ÖZÜ İBLİS, YÜZÜ İNS! (ŞİİR)

ÖZÜ İBLİS, YÜZÜ İNS!

Erbakan Hocam’dan yemiş vetoyu

Bir Tayyo’yu över, bir bak Feto’yu

Sen Kâbe sanırsın, şeytan şatoyu

Deccali Kâhtani¹, cinn misin nesin…

Ölçü takmaz; kendi, başına buyruk

Liderlik taslıyor, şeytana kuyruk

Hidayet kararmış, vicdanı kavruk²

İçi zehir dolu, “tin”³ misin nesin…

Nefsine tapınır, davası fâsit

Hıyanet tezgâhlar, kafası hasit⁴

Ortamı çürüten, asitsin asit

Pakradun Ermeni; cins misin nesin…

İyliğe nankörlük, bildik huyundur

Fesat tohumuna, haset suyundur

Bu huzursuz hayat, azap kuyundur

Yozlaşıp bozulan, “Din” misin nesin…

Dürüstlük ve mertlik, senden çok uzak

Huyun münafıklık, hünerin tuzak

Binip beğendiğin, şeytani kızak

Özü iblis; yüzü, ins misin nesin…

Fitneci fırsatçı, hâzâ fesatsın

Özün ile sözün, tam bir tezatsın

Manen iflas etmiş, ruhen kesatsın⁵

Dostlarını satan, “FİN”⁶ misin nesin…

Allah “imhâl eder, ihmâl etmiyor”…

Hem kader sırrına, aklın yetmiyor

Rabbe itirazın, dinip bitmiyor

Şifresi şeytani; pin misin nesin…

“Sevdiğini sevdir…” Hak’tan ricamız

Şükür uyandırdı, Aziz Hocamız

Yoksa kuruturdun, iman goncamız

Mü’min Türk’e düşman, Çin misin nesin…

Kaderin cilvesi, yakına düştük

“Sadık dava dostu”, diye üşüştük

Rabbim açtı gözüm, kökten küsüştük

Yahu sen “hin oğlu, hin” misin nesin…

Her geçen gün artar, Hak’tan i’razın⁷

Manevi kanserdir, onmaz marazın

Bu ne derin hınçtır, nedir garazın

Akgül’e dinmeyen, kin misin nesin…

Fıtratı karışık, bozuk ayarı

Hep güce tapınır, şerre kayarı

Tersine çalışır, bilgi sayarı

Sen zeki ve kancık, “Zin”⁸ misin nesin…