BIKTIM USANDIM

Yüzüm yok ya özüm, umar visali

Hasretle gönlümü, yaktım usandım!

Her yağmurda coşan, sular misali

Sonra durgun yorgun, aktım usandım!

Ne Hazar’da buldum, ne de Munzur’da

Çoğu gafletteyim, bazen huzurda

Fazilet mi kalır, bunca kusurda

Eyvah insanlıktan, çıktım usandım!

Dünyanın kahrından, şer belasından

Korkak kancıklardan, Kerbelasından

Tevekkülsüz nefsin, her telaşından

Bitmez arzusundan, bıktım usandım!

Kanaat etmeyen, asla doymazmış

Kadere inanan, keder duymazmış

Çelik iradeyi, çekiç oymazmış

Haine söz kurşun, sıktım usandım!

Kimi din düşmanı, kimi münafık

Ilımlı İslamcı, Haç’la muvafık

Erbakan’a karşı, Bush’la mutabık

O nursuz yüzüne, baktım usandım!

Kulluğum unuttum, gurur anında

Hep Mevla’yı buldum, Resul yanında

Bir sürü şarlatan, kendi zannında

Lafını ağzına, tıktım usandım!

Ne tövbeler bozdum, hiç utanmadan

Hep kalkıp doğruldum, hem usanmadan

Hayra varılır mı, Hak tanımadan

Nice gönül yaptım, yıktım usandım!

Gör ki yareliyim, yare hasretim

Meğer dosttan gele, avnü nusretim

Davama sadıkım, aşkım hasletim

Kafayı zalime, taktım usandım!