Rahmetli Annemin vefatı üzerine MÜBAREK ANAM (ŞİİR)

Rahmetli Annemin vefatı üzerine

MÜBAREK ANAM

Nasıl unuturum, edepli halin

Kadere boynunu, bükerek Anam…

İyilik yapmaktı, bütün hayalin

Kötülükten uzak, geçerek Anam…

Yetim büyümüştün, mahrum ve garip

Dayınız çıkmıştı, sizlere sahip

Görnüşün yorgundu, gönlün muztarip

Bin türlü zahmeti, çekerek Anam…

Gençken amel az ya, dürüst yaşardı

On çocuk büyütmek, nasıl başardı

İhtiyacı olan, sana koşardı

Mahcup başlarını, eğerek Anam…

Alişam toprağı, bereketliydi

Merkezi beldeydi, hareketliydi

Elazığ’a geldik, herkes dertliydi

Baraj almasaydı, ne gerek Anam…

Babam inşaatçı, dışarda fağır

Hep sana kalırdı, bağ bahçe ahır

Bizim için çektin, bin türlü kahır

Sessizce gözyaşı, dökerek Anam…

Babam sinirliydi, sense sebatlı

Esirgerdin bizi, her kabahatlı

İçli köfte bumbar, az baharatlı

Yemeğin şifaydı, hem gevrek Anam…

Yaz kış misafirle, evin dolardı

Dışarda kalanlar, kapın çalardı

O darlık içinde, varlık yaşattı

Ey yufka yürekli, mübarek Anam…

Yoktu böyle türlü, giysi binekler

Bozotla beslerdin, camuş inekler

Tavukla doluydu, merek pinekler

Sana dokunmazdı, engerek Anam…

Kavurmasız yemek, sofra konmazdı

Tereyağı kaymak, eksik olmazdı

Pekmez pestil boldu, yüzler solmazdı

Bizim için kendin, ezerek Anam…

Karakteri yüksek, ahlakı düzgün

Sürekli durgundu, devamlı üzgün

Hastalık sıkıntı, yüzünden süzgün

Çilekeş ve nazik, hep gerçek Anam…

Kövenk Ömer Baba, rüyanda sana;

“Doğacak bebeğin, Ahmet koysana…”

Müjdesin alınca, başlar ihsana

Hak huzurunda diz, çökerek Anam…

Hakkıyla hizmetin, göremedim vah

Bu yönde murada, eremedim vah

Boş dünyada sefa, süremedin vah

Acın çıkar cennette, gezerek Anam…,

Endamı sevimli, adı Muzaffer

Yetiştirdin üç kız, hem yedi nefer

Altmış sekiz yaşta, ukbaya sefer

Eyledin kalbimiz, sökerek Anam…

Lütfen ruhuna bir Fatiha…