmasını istemeyen, askerlik için başvursa çocukları yapma oğlum İslama düşman yaparlar seni veya İslamca yaşayıştan halk tabiriyle dindarlığını yitirirsin gibi telkinlerle çocukları Orduya düşmanca bakmayı sağlarlardı aileler… Ancak Milli Görüş ve hassaten Aziz Erbakan Hocamız başta olmak üzere ve Onun devamı olan Milli Çözü,m ve Üstad Ahmet AKGÜL Hocamız vesilesiyle askere bakışımız bu halkın bakışıyla ters orantılı yani askere sahip çıkmak ve asker sevgisi saygısıyla donatıldık.. Ve farkındasınızdır ki şuan ülke insanımızın gençliğinin büyük çoğunluğu nerdeyse %80i 90 ı asker olmak için can atar hale geldi … İşte bu can atar hale gelmenin mimarları Aziz Erbakan Hoca ve sonrasında Üstad Ahmet AKGÜL Hocamızın o yıllardan beri günümüze kadar ki büyük özverili cesaretli ferasetle dirayetle bakışları haykırışları gayretleri çabaları sayesinde olmuştur. Çünkü, ordumuz olmasaydı ve var olan ordumuz “peygamber ocağı” olma şerefine nail olmasaydı, namusumuz rahatımız konforumuz da olmayacaktı. Bu gerçeğe, asırların dönemlerin Kur’an’a Tercüman olan REHBER, BİLGE VE YİĞİT ŞAHSİYETLERCE mümkün olacağı hakikatini aklımızdan çıkarmayalım… Milli Görüş ve Milli Çözüm daha doğrusu ERBAKAN VE AKGÜL Hocalarımız harici Ordumuza saygı duyan hürmet eden sevdirip saydıran gayretler gösteren yoktu bu memlekette. Bu İki Müstesna Şahsiyet sayesinde ORDU SEVGİMİZ arttı ve sahiplendik ordumuzu.. Ordu düşmanlığını yayan Siyonizm idi başarısız oldu bu konudada Hocalarımız sayesinde..

Aşağıda yapılan yoruma hassaten katılıyorum ve o yorumu burada hatırlatmakta yarar görüyorum. Çünkü yüreklerimize düşüncelerimize tercüman olan bir yorum olmuş yorumcuya şükranlarımı arz ediyorum:

Helal Olsun Ahmet Hoca!..
Bu dik duruşun ve hep 12’den vuruşunla, hem toplumdaki karamsarlık kâbusunu kaldırıyorsun… Hem de “Şiirin namusunu” kurtarıyorsun!…
Ali Metin

Ona Mehmetçik derler, Mehdi ordusudur bu!..
Artık yolu beklenen, çözüm ordusudur bu!..

İşte Kahraman Ordumuz!

“Mü’minlerden öyle (mert ve metin) er kişiler vardır ki, Allah üzerine (O’nun rızası ve davası istikametinde) yaptıkları ahde (iman, itaat ve cihad sözlerine) sadakat gösterdiler; böylece onlardan kimi adağını gerçekleştirip (Hakk uğrunda canını vermiştir), kimi de (gönülden cenneti ve şehadeti umup) beklemektedirler. Onlar hiçbir vazgeçme ve yan çizme (bedel ve bahanesi) ile (Allah adına verdikleri sözlerini) değiştirmemişlerdir.” (Ahzab 23) ttps://www.mealikerim.com/33/ahzab/23

İşte Mehmetcik!

 “… Kendisinin onları sevdiği, onların da Kendisini sevdiği; mü’minlere karşı alçak gönüllü, kâfirlere karşı ise ‘güçlü ve onurlu’ olan, Allah yolunda cihad edip (çaba harcayan) ve (gerçekleri savunmak hususunda hiçbir) kınayıcının kınamasından korkmayan bir topluluk (ve ekip) getirir. İşte bu Allah’ın bir (ikramı ve) fazlıdır ki, onu dilediğine verir. Allah (rahmetiyle Vâsi) geniş ve kuşatıcıdır, Alîm’dir. (Her şeyi ayrıntılarıyla Bilendir.)” (Mâide 54) https://www.mealikerim.com/5/maide/54

Artık yolu beklenen, çözüm ordusudur bu!..

At sahibine göre kişner derler. Şaha kalkmasına çok az kaldı insaallah.

“TARİH ONU YAZAMAZ, TARİHİ O YAZARDI.”

