EY DOST, YÜZÜN GİZLEME! (ŞİİR)

EY DOST, YÜZÜN GİZLEME!

Nicedir görmedim, o nur cemalin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Lütfu ihsan Senin, vasfı kemalin

Hasretinle ey Can, bağrım ezersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Aşkına kapıldım, hayranın oldum

Gözümde gönlümde, seyranım oldun

Meramım her anım, her yanım oldun

Cilveli bakışla, kulun süzersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Mübarek endamın, daim hülyamda

Şereflendir ey Dost, bari rüyamda

Gayrı kimim kaldı, darı dünyada

Arzı cemal etsin, diye gözlersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Arzular gözlerim, iman şevkiyle

Yanıp tutuşurum, vuslat zevkiyle

Eğlenmez bu kalbim, makam mevkiyle

Hasretinle daim, dağlar közlersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

N’ola ki gönlüme, etsen tecelli

Dindirsen hasretim, versen teselli

Vuslat ikliminde, kalsam temelli

Ah gönlüm sen yine, Onu özlersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Bilirim ayrılık, suçum cezası

Ekranım karartan, cevrü cefası

Doğ ki aydınlansın, ruhum fezası

Tecellinle gözüm, gönlüm bezersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Aşkınla bir hoşum, ayık değilim

O yüce lütfuna, layık değilim

Davana bağlıyım, kayık değilim

Manevi radarla, bizi izlersin

Neden yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Hayra varılır mı, fısku fücurda

Mevla aranır mı, günah kusurda

Olduğun unutma, daim huzurda

Sen ey nefsim hâlâ, gafil gezersin

Ey Dost yüz vermezsin, yüzün gizlersin…

Artır zikrü fikrin, kalbe yarasın

Dünyayı boşa ki, Dostu sarasın

Benlikten vazgeç ki, Rabbe varasın

Aşkın deryasında, Yunus yüzersin

Ey Can yüz vermezsin, yüzün gizlersin…