CENNET MEMLEKETİM! (ŞİİR)

Yeğdir ülkem zindanları, gâvurun saraylarından
Ezanımın bayrağımın, obasıdır Memleketim…
Köylü yörük yakın bana, Rusya’nın Karaylarından¹
Hürriyetim haysiyetim, hem azığım bereketim
Uğruna şehit olduğum; iman yurdum, Memleketim…

İslam’a düşman kişinin, Vatan sevgisi nostalji
Bu millete saygı varsa, duymaz Kur’an’a alerji
Tarihime gıcık olan, Haçlı’dan alır enerji
Ceddime layık olayım, kalsın rütbe etiketim
Yolunda canlar fedadır; aziz yurdum, Memleketim…

Ne “Dinsiz”den, ne “Dinci”den²; hayır gelmez bu ülkeye
İnkârcı ve istismarcı, uymazlar kutsal ilkeye
Şehit olur mu kâfirler, inanmaz ebed ülküye
Olgun insanlık İSLAM’dır, mü’mince her hareketim
Şehitlerle ayaktadır; bu Türkiye’m, Memleketim…

Anadolu coğrafyası, hem arzımdır hem arşımdır
Dine düşman olan soysuz, kardaşım değil karşımdır
Atatürk’çe tescillendi, belgem İstiklal Marşı’mdır
Yuvam yaylağım mezarım, hem mülküm medeniyetim
Öz vatanımdır Türkiye’m, benim kutlu Memleketim…       

İslam’sız bir Anadolu, sanma ki yurdun kalacak
Darwinist Maoist Deist, hep kuduz kurdun kalacak
Türklüğe dair hatıra, lokum yoğurdun kalacak
Oysa İslam’la cennetim, havam suyum ekmek etim
Çanakkale Dumlupınar, şahidimdir Memleketim…