Efendimizin; “İstanbul elbette fetholunacaktır; onu fetheden kumandan ne güzel kumandan, onu fetheden asker ne güzel askerdir!” hadisindeki ORDU işe bu Ordudur.

Mehmet Akif Ersoy’un “Çanakkale Şehitlerine” şiirinde;

“Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid’i…
Bedr’in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.” diyerek; Bedir Savaşı’nda Müslümanlar sayıca az olmalarına rağmen büyük bir inançla kazanmışlardı ve onların bu savaştaki azimlerinin kaynağı TEVHİD inancıydı…

Çanakkale’de de Türk askeri, devrin en modern ordularına karşı imkansızlıklar içinde muazzam bir iman ve azimle direnmiştir. Bu savaşta da halen Halifelik devam ettiği için Osmanlıya bağlı tüm ülkelerden askerler Çanakkale’ye savaşmaya gelmişti… Onları da buraya getiren ve büyük bir mücadele azmini sağlayan da yine TEVHİD inancıydı. Aynı amaç uğruna savaşan ordular olmaları sebebiyle Mehmet Akif şiirinde; Çanakkale’de savaşanları Bedir’in aslanlarına benzetiyordu. İşte o ORDU bu ordudur.

Bu Ordu her zaman İslam’ın emrinde olmuş ve bin yıldır Haçlı-Emperyalist zalimlere karşı savaşmıştır. Tarih boyunca mazlumların sığınacağı ve yardım isteyeceği tek kale olmuştur ve yıllardır mazlumun yanında olduğumuzun bir kanıtı olarak;

Bakınız; bu konuda hiçbir zaman bizim toprağımız olmamış ama sömürgecilerden büyük zulümler gören bölge halkı Osmanlıdan yardım ister ve gereken yardım donanma gönderilerek yapılır. Bu sebeple Endonezya’nın Sumatra Adası’nda bulunan Açe bölgesinde resmi bir Osmanlı (Türk) Şehitliği bulunmaktadır.

İlk sefer: Osmanlı-Açe Seferi (16. Yüzyıl): Bölgedeki Müslüman Açe Sultanlığı, coğrafyayı sömürgeleştirmek isteyen Portekizlilere karşı Kanuni Sultan Süleyman döneminde Osmanlı’dan yardım istemiştir. Yardım filosu, Kanuni’nin vefatının ardından tahta geçen Sultan II. Selim döneminde (1560’lı yıllarda) bölgeye ulaşmıştır.

Askeri Destek ve Eğitim: Açe’ye giden Osmanlı askerleri, mühendisleri ve topçuları Portekiz işgalini püskürtmekle kalmamış; bölgede bir askeri akademi kurarak yerel halka ateşli silahlar ve top dökümü eğitimi vermiştir.

Şehitlerin Kabri: Bölgeyi savunurken şehit düşen ya da orada kalıp vefat eden Osmanlı askerleri, komutanları (örneğin Seydi Ali Reis’in askerleri ve askeri heyet başkanı) Bitay Köyü’ne defnedilmiştir.

Hollanda’nın Sömürge Dönemi ve Şehitliğin Önemi:

19. yüzyıla gelindiğinde bölge, bu kez Hollanda Doğu Hint Şirketi ve Hollanda Krallığı’nın işgal tehdidiyle karşı karşıya kaldı.

Açe Savaşı (1873-1904): Hollanda, Açe’yi sömürgeleştirmek için saldırdığında Açeliler yine Osmanlı bayraklarıyla direnmiş ve İstanbul’dan (Sultan Abdülaziz dönemi) yardım
istemişlerdir.

Tarihi Bağları Koparma Çabası: Hollandalılar bölgeyi tamamen sömürgeleştirmek için Müslümanların halifelik makamı (Osmanlı) ile bağını koparmak istemiş, hatta casus/müftü sıfatıyla Snouck-Hurgronje gibi isimleri sahaya sürerek halkı yanıltmaya çalışmışlardır. Ancak Açeliler, Osmanlı hatırasına ve Bitay Köyü’ndeki şehitliğe sahip çıkarak kimliklerini korumuştur.

Bu arada: 26 Aralık 2004’te yaşanan yıkıcı Açe Tsunamisinde Bitay Köyü ve şehitlik büyük zarar görmüştür. Felaketin ardından Türkiye Cumhuriyeti ve Kızılay gibi kurumlar bölgeye hızlıca yardım ulaştırmış, tarihi bağların bir gereği olarak Osmanlı Şehitliği’ni aslına uygun şekilde tamamen restore etmiştir.

Bu kadar şanlı ve mübarek; çağ açıp çağ kapatan ve medeniyeler kuran bu Ordu; şiirde belirtildiği gibi “Tarih Onu yazamaz, tarihi o yazardı.” Bu Orduyu BOP gibi NATO gibi Siyonist merkezlerin hizmetine sokacak ve bin yıldır tertemiz kalan sayfasını kirletecek bir oluşumun içinde olacağını hayal edenler yakında, nasıl ve kimler eliyle olacağını kestiremediğimiz ama hayran kalacağımızı bildiğimiz öyle bir dönüşüm yaşanacak ki; bu dönüşüm karşında BOP’un eş başkanları, Sevr’in taşeronları, Trump ve Netenyahu’nun piyonları, Çağın Firavunları, Şeddat ve Neron’ları, AB’ye uşaklık ve Amerika’ya yaltaklık olsun diye PKK’ya af çıkaranları çok yakında büyük bir şaşkınlık ve tabi pişmanlık bekliyordu!…

Çünkü; “Garipdir hem çok garibdir…” diye başlayan ve kahraman ordunun dizginini Süfyan’ın elinden kurtaracağını müjdeleyen Bediüzzaman Said Nursi‘nin Şualar adlı eserinde yer alan Beşinci Şua‘da (Üçüncü Küçük Mesele) ““Garibdir hem çok garibdir: Yediyüz sene müddetinde İslâmiyet’in ve Kur’an’ın elinde şeref-şiar, bârika-âsâ bir elmas kılınç olan Türk milletini ve Türkçülüğü, muvakkaten İslâmiyet’in bir kısım şeairine karşı istimal etmeğe çalışır. Fakat muvaffak olmaz, geri çekilir. ‘Kahraman ordu, dizginini onun elinden kurtarıyor’ diye rivayetlerden anlaşılıyor.”

Bediüzzaman; Ahir zamanda çıkacak olan İslam Deccalı’nın (Süfyan), tarih boyunca İslam’ın bayraktarlığını yapmış bu kahraman milleti geçici olarak kendi manevi değerlerine karşı kullanmak isteyeceğini belirtir. Ancak milletin ve ordunun genetiğinde var olan sarsılmaz iman duygusunun galip geleceğini, ordunun bu dehşetli şahsın kurduğu rejimin veya ideolojinin esiri olmaktan kurtulacağını müjdelemektedir.

Konu ile alâkalı Bediüzzaman’ın mahkemedeki savunması (12. Şua): Müellif, Denizli Mahkemesi’nde savcıların bu ifadeleri “orduyu hükümete karşı itaatsizliğe sevk etmek” olarak suçlaması üzerine 12. Şua‘da şu savunmayı yapmıştır: Bediüzzaman, “Kahraman ordu, dizginini onun elinden kurtarıyor” cümlesindeki kasıtların şahıslarla şahsi bir kavga olmadığını belirtir. Bir rejim veya bir idarecinin, ordunun mayasındaki dindarlık ve kahramanlık hissini yok edemeyeceğini; zamanı geldiğinde ya o idarecinin ölümüyle ya da sistemin değişmesiyle (tebdil edilmesiyle) ordunun asli hüviyetine (İslamiyet’e ve millete hizmete) geri döneceğini mahkeme heyetine anlatmıştır.”

Bu şiiri okuyunca insanın gözünün önünden; bu şanlı Ordunun 1000 yıllık tertemiz geçmişi ve İslam’a hizmetkarlığı insanın zihninde film şeridi gibi geçip canlanıyor… Bir şiirle bunu başarabilmek, ancak hikmet ehline göre bir iştir.

Elinize yüreğinize sağlık iyi ki varsınız…

Laik Cumhuriyetin, inançlı bekçileri
Barışın sigortası, yiğit kadrosudur bu!..
Savaşın şahinleri, şanlı tetikçileri
İlim ile imanın, ortak kurgusudur bu!..
Alparslan şehitlerin, nurlu ordusudur bu!..

Ordumuz için yapılmış en güzel tanımlardan birini yapan bu dizeler için Allah üstadımızdan razı olsun. Bir şeyi en iyi anlayan aslında onu en anlaşılır şekilde anlatabilendir. Bu dizeler ve şiirin kalan tüm dizeleri aslında kahraman ordumuzu ve ilkelerini en iyi anlayanın da üstadımız ve Milli Çözüm olduğunu tekrar göstermektedir.