ERBAKAN’A HAVLAYAN İTLER (ŞİİR)

ERBAKAN’A HAVLAYAN İTLER

Çölaşamaz tazılar, Erbakan’a havlarken

Mirasına konanlar, kaçından ses çıkmıştı…

Tarihte duyulmamış, çakal arslan avlarken

Hacı hoca sus pustu, Haçından ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Masoncuklar zırlasın, hedef aldık siyonu

Şeytan yerine hırlar, bak şarlatan piyonu

İt ürür kervan yürür, durdurmaz şampiyonu

Vatanperver mert olur, kancıktan ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Ahmak alçak odur ki, kendi kuyusun eşer

Yükseklere tüküren, balgam yüzüne düşer

Oysa Milli Çözüm var, nifak çıbanın deşer

Soysuz sütübozukun, hıncından ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Ne ister Erbakan’dan, bu hayâsız takımı

Gıcık alır Kur’an’dan, bu mayasız takımı

Yorulmaz anırmaktan, bu ayarsız takımı

Yarası var gocunur, suçundan ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Sabataist çeteyi, çözdü Aziz Hocamız

Masonik tertipleri, bozdu Aziz Hocamız

Siyonist şebekeyi, üzdü Aziz Hocamız

Erbakan gol atınca, maçından ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Ne utanmak biliyor, ve ne de uslanıyor

Ağzı lağım kusuyor, herkes onu tanıyor

Bu zırto yellenmeyi, hava attım sanıyor

Yıllanmış küfür küpü, fıçından ses çıkıyor

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkıyor…

Türkçüsü ve Kürtçüsü, fikren hepsi Batıcı

Kemalist Tayyibisti, tamam nefse tapıcı

İstanbul Sözleşmeci, arsız fuhşa kapıcı

Faizci patron susar, açından ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…

Dili yılana benzer, kalemi kör hançere

Rezalet kapısıdır, mel’anete pencere

Dışı cilalı moruk, içi paslı tencere

Çatıya taş düşünce, sacından ses çıkmıştı

Biz başına vururuz, kıçından ses çıkmıştı…