HER ŞEY O’NUN, KİME NE?! (ŞİİR)

Dinleyin kardeşler, bacı beylerim
Ahu zar inlerim, döndüm kemane¹…
Varım sahibine, feda eylerim
Malım canım hepsi, O’nun kime ne…

Emek gerek dostlar, ekmek husula²
İman nurdur ışık, tutar vusula³
Kur’an haritadır, akıl pusula
Vücut gemisinde, geçsen dümene…

Hakkı bulan halktan, dünyadan bıkar
Cahil arı gibi, konduğun sokar
Yanıp da pişmeyen, çiğ kalıp kokar
Sular kaynamadan, dönmez demine…

Gafletten şuura, doğrulsan eğer
Kur’an mealiyle, yoğrulsan eğer
Hidayet yurduna, çağrılsan eğer
Çorak gönlün döner, bahçe çimene…

Ben erdim zannedip, yan gelip yatan
İman ameline, riyayı katan
Makam çıkar için, davasın satan
Zirvedeyken düşer, beton zemine…

Hedeften sapana, yol çatallaşır
Hak’tan ayrılana, din bâtıllaşır
Günaha daldıkça, kalp katılaşır
Paslı dilin dönmez, Allah demene…

Hiç hayra varır mı, şerre müntesip⁴
Münafık marazlı, şirke münasip⁵
Arınıp durulmak, olur mu nasip
Pis lağım karışan, suda çimene⁶…

Kendin Sübhan⁷ sanır, sığar habbeye⁸
Haçlıya sığınır, kıble AB’ye
Sorsan gideceğin, söyler Kâbe’ye
Paris’e yönelen, varmaz Yemen’e…

Fidan dik hiç değil, gölgesi olur
Her sözün ahiret, belgesi olur
Ehl-i Kur’an nasın⁹, bilgesi olur
Güzel koku saçar, benzer çemene¹⁰…

Orhan’ım bal üret, çiçekler dolaş
Gerekse Hak için, belaya bulaş
Azgın dalgalarda, attıkça kulaç
Elbet ulaşırsın, Sadık Emin’e¹¹…