TENBEL VE DUYARSIZ, HAYRA VARAMAZ!.. (ŞİİR)

TENBEL VE DUYARSIZ, HAYRA VARAMAZ!..

Davaya gönülden, hadim olmayan

Hikmet diyarına, asla çağrılmaz…

Laçkalaşmış nefse, hâkim olmayan

Gaflet girdabından, çıkıp ayrılmaz…

Kim ki hizmet için, kalkıp koşarsa

Manevi zevkini, tadıp coşarsa

Dünya tutkuların, çözüp boşarsa

Onda nefis Şeytan, asla karılmaz¹…

İstiyorsan olsun, Hakk senden razı

Tam Kıtmir misali, olmalı tazı

Bir kilo altına, bin günlük kazı

Yapmazsan bil hazi-neye barılmaz²…

Halis gayretliye, ilham yetişir

Kötü niyetliye, evham erişir

Dosta üstadına, itham söyleşir

Şer kafadan Şeytan, asla ayrılmaz…

Takvayı kendine, edinsen azık

Kur’an’ı hak ölçü, fetvayı hazık³

Tenbel teneşirlik, vah sana yazık

Kadere inanan, Dosta darılmaz…

Anlattım uyardım, yazdım yokladım

Nice kusurları, silip akladım

Özel konuları, örtüp sakladım

Gizli sırlar mikro-fona bağrılmaz…

Yeter kendine gel, silkin be kardeş

Ciddi bir besmele, ilkin be kardeş

İmtihan verirsin, bil ki be kardeş

Büyük mahkemede, kimse kayrılmaz…

“Ben kurtuldum…” sanmak, Şeytani ruhsat

Haydi doğrul diril, kaçmadan fırsat

Madem Hak rızaya, ulaşmak maksat

Mü’min boş bahane, bulup sarılmaz…

Her mü’min herkesi, insafla tartsın

Dost kıymetin bil ki, şerefin artsın

Sadık kişi suçu, niye abartsın

Bir kem söz yüzünden, kafa yarılmaz…

Yormaz yorum yazmaz, ilgisiz adam

Bilgelik taslıyor, bilgisiz adam

Boşverir saygısız, sevgisiz adam

Ey can bu kafayla, hayra varılmaz…

Dürterek gevşekler, yük taşırlarmış

Tenbeller ensesin, hep kaşırlarmış

Söz tutmaz; çiğ kalır, pek hışırlarmış⁴

Zafer yolcuları, bıkmaz arılmaz⁵…

1- Karılmak: Karışmak, iş birliği yapmak.

2- Barılmak: Eski Türkçede; gidilmek, yetişmek.

3- Hazık: Maharetli, işin ehli, mütehassıs.

4- Hışır: Olgunlaşmamış meyve, çiğ kalmış yemek.

5- Arılmak: Yorulmak, usanmak